Engeland: WWF stopt met steun aan de trofeejacht

De natuurbeschermingsorganisatie WWF in Engeland stopt met haar steun aan de trofeejacht op wilde dieren, nadat leden en supporters druk hadden uitgeoefend, aldus een bericht in The Times.

Sir Ranulph Fiennes is de drijvende kracht achter de beweging van ontstelde donateurs in Engeland die hun geld terugeisen, nadat bleek dat milieuminister Michael Gove van het WWF had gehoord dat het verbod op de invoer van grootwildtrofeeën soorten zou kunnen schaden, zoals bijvoorbeeld de ijsbeer.

De aanval op het WWF wordt bovendien uitgevoerd door een van de toonaangevende dierenactivisten van Groot-Brittannië: Eduardo Gonçalves, oprichter van de campagne voor een verbod op de trofeejacht, voormalig directeur van de League Against Cruel Sports en voormalig campagnemanager van het WWF.

De omslag in denken volgt ook op een nieuwe editie van Killing Game: The Extinction Industry, een boek van Eduardo Gonçalves, waarin hij beweert dat de liefdadigheidsorganisatie WWF de handel in trofeejacht praktische en lobbyistische steun heeft gegeven.

Op 6 juli berichtte The Times over zijn onthullingen en Sir Ranulph Fiennes schreef vervolgens op Facebook: «Ik ben geschokt te ontdekken dat de vroeger zo gerespecteerde natuurorganisatie WWF iets zo morbides en wreeds als trofeejacht ondersteunt. De WWF vraagt ons geld te doneren om bedreigde dieren te redden, en financiert in dezelfde adem de vernietiging en het uitsterven van diezelfde wezens. Dat is zowel hypocriet als diep teleurstellend. Op het meest fundamentele niveau is het een volslagen bedrog van het vertrouwen van het publiek! Misschien hebben donateurs het recht om hun geld terug te eisen?»

Veel mensen reageerden en lieten weten dat ze hun automatische incasso's en donaties naar aanleiding van het schandaal hebben stopgezet.

Peter Egan, de acteur, schreef op Facebook dat hij «totaal perplex is over de ware omvang van de schokkende dubbele moraal van de WWF met betrekking tot de Trofeejacht. Ik geloof echt dat we dit niet langer kunnen accepteren en de WWF moeten toestaan walgelijke hobby's zoals trofeejacht te ondersteunen. Het is barbaars, onmenselijk en volledig zonder vriendelijkheid of medeleven. Willen we goede doelen die onze donatiegelden gebruiken om psychopaten te steunen?»

Volgens informatie van The Times wordt de Britse tak van de WWF nu zo begrepen dat hij een U-bocht heeft gemaakt om een hardere lijn tegen de trofeejacht te volgen, net als de Britse regering, die zich in principe heeft verplicht de trofeejacht en de invoer van trofeeën te verbieden.

In een verklaring aan The Times zei een woordvoerder van WWF-UK:

Ons standpunt is in feite van meet af aan duidelijk geweest — het al lang bestaande standpunt van WWF-UK is dat wij het doden van dieren voor trofeeën niet steunen, financieren of aanmoedigen, en dat wij ons nooit hebben verzet tegen de voorstellen van de regering om de invoer van jachttrofeeën in het VK te verbieden.

De regering moet ervoor zorgen dat bij elk verbod rekening wordt gehouden met de mogelijke gevolgen voor het levensonderhoud en de rechten van inheemse volkeren en lokale gemeenschappen, zodat er geen onbedoelde gevolgen zijn voor lokale gemeenschappen of wilde dieren.

De natuur verkeert in een crisis en het zijn niet alleen de soorten die voor trofeeën worden bejaagd die worden bedreigd; wilde dieren worden veel ernstiger bedreigd doordat hun leefgebieden worden vernietigd door ontbossing voor landbouw, mijnbouw en andere doeleinden.

De regering moet meer doen dan alleen de invoer van jachttrofeeën stoppen en moet het verboden maken om producten in te voeren die deze dieren doden doordat ze ontbossing veroorzaken.

Trofeejacht is geen soortenbescherming

Uit hebzucht naar een bijzondere jachttrofee decimeren trofeejagers de dierenpopulaties in aanzienlijke mate.

Uit een wetenschappelijke studie over de recreatieve jacht op leeuwen in Tanzania blijkt bijvoorbeeld dat de legale trofeejacht – en niet stroperij of het verlies van leefgebied – de belangrijkste factor is achter de sterke achteruitgang van de wilde dieren.

De enorme bedragen die recreatieve jagers voor een jachtreis uitgeven, komen niet terecht bij de arme bevolking of bij het beheer van een nationaal park, maar bijna uitsluitend in de zakken van reisorganisatoren en eigenaren van jachtfarms. Uit een economische analyse van de trofeejacht in Afrika blijkt dat slechts 3 procent van de inkomsten uit trofeejachten bij de lokale bevolking terechtkomt. Economisch gezien speelt jachttoerisme in de meeste landen maar een onbeduidende rol. In Namibië draagt de trofeejacht bijvoorbeeld slechts 0,27 procent bij aan het bruto binnenlands product, het natuurtoerisme daarentegen 4,2 procent.

Het grootste deel van de toeristen, ook uit Engeland, wil een intacte dierenwereld zien – daar profiteert op lange termijn ook de lokale bevolking van.

Dat het bijvoorbeeld tot nu toe niet is gelukt een einde te maken aan het afslachten van olifanten, is mede de verantwoordelijkheid van het WWF.

Het voorstel van 29 Afrikaanse staten op de CITES-soortenbeschermingsconferentie van 2016 om alle Afrikaanse olifanten de hoogste beschermingsstatus te geven, werd door de pandaorganisatie uitdrukkelijk afgewezen – en daarmee beïnvloedde zij tal van beslissers (zoals de EU, waarvan het stemgedrag uiteindelijk de doorslag gaf voor de afwijzing).

Dat de olifanten van Namibië, Zimbabwe en Zuid-Afrika nu nog steeds op bijlage II van CITES staan (en niet op bijlage I, die de hoogste bescherming zou bieden), heeft onder meer tot gevolg dat er gehandeld mag worden in olifantenhuid en -haar en in snijwerk, en dat in Zimbabwe nog steeds babyolifanten voor commerciële doeleinden uit het wild gevangen en bijvoorbeeld aan China verkocht mogen worden. Dit decimeert niet alleen de populatie, maar gaat voor deze zeer intelligente en sociale dieren ook gepaard met een uiterste mate van wreedheid. Meer over dit onderwerp Dierenwelzijnsprobleem recreatieve jacht en Jachtmythen op wildbeimwild.com.

Onafhankelijke deskundigen zijn het er grotendeels over eens dat een absoluut en onbeperkt handelsverbod voor alle ivoor noodzakelijk is om de stroperij in te dammen en de olifanten voor uitsterven te behoeden. Deze strategie is in het verleden al succesvol gebleken: een in 1989 ingesteld internationaal handelsverbod deed de afzetmarkten instorten en de prijzen kelderen. Zo kwamen de illegale handel en de stroperij vrijwel tot stilstand.

Maar met instemming van het WWF werd in 2008 de verkoop van ivoor aan China en Japan weer toegestaan – met fatale gevolgen voor de olifanten.

Het WWF steunt uitbuitende projecten met de recreatieve jacht en is betrokken bij de uitvoering ervan – in plaats van zich sterk te maken voor ethische concepten voor natuur- en wildbeheer.

Bronnen:

1. WWF stopt steun voor trofeejacht op dieren na onthulling
2. WWF onder vuur vanwege trofeejachten