Wilde dieren helpen bij het zaaien en beplanten

Wanneer in de ochtenddauw spinnenwebben als verloren haarnetjes van oude vrouwen in de struiken en heesters hangen, is het nazomer. In de natuur gaan de herfstbloemen open: asters, zonnehoed en hemelsleutel toveren een laatste kleurenspel in het landschap vóór de winter. «Nu begint een kleurrijk seizoen; voor de Wilde dieren is het ook een drukke tijd», zegt Eva Goris, woordvoerster van de Deutsche Wildtier Stiftung. «Ze leggen nu voedselvoorraden aan voor de winter.»

Vergeetachtige tuiniers van de natuur

De een gaat daarbij planmatig te werk en vult de voorraadkamers in zijn bouw, de ander is eerder ongeorganiseerd en helpt daarbij de natuur. Eekhoorn, bosmuis, bosgaai en Vlaamse gaai behoren tot de «vergeetachtige tuiniers». Ze verstoppen onder meer eikels, beukennootjes, dennenappels, hazelnoten en kastanjes met de bedoeling geheime voedseldepots voor de karige wintertijd aan te leggen. «Maar uiteindelijk vinden ze niet al hun schuilplaatsen terug en worden zo onbedoeld landschaps- en natuurvormgevers», zegt Goris. Wat niet wordt gevonden en opgegeten, groeit het volgende voorjaar uit tot een nieuw plantje.

Natuurlijke verjonging door wilde dieren

Dit natuurlijke proces heet «natuurlijke verjonging». De vergeetachtige tuinmannen vervullen een belangrijke taak voor het ecosysteem. Zo zorgt de bosmuis er ook nog eens voor dat schimmelsporen worden verspreid. Ze vervoert die in haar vacht. Ook voor de verspreiding van bosvruchten zoals bramen en blauwe bessen is de bosmuis verantwoordelijk. De vruchten staan op haar menu; aan het einde van het spijsverteringsproces komen de zaden via de uitwerpselen in de bosbodem terecht, om opnieuw te kiemen.

Tot ver in oktober is de tafel voor de wilde dieren nog rijkelijk gedekt. «Vliegende boswachters zoals de gaai spelen zo een rol bij de natuurlijke verjonging van het bos.» Meer over de Biodiversiteit.