Recreatieve Jagers en het geweld in onze maatschappij
De jacht is een hobby die – voor het grootste deel van haar activiteiten – niet de regulering van onze ecosystemen dient, het toneel is van barbaarse praktijken, talrijke negatieve gevolgen heeft en zich mag verheugen in een ongeëvenaarde politieke invloed, waardoor het mogelijk is een activiteit met als enig doel de particuliere belangen van recreatieve jagers in stand te houden, tegen het algemeen belang in.
Recreatieve jagers en geweld in onze samenleving
De jachtdrift en haar perversie
Het jachtgedrag van de mannelijke hominiden, die zijn voortgekomen uit vegetarische voorouders, heeft zich sinds het Plioceen, dat wil zeggen sinds enkele miljoenen jaren, ontwikkeld.
Er wordt gezegd dat de jachtkoorts fascinerend en aantrekkelijk is, een verlangen dat het tijdelijk opgeven van lichamelijke behoeften, pijn, zweet, bloed en uiteindelijk de bereidheid om te doden draaglijk en zelfs aantrekkelijk maakt.
De evolutionaire ontwikkeling die leidt tot de “perversie” van de jachtdrift bij de hedendaagse recreatieve jager, komt voort uit het daaruit resulterende voordeel van persoonlijke en sociale macht en dominantie over zwakkeren.
Er moet bloed vloeien om te doden. Het is dus een prikkel voor de eetlust, net als de worsteling van het slachtoffer. De recreatieve jacht is voor mannen, minder vaak voor vrouwen, fascinerend en emotioneel opwindend, met de gelijktijdige afgifte van testosteron, serotonine en endorfine, die een gevoel van euforie opwekken.
Wreedheid maakt recreatieve jagers wreed
De handelingen van recreatieve jagers moeten in het juiste licht worden geplaatst, om te laten zien wat de hoofdactiviteit van de jacht eigenlijk inhoudt: met een wapen in de natuur wilde dieren opsporen.
Recreatieve jagers gaan niet alleen op jacht, ze doen ook moeite om ons daar steeds weer aan te herinneren. Maar deze schijnbaar onbaatzuchtige nevenactiviteiten dienen doorgaans om het voortbestaan van de jacht veilig te stellen en niet het algemeen welzijn van mensen of wilde dieren.
Men moet onderscheid maken tussen de jacht en de rest, want alleen omdat een recreatieve jager een heg plant, betekent dat niet dat het schieten op een vos, boommarter, veldhaas, houtduif of gaai plotseling zinvol is.
De grote meerderheid, volgens deskundigen ongeveer 95%, van de dieren die door de jacht worden gedood, hoeft niet gereguleerd te worden. Dit geldt bijvoorbeeld voor wilde vogels, waarvan de meeste soorten op Europees niveau bedreigd zijn. Of vossen, volgens talrijke praktijkvoorbeelden zoals Luxemburg, Groot-Brittannië, Genève of nationale parken.
De argumenten waarmee men de praktijk van de recreatieve jacht probeert te rechtvaardigen, zijn vanuit wetenschappelijk en ethisch oogpunt niet steekhoudend.
Als u ooit gruwelijke en onhoudbare video's van dieren in slachthuizen hebt gezien, weet u waarschijnlijk niet dat de recreatieve jacht niet minder wreed is. De recreatieve jagers laten het ons dagelijks zien op sociale media. Het is ook geen eerlijke manier om aan vlees te komen, zoals recreatieve jagers ten onrechte steeds weer beweren.
Politieke macht van de lobby van de recreatieve jacht
De recreatieve jacht heeft geen positieve effecten, behalve het plezier dat het de recreatieve jagers oplevert en de sektarische gezelligheid die het in de dorpen brengt.
Waarom zijn de milieuorganisaties, die veel ervarener en wetenschappelijk bekwamer zijn, niet de belangrijkste organisaties die betrokken zijn bij het correcte beheer van de ecosystemen? Een mogelijke verklaring is dat zij, vergeleken met de nationale jagersvereniging, slechts weinig politiek gewicht in de schaal leggen. Om ons inzicht te geven in de politieke macht van de recreatieve jagers, laat het voorbeeld van het bunzing zien: het bunzing is een soort waarin de recreatieve jagers helemaal geen interesse hebben. Op onze site hebben we alle wetenschappelijke argumenten en officiële bevestigingen om te zeggen dat het bunzing beschermd moet worden en op de lijst van beschermde soorten moet worden geplaatst, aangezien het, vooral als gevolg van verstedelijking en de intensivering van de Landbouw op het punt staat te verdwijnen. Al zes jaar lang wordt geprobeerd het bunzing op deze lijst te krijgen, maar de recreatieve jagers zijn hier fel op tegen, omdat het symbolisch gezien een potentiële bejaagbare soort wegneemt.
Recreatieve jagers zijn niet in staat om ook maar iets vooruitstrevends te doen op het gebied van ethiek. Zij zijn afhankelijk van mensen met een geweten en een ontwikkeld karakter om iets creatiefs tot stand te brengen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er in het verleden Dierenbeschermers waren, die de aanzet gaven tot verbeteringen op het gebied van wildbescherming bij de jacht. Recreatieve jagers reageerden altijd met tegenzin op initiatieven. Het gezonde verstand zorgde in de jachtwereld voor meer bescherming van wilde dieren. Bijvoorbeeld door de afschaffing van klemvallen of de vogeljacht met lijmstokken. Dierenbeschermers waren de drijvende kracht achter de beperking van de jachttijden en de vermindering van het aantal bejaagbare soorten. Om de uitroeiing van wilde dieren te voorkomen, hebben dierenbeschermers de recreatieve jagers de morele verplichting tot wildbeheer opgelegd. De «ethiek» van de recreatieve jagers loopt traditioneel altijd achter op de tijdgeest.
Ten slotte bestaan er in de duistere wereld van de jacht bijna maffiapraktijken, zoals het dwingen van natuurbeschermers om samenwerkingsverbanden voort te zetten omdat ze anders geen subsidies meer krijgen, of doodsbedreigingen en aanvallen die dierenrechtenactivisten regelmatig te verduren krijgen.
| U kunt met barmhartigheid alle dieren en onze planeet helpen. Kies mededogen op uw bord en in uw glas. Go vegan. |
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →