Jachtwet Graubünden: kritiek op de gedeeltelijke herziening

Wij zien ons genoodzaakt te reageren op het persbericht van vandaag van dr. Cavigelli (regeringsraad) en dr. Brosi (Bureau voor Jacht en Visserij), onder meer met betrekking tot ons initiatief «Voor een natuurvriendelijke en ethische jacht».

De wetgevende macht probeert met de gebruikelijke «Buabatrickli» (jongensstreken) het initiatief van Wildtierschutz Schweiz te misleiden en uit te schakelen.

Het is het resultaat van een geraffineerde en voor leken goed gecamoufleerde zogenaamde gedeeltelijke herziening van de kantonale jachtwet, die in vrijwel alle onderdelen nog steeds louter de bescherming van de jacht dient. Een schaamteloze poging om gevestigde voorrechten veilig te stellen, met steun van een regeringsraad die zich uitsluitend laat leiden door het Bureau voor Jacht en Visserij.

Om die reden eisen wij in ons initiatief onder punt 5 dat dierenbeschermers, jagers en niet-jagers paritair vertegenwoordigd zijn in het Bureau voor Jacht en Visserij en in de jachtcommissie. Juist om onder meer dergelijke trucjes en achterkamertjespolitiek binnen de commissies en in het Bureau voor Jacht en Visserij te voorkomen en om de dierenbescherming de nodige steun te geven. Om een compromis te vinden waar iedereen zich in kan vinden, is dit de voorwaarde.

Daarbij moeten wij het volgende vaststellen. Aan dierenwelzijn wordt nog steeds geen aandacht geschonken – integendeel. Van een direct tegenvoorstel kan geen sprake zijn, en wel om de volgende redenen:

De valjacht moet verboden worden, maar tegelijkertijd krijgen jagers verder de bevoegdheid om de kastval te gebruiken. Concreet betekent dit dat jagers die tot nu toe aan valjacht hebben gedaan, dat ook in de toekomst mogen blijven doen. De doorzichtige motivering was en is dezelfde gebleven: het zou gaan om “preventie van wildschade in woongebieden, op landbouwbedrijven in de buurt van dorpen en bij afzonderlijke gebouwen”. We zitten dus nog steeds in de status quo – er is niets veranderd!

De vereniging Wildtierschutz Schweiz eist in dit verband dat uitsluitend de wildbeheerders vallen mogen plaatsen (geen boeren en geen jagers), en dat de val alleen wordt ingezet in situaties waarin er geen andere mogelijkheid bestaat. De dieren mogen niet worden doodgeschoten, maar moeten in verder afgelegen gebieden weer in vrijheid worden gesteld. Dit zou, naast onze eis in het initiatief (vallen om te doden en het aanlokken van dieren met voer moeten worden verboden), niets meer met dierenmishandeling bij de jacht te maken moeten hebben, maar slechts om uitzonderlijke gevallen gaan.

De loodvrije munitie wordt al enkele jaren door de wildbeheerders gebruikt en heeft zich duidelijk bewezen. De wildbeheerders schieten precies zoals de jagers – er is dus geen reden om af te wachten. Het gaat niet om het voorgewende dierenwelzijn, maar veeleer om het feit dat niet alle jachtwapens geschikt zijn voor loodvrije munitie! En bij een verhoging van de vergunningskosten is het een slecht moment om zoiets in te voeren.

De schietvaardigheid is een farce, omdat er niet met de voorgeschreven munitie van 10,2 mm plus wordt geschoten – om “kostenredenen” – maar met kleinere munitie op een afstand van slechts 100 m en op een onbeweeglijk doel – een volledig andere terugslag en baan bij 150-200 m en onder omstandigheden die niet overeenkomen met die in het wild – zo kan elke leek de test in korte tijd foutloos afleggen. Dat is geen efficiënte toets, maar een alibi-oefening.

De afschaffing van de vogeljacht staat niet ter discussie. Integendeel, men heeft de brutaliteit om te beweren dat “vogeljacht de natuur helpt beschermen”. Het tegendeel is waar. De korhaan en vooral het sneeuwhoen zijn in hun totale populatie sterk bedreigd door de klimaatverandering. Dat zich in Graubünden momenteel een kleine populatie kan handhaven, heeft topografische redenen. Het is echter voorzienbaar dat ook hier de aantallen zullen dalen. De jagers hebben in het kanton Graubünden al eens vrijwel alles uitgeroeid wat er aan vogels beschikbaar was. Dit klonk ook door in de toespraak van de twee eerdergenoemde heren. Roofvogels hebben nu alle territoria in het kanton Graubünden bezet – en dat betekent in gewoon Nederlands: men sluit niet uit dat er opnieuw op de arend, de buizerd enzovoort gejaagd gaat worden! Dit had een duidelijk hoorbaar waarschuwingssignaal moeten zijn voor alle aanwezigen!

De 4 dagen extra jacht in oktober is een uitbreiding van de jacht. Oorspronkelijk besproken als ontlasting van de speciale jacht/herfstjacht, is er nu geen sprake meer van dat dit de speciale jacht op enige manier stopt of dat men een aanvaardbare oplossing zoekt. Men heeft genomen – maar niets gegeven.

Daar komt een uiterst fatale ontwikkeling bij onder het punt “Verdere herzieningsbehoefte”.

Opheffing van het verbod op groepsjacht. In plaats van het aantal samen jagende jagers te beperken tot 4, wordt deze regeling opgeheven. Dat betekent dat nu de drijfjacht of drukjacht wordt ingevoerd. Een uiterst wrede en dierverachtende jachtmethode (die in binnen- en buitenland al wordt bestreden). Drijf- of drukjacht betekent dat men in grote groepen de dieren rechtstreeks in de armen van de scherpschutters kan drijven, die op de in paniek vluchtende dieren schieten met munitie voor groot wild van 10,2 mm en groter. In deze chaos van vluchtende dieren kunnen geen precieze schoten worden gelost. Dat is eenvoudigweg niet mogelijk bij de snelheden die bijvoorbeeld herten op de vlucht kunnen bereiken.

Jacht en dierenwelzijn staan haaks op elkaar. De samenleving heeft zich verder ontwikkeld en veranderd. Dierenwelzijn heeft, ook met het oog op het toerisme in ons kanton, een andere status dan nog enkele jaren geleden.

Te hopen valt dat de «Grote Raad» zich door een rapport van 84 pagina's niet laat verwarren of imponeren en tussen de regels door kan lezen.

• Boodschap van de regering aan de Grote Raad
• Bündner nemen jagers onder invloed van alcohol in het vizier (SRF)
• Video: Omstreden jachtwet (SRF)