25.09.2026, 20:44

Zoeken

Jacht

Mustangredster brengt kuddes weer samen

Een voormalige Hollywood-producente redt mustangs en wilde ezels van veilingen en slachthuizen. Op haar ranch brengt ze gescheiden paardenfamilies weer samen.

Redactie Wild beim Wild · 10 juli 2024

Een voormalige Hollywood-producente die rancher werd, redt mustangs en wilde ezels van de verkoop op veilingen naar mogelijk misbruikende omgevingen of slachthuizen.

Clare Staples is haar naam, en toen ze ontdekte dat de wilde mustangs in het westen door het Bureau of Land Management worden samengedreven en geveild, realiseerde ze zich dat dit betekent dat paardenfamilies tegen hun wil uit elkaar worden gehaald.

Omdat ze al ouder was dan vijftig en op zoek was naar een betekenisvolle taak in haar leven, richtte ze de Skydog Ranch and Sanctuary op, met als doel 9.000 hectare weideland ter beschikking te stellen waar mustangs en wilde ezels, ook wel burro's genoemd, de rest van hun dagen in familiale vrede kunnen doorbrengen.

In media-interviews heeft Staples haar werk vergeleken met dat van een detective. In tien westelijke staten worden elk jaar paarden samengedreven om het aantal wilde paarden en ezels te verminderen. Vaak betekent dit dat een merrie en haar veulen, die in Arizona leven, van elkaar worden gescheiden, waarbij het veulen in Oregon en de merrie in Nevada wordt verkocht, of iets dergelijks.

Staples maakt gebruik van een netwerk van fotografen om familieleden en zelfs hele kudden op te sporen, en koopt hen met het geld dat ze verdient met haar goede-doelenactiviteiten terug op BLM-veilingen, zodat ze op haar ranch weer herenigd kunnen worden.

«Het is een soort wildpaarddetective werk. We zijn afhankelijk van de fotografen die de wildernis in trekken», aldus Staples tegen KOIN 6 News. «Er zijn bepaalde kudden, vooral in Oregon, waar mensen de paarden namen geven en ze erg bekend worden op deze Facebook-pagina's.

De drijfjachten worden al decennialang uitgevoerd en zorgen in elke staat waar ze plaatsvinden voor controverse. Voorstanders zeggen dat wilde mustangs en ezels niet-inheemse, invasieve soorten zijn die het landschap negatief veranderen voor gevoelige, inheemse soorten. Tegenstanders stellen dat de oorsprong van de drijfjachten terug te voeren is op de belangen van veehouders, waarvan de kudden vee – die de populaties wilde mustangs en ezels ver overtreffen – met deze dieren concurreren om weidegrond.

Het is waar dat de voorouders van paarden tienduizenden jaren geleden op het Noord-Amerikaanse continent zijn uitgestorven en dat de huidige postglaciale ecosystemen zich nooit met hun aanwezigheid hebben ontwikkeld. Het is ook waar dat er in veel staten geen roofdieren zijn die hun aantal onder controle kunnen houden, waardoor de drijfjacht het roofdierpercentage simuleert van een ecosysteem waarin roofdieren op hen zouden jagen.

Maar het is ook waar dat de aanwezigheid van vee op datzelfde BLM-land, waar mustangs en wilde ezels leven, in orde van grootte groter en verstorender is dan die van paarden.

Zoals zij het graag zou zien

In plaats van te vertrouwen op de overheid, nam Staples het heft in eigen handen en creëerde ze een klein stukje van het Westen zoals ze het graag zou zien – met kuddes van deze charismatische dieren die in vrede kunnen leven.

Tot nu toe heeft Staples ongeveer 260 mustangs en 60 wilde ezels op haar terrein verwelkomd, van wie velen pas na maanden speurwerk konden worden geïdentificeerd.

«Als je op zoek bent naar een paard met een klein wit vlekje boven het linkeroog, doet Clare er alles aan om dat paard met behulp van fotodocumenten te vinden», zegt Scott Wilson, een fotograaf wiens werk het Staples mogelijk maakt om leden van paardenkudden op te sporen die tijdens de drijfjacht van elkaar zijn gescheiden.

Hoewel ze zich resoluut uitspreekt tegen het drijven van paarden, vertrouwt ze soms op de medewerkers van BLM, die haar de weg wijzen naar de bijeengedreven paarden, zoals de moeder en de dochter in de video hieronder.

«Ze werden bijeengedreven vanuit Green Mountain Wyoming, en het waren de kraals in Rock Springs die ons vroegen om ze op te nemen, omdat ze merkten hoe verbonden en wild ze waren en niet wilden dat ze van elkaar werden gescheiden», legt de organisatie uit.

«Wilde paarden hebben zulke diepe banden», aldus Staples tegenover de Washington Post. «Wie zijn wij mensen om te denken dat wij de enige soort zijn die om hun familie geeft?»

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers met kritiek op de recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →