Hubertusschieten in Wassen: De heilige deugt niet als schutterspatroon

Op zaterdag 24 oktober 2026 vindt in Wassen (UR) een Hubertusschieten plaats. Volgens de openbare aankondiging wordt er van 10 tot 12 uur en van 13 tot 16 uur geschoten: vijf schoten op een dierschijf en tien schoten op een klaphaas. Deelnemen kunnen jonge jagers en recreatieve jagers, ook uit andere kantons. De afsluiting vindt plaats in het Jägerstübli.

Ook de verwijzing naar de heilige Hubertus houdt geen stand. De historische Hubertus van Luik was een bisschop uit de 8e eeuw. Het bekende verhaal van het hert met het kruis tussen het gewei werd hem pas vele eeuwen later toegeschreven en gaat terug op de legende van de heilige Eustachius. In dat verhaal wordt een jager niet bevestigd in zijn handelen: hij breekt de jacht af, gooit zijn wapen weg en verandert zijn leven. Dat uitgerekend zijn naam moet dienen voor een schietwedstrijd op dierattrappen, draait de legende om in het tegendeel. De heilige deugt niet als schuttersbeschermheer.

Dierschijf en klaphaas zijn geen onschuldige sportattributen. Er wordt geoefend op het schot op wilde dieren die daarna daadwerkelijk worden gedood in de bossen en bergen van het kanton. Het Hubertusschieten is daarmee geen folklore, maar training voor de recreatieve jacht onder het mom van een heilige.

Wilde dieren zijn geen decor en geen willekeurig aangroeiende hulpbron. Het zijn voelende wezens met een sociale structuur. Reeën, herten, vossen en vele andere soorten leven in familieverbanden, voeden hun jongen maandenlang op en onderhouden hechte banden. De recreatieve jacht scheurt deze verbanden uiteen. Wordt een moederdier doodgeschoten, dan verhongeren de jongen of blijven ze als wezen achter. Wie in de herfst en winter ouderdieren doodt, doodt in veel gevallen ook de nakomelingen, alleen langzamer en onzichtbaar.

De recreatieve jacht is geen onschuldige folklore. Voor wilde dieren betekent zij achtervolging, doodsangst, verwondingen en dood. En ze eindigt vaak niet met een zuivere kogel. In Graubünden, een van de weinige kantons die nasporingen bijhouden, wordt één op de tien hertachtigen slechts aangeschoten in plaats van gedood. Het succes van naspeuringen ligt afhankelijk van het kanton tussen 35 en 65 procent. Dat betekent: tot de helft van de verwonde dieren sterft zonder verlossing, vaak over uren of dagen. De Stiftung für das Tier im Recht schat landelijk jaarlijks 3000 tot 4000 stuks gevlucht wild. Deze cijfers maken zichtbaar wat jachthoorns en uniformen verbloemen.

De recreatieve jacht doodt niet alleen dieren. Zij eist regelmatig mensenlevens. Alleen al in het weekend van 5 september 2026 stierven in Tessin op dezelfde dag twee recreatieve jagers tijdens de jacht. Wiskundig gezien vindt in Zwitserland om de 29 uur een jachtongeval. De de officiële telling begint pas in het jaar 2000 en omvat noch de doden van de decennia daarvoor, noch de vele gevallen die als moord of uitgebreide zelfdoding met het legale jachtwapen helemaal niet als 'jachtongeval' worden geteld. Europawijd lopen de slachtofferaantallen in de honderden. Een vrijetijdsbesteding die mensen en dieren het leven kost, heeft geen heilige als uithangbord nodig.

Het kan ook anders. De IG Wild beim Wild zet zich in voor een professioneel, wetenschappelijk onderbouwd beheer van wilde dieren naar het voorbeeld van het kanton Genève. Daar is de recreatieve jacht sinds 1974 verboden. Waar ingrijpen nodig is, handelen opgeleide staatswildbeheerders gericht, gecontroleerd en op vakkundige grondslag, niet omdat er toevallig voor een diersoort een jachtseizoen is geopend en er voor het plezier geschoten mag worden. Dit model laat zien: de bescherming van mens, wild dier en leefgebied vraagt om vakkennis, niet om recreatieve jacht en al helemaal niet om een heilige als beschermpatroon.

De IG Wild beim Wild roept ertoe op de recreatieve jacht niet langer te tooien met religieuze symboliek. Wie wilde dieren wil beschermen, heeft geen schietschijven met dieren nodig, maar professioneel beheer van wilde dieren.

Dieren hebben geen beschermpatroon nodig voor hun vervolgers. Ze hebben bescherming nodig.

De gegevens over tijdstip, plaats en verloop zijn afkomstig uit de openbare aankondiging van het evenement in de jachtpers en zijn gedocumenteerd op 19 oktober 2026.

Naar aanleiding van de Hubertusmissen heeft de IG Wild beim Wild het lied «Warum jagst du mich» (Waarom jaag je op mij) uitgebracht. Het gaat over recreatieve jagers die samen met hun wapens de kerkelijke zegen halen, en herinnert eraan dat Hubertus volgens de legende met jagen stopte. Zoals alle Antijachtliederen is het vrij te gebruiken.

Meer achtergronden over de Zwitserse recreatieve jacht en de gevolgen ervan voor wilde dieren en mensen vindt u in het dossier De recreatieve jacht als evenement, in de categorie Jacht en in de categorie Wilde dieren op wildbeimwild.com.