Duitsland: 459’284 dode vossen voor de vuilnisbak

459'284 vossen zonder redelijke grond gedood

Voor Wildtierschutz Deutschland is de recreatieve jacht elke jacht die zonder een op natuurbehoud gebaseerde doelbepaling, beoordeling en toezicht door recreatieve jagers plaatsvindt, of zonder redelijke grond in de zin van de dierenwelzijnswet.

De dood van het wilde zwijn, dat met het oog op consumptie met één schot wordt gedood, doet zeker recht aan de huidige dierenwelzijnswet en aan een groot deel van onze samenleving. De dood van de vos, die de doodschieter «een nauwelijks te overtreffen gevoel van vreugde» (citaat uit het forum van het jachttijdschrift «Wild und Hund») bezorgt, waarschijnlijk eerder niet. Net zo min tienduizenden vosreuen die tijdens de paartijd in de winter worden gedood en wier welpen met slechts één ouder veel kleinere ontwikkelings- en overlevingskansen hebben.

De huidige jachtwetten maken een «vrije», oftewel willekeurige jacht op Vossen mogelijk. Willekeurig, omdat het uitsluitend aan de beslissing van de jager overgelaten wordt of dit ene dier nu wel of niet wordt gedood. Alleen al in het jachtjaar 2020/21 spreken de jachtstatistieken in heel Duitsland van 459'284 gedode roodpelzen.

Vacht en vlees onbruikbaar

Voor consumptie mag Reinaard niet worden gebruikt, de wintervacht wordt momenteel wellicht nog bij één procent van de gedode dieren benut. Het door de lobby van de recreatieve jacht met veel belastinggeld gesubsidieerde project «Fellwechsel» voor de verwerking van de vossenhuid is roemloos mislukt. Wie koopt tegenwoordig nog bont?

Met het oog op het voorwendsel soortenbescherming, die vaak door de recreatieve jagers, maar ook door de politieke autoriteiten wordt aangevoerd, moet men constateren dat er ondanks intensieve bejaging in de afgelopen twee decennia geen enkele diersoort die door de recreatieve jagers zogenaamd beschermd zou moeten worden, ook maar enigszins een stabiele populatie heeft bereikt. Op de landelijke Rode Lijsten geldt de haas als bedreigd en de patrijs als ernstig bedreigd. Soortenbescherming kan alleen effectief plaatsvinden onder toezicht van natuurbeschermingsdeskundigen.

Vossenlintworm als voorwendsel

Een ander voorwendsel om de dierenmishandeling van de vossenjacht te rechtvaardigen, is het indammen van vossenziekten. Rabiës is in Duitsland en in West- en Midden-Europese landen dankzij het uitzetten van vaccinaas al lang geleden uitgeroeid. Alveolaire echinokokkose is een van de zeldzaamste ziekten in Europa die van dier op mens worden overgedragen. In Duitsland worden hierdoor gemiddeld ongeveer 40 personen per jaar besmet.

In werkelijkheid is de vossenlintworm volstrekt ongeschikt als rechtvaardiging voor de vossenjacht, want het bejagen van vossen kan de besmettingsgraad met de vossenlintworm niet verlagen, maar kan deze aantoonbaar juist verhogen. Anderzijds kan de besmettingsgraad drastisch worden verminderd door het gebruik van ontwormingsaas. De recreatieve jacht faalt als populatiecontrole.

In gezamenlijke verklaringen met de Duitse Dierenbeschermingsbond, de Bond tegen Misbruik van Dieren en de Duitse Juridische Vereniging voor Dierenrecht eisen de organisaties dat het jachtrecht sterker wordt afgestemd op het algemeen belang.

link naar de bronvermeldingen