Niemcy: 459’284 martwych lisów do kosza

459’284 lisów zabitych bez uzasadnionego powodu

Dla Wildtierschutz Deutschland łowiectwo rekreacyjne to każde polowanie, które odbywa się bez zdefiniowanego celu, oceny i nadzoru z zakresu ochrony przyrody przez myśliwych rekreacyjnych, lub bez uzasadnionego powodu w rozumieniu ustawy o ochronie zwierząt.

Śmierć dzika, który zostaje zastrzelony w celu spożycia, w pełni odpowiada obecnej ustawie o ochronie zwierząt i większości naszego społeczeństwa. Śmierć lisa, który sprawcy zabójstwa daje «niemal nieprzewyższone uczucie radości» (cytat z forum czasopisma łowieckiego «Wild und Hund»), już raczej nie. Podobnie jak śmierć dziesiątek tysięcy lisów-samców zabijanych podczas zimowego okresu godowego, których szczenięta z jednym tylko rodzicem mają znacznie mniejsze szanse na rozwój i przeżycie.

Obecne prawo łowieckie umożliwia «swobodne», czyli dowolne polowanie na Lisy. Dowolne dlatego, że wyłącznie od decyzji myśliwego zależy, czy dane zwierzę zostanie zabite, czy nie. Tylko w sezonie łowieckim 2020/21 statystyki łowieckie mówią o 459’284 zabitych rudych futrach w całych Niemczech.

Futro i mięso nie do wykorzystania

Lisa nie można wykorzystać do spożycia, a zimowe futro obecnie wykorzystuje się może w jednym procencie zabitych zwierząt. Subwencjonowany wysokimi środkami podatkowymi przez lobby łowiectwa rekreacyjnego projekt «Fellwechsel» dotyczący wykorzystania skór lisów zakończył się spektakularną porażką. Kto jeszcze kupuje futro?

W odniesieniu do pretekstu ochrony gatunkowej, które chętnie przywołuje lobby łowiectwa rekreacyjnego, ale również władze polityczne, trzeba stwierdzić, że w tym zakresie, mimo intensywnych odstrzałów w ciągu ostatnich dwóch dekad, żaden z gatunków, które myśliwi rekreacyjni deklarują chronić, nie ustabilizował się liczebnościowo nawet w przybliżeniu. Na ogólnokrajowych Czerwonych Listach zając szarak uznawany jest za zagrożony, a kuropatwa za silnie zagrożoną. Skuteczna ochrona gatunkowa może odbywać się wyłącznie pod fachowym nadzorem ochrony przyrody.

Tasiemiec lisi jako pretekst

Kolejnym pretekstem uzasadniającym torturujące zwierzęta polowania na lisy jest ograniczanie chorób lisów. Wścieklizna w Niemczech oraz w krajach Europy Zachodniej i Środkowej została już od dawna wyeliminowana dzięki wykładaniu szczepionek w przynętach. Bąblowica wielojamowa jest jedną z najrzadszych chorób przenoszonych ze zwierząt na człowieka w Europie. W Niemczech choruje na nią średnio około 40 osób rocznie.

W rzeczywistości tasiemiec lisi jest całkowicie nieprzydatny do uzasadniania polowań na lisy, ponieważ odstrzał lisów nie może zmniejszyć stopnia ich zarażenia tasiemcem lisim, natomiast – jak udowodniono – może go zwiększyć. Z drugiej strony stopień zarażenia można drastycznie zredukować poprzez stosowanie przynęt odrobaczających. Łowiectwo rekreacyjne zawodzi jako metoda kontroli populacji.

We wspólnych oświadczeniach z niemieckim Związek Ochrony Zwierząt (Tierschutzbund), Związkiem przeciwko Znęcaniu się nad Zwierzętami oraz Niemieckim Towarzystwem Prawnym Ochrony Zwierząt, związki żądają, aby prawo łowieckie było silniej ukierunkowane na interes ogólny.

Link do źródeł