Kritiek op de jachtbeurs in de Umwelt Arena Spreitenbach

Zij noemt het evenement een “jagen-geweld-evenement” en roept het publiek op de beurs te mijden.

Volgens de organisatie is de recreatieve jacht geen traditioneel cultureel erfgoed, maar een achterhaalde vorm van vrijetijdsbesteding die onverenigbaar is met dierenleed en ethische verantwoordelijkheid.

Terwijl de jachtindustrie haar activiteiten voorstelt als bijdrage aan “natuurbeheer” of “traditie”, herinnert IG Wild beim Wild eraan dat er geen redelijke reden bestaat om talrijke diersoorten, zoals Vlaamse gaaien, zwarte kraaien, veldhazen, vossen, dassen of huiskatten, überhaupt te bejagen. Integendeel, wilde dieren en huisdieren worden jaarlijks “voor de lol” gedood, onder het mom van zogenaamd wildbeheer.

“Ware natuurliefhebbers hebben geen geweer nodig”, aldus de organisatie. “Wie de natuur liefheeft, beschermt haar, en viert haar niet op een beurs alsof het een schietterrein is.”

In plaats van jacht en trofeeëncultus stelt IG Wild beim Wild geweldloze alternatieven voor om verbondenheid met de natuur te beleven: vogels observeren, kruidenwandelingen, natuurfotografie, vrijwilligerswerk in natuurbehoud, het Bergwaldprojekt of “citizen science”-projecten, waarbij burgers waardevolle gegevens voor onderzoek aanleveren. Dergelijke activiteiten bevorderen kennis, aandacht en respect voor alle levende wezens, zonder leed te veroorzaken.

De kritiek richt zich echter niet alleen tegen de jachtbeurs zelf, maar ook tegen de Umwelt Arena Spreitenbach, die herhaaldelijk een podium biedt aan evenementen die indruisen tegen dierenwelzijn. Hiertoe behoren ook terraristiekbeurzen, waar exotische dieren in krappe plastic bakken worden tentoongesteld en verkocht aan onvoorbereide kopers. De IG roept de gemeente Spreitenbach op om in de toekomst geen ruimtes meer beschikbaar te stellen voor evenementen die dieren kwellen of de jacht verheerlijken.

Bij dergelijke beurzen staat niet het welzijn van de dieren voorop, maar het profijt. Veel reptielen lijden onder stress en angst, kunnen in gevangenschap niet diervriendelijk worden gehouden en sterven vroegtijdig. Bovendien vormt de omgang met exotische dieren een gezondheidsrisico: volgens studies dragen tot wel 90 procent van de reptielen salmonella bij zich, die ook op mensen kan worden overgedragen. Dierenasielen en opvangcentra zitten overvol met exotische dieren, omdat veel eigenaars het niet meer aankunnen.

Daarnaast wijst IG Wild beim Wild op talrijke overtredingen en misstanden rond de recreatieve jacht. Jaar na jaar worden in Zwitserland tienduizenden gezonde wilde dieren gedood, waaronder reeën, vossen en gemzen en hun roofdieren, vaak onder kwellende omstandigheden. Misgerichte schoten leiden regelmatig tot verwondingen of zelfs sterfgevallen bij mensen. Ook het ecologisch evenwicht lijdt eronder: door decennialang ingrijpen van de recreatieve jagers is het aandeel bedreigde soorten in Zwitserland alarmerend hoog.

De organisatie bekritiseert dat recreatieve jagers een cultuur van geweld in stand houden die zich voordoet als natuurverbondenheid, maar in werkelijkheid leed, onevenwichtigheid en achteruitgang bevordert. Terwijl landen of het kanton Genève al lang een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers hebben ingevoerd, worden in andere regio's nog steeds praktijken gedoogd die flagrant in strijd zijn met de dierenwelzijnswet.

Het is smakeloos om het doden van dieren aan te prijzen als een vermakelijke vrijetijdssport, zegt Carl Sonnthal van IG Wild beim Wild. Onder het mom van natuurverbondenheid veroorzaakt de recreatieve jacht onmetelijk leed. Een beschaafde samenleving mag dergelijk bloedvergieten niet als cultuur beschouwen.

De IG Wild beim Wild pleit daarom voor een omdenken in de omgang met wilde dieren: weg van het wapen, naar educatie, mededogen en respect. Spreitenbach kan een belangrijke bijdrage leveren aan de bescherming van dieren en mensen door als gemeente een verbod in te voeren, zodat dergelijke evenementen die op dierenleed berusten, in de toekomst geen podium meer krijgen.

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of Dierenbescherming, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de Jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?

Dan prijzen wij ons gelukkig met het kanton Genève, met een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders. Aan het meer van Genève liggen wijngaarden en andere gewassen, net als in de rest van Zwitserland. Blijkbaar hanteert men daar echter een menselijkere en ethischer benadering in de omgang met wilde dieren, en slimme maatregelen om gewassen te beschermen. In Genève worden geen vossen, marters of dassen bestreden alleen omdat het jachtseizoen is. Dit blijkt ook uit de nationale jachtstatistiek. In plaats daarvan worden praktische verjaagmaatregelen en zinvolle voorlichting, hulp en bijscholing van de bevolking door de wildbeheerders georganiseerd. Veiligheid, dierenwelzijn en ethiek zijn hierbij het devies.

Verdere informatie:

• Umwelt Arena Spreitenbach