Jachtvrije zone: nu ook in het Münsterland
Als een van de eerste grondeigenaren in Noordrijn-Westfalen heeft André Hölscher (39) zijn tien hectare land in Ladbergen (district Steinfurt) om ethische redenen tot jachtvrije zone verklaard.
Jachtvrije zone nu ook in het Münsterland
Sindsdien mag niemand meer jagen op het terrein van Hölscher ten noorden van Münster.
Daarvoor is toestemming van de autoriteiten verleend. Een nieuwe paragraaf in de federale jachtwet staat grondeigenaren toe de recreatieve jacht op hun land te weigeren. Tot nu toe moesten grondeigenaren zoals Hölscher de recreatieve jacht op hun terrein ook dulden als ze daar gewetensbezwaren tegen hadden.
Wie een stuk grond bezit van minder dan 75 hectare, wordt automatisch lid van een jachtgenootschap, legt Torsten Reinwald van de Duitse jachtvereniging uit. Het genootschap is het verplichte samenwerkingsverband van de betrokken grondeigenaren. Zij kunnen zelf gaan jagen of hun gebied verpachten. Een lid van het genootschap kon zijn grond tot nu toe niet aan de recreatieve jacht onttrekken. Ook niet om ethische redenen. Dat is nu anders.
Verplicht lidmaatschap van jachtgenootschap onrechtmatig
Een advocaat uit Baden-Württemberg had een zaak aangespannen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens Mensenrechten (EHRM) en kreeg gelijk. De rechters verklaarden het verplichte lidmaatschap van een jachtgenootschap in strijd met de mensenrechten. De wettelijke plicht om, ondanks ethische bezwaren, de recreatieve jacht op het eigen land te dulden, is een onevenredige belasting, oordeelde het EHRM.
Duitsland moest als gevolg daarvan de federale jachtwet aanpassen. Sinds december 2013 is de nieuwe paragraaf 6a van kracht. Wie de autoriteiten ervan overtuigt dat hij de recreatieve jacht om ethische redenen afwijst, kan zijn grond nu jachtvrij laten verklaren.

“Het is onaanvaardbaar dat de mens, als één soort onder vele, zich het recht toe-eigent om over leven en dood van anderen te beslissen”, zegt Hölscher, die zijn geld verdient als cabaretier. “Ik kan het niet met mijn geweten verenigen dat er dieren worden gedood op mijn grond.” Bij bijeenkomsten van zijn jachtgenootschap wilde niemand meer naast hem zitten, vertelt Hölscher. «Velen hebben mij verwijten gemaakt en gevraagd waarom ik me zo aanstel.» Het antwoord van de Landesjagdverband luidt als volgt: «Elke uittreding uit de gemeenschap is een daad van ontsolidarisering die moeilijk te verdragen is.»
Gerelateerde dossiers en bijdragen:
- Dossier: Jacht en mensenrechten
- Dossier: Genève en het jachtverbod
- Dossier: Jachtverbod Zwitserland
- Modeltekst: Jachtrust op privébos – vredeszone voor privéterreinen om ethische redenen
- Modeltekst: Recht op recreatie zonder confrontatie met de recreatieve jacht
Meer over recreatieve jacht: Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Wilde dieren hebben een stem nodig
Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →