136 NGO's eisen verbod op import van jachttrofeeën
136 NGO's uit de hele wereld eisen een verbod op de import van jachttrofeeën. De trofeejacht bedreigt wereldwijd bedreigde diersoorten.
In een gezamenlijke positiepaper spreken 136 natuur- en dierenbeschermingsorganisaties uit de hele wereld, waaronder 45 NGO's uit Afrikaanse landen, zich uit tegen de trofeejacht en roepen zij de politiek op om de invoer te verbieden.
De trofeejacht behoort tot de ergste vormen van uitbuiting van wilde dieren en is noch ethisch, noch duurzaam. Gezien de door de mens veroorzaakte wereldwijde crisis van de biodiversiteit is het onaanvaardbaar dat de uitbuiting van wilde dieren enkel voor het verkrijgen van een jachttrofee nog steeds is toegestaan en dat trofeeën nog steeds legaal kunnen worden ingevoerd. Het is hoog tijd dat regeringen deze schadelijke praktijk beëindigen.
Dr. Mona Schweizer van Pro Wildlife
Tussen 2014 en 2018 werden wereldwijd bijna 125.000 trofeeën van door CITES beschermde soorten ingevoerd, waarbij de VS en de EU de grootste importeurs zijn.
De trofeejacht kan een negatief effect hebben op het voortbestaan van soorten en ondermijnt behoudsmaatregelen. Trofeejagers hebben het vaak gemunt op zeldzame en bedreigde soorten of op dieren met indrukwekkende fysieke kenmerken, en verwijderen individuen die belangrijk zijn voor de voortplanting en de stabilisatie van sociale groepen. Door zich op dergelijke dieren te richten, dragen trofeejagers direct en indirect bij aan de afname van populaties, de verstoring van de sociale structuur en de vermindering van de veerkracht. De industrie vergroot de vraag naar delen en producten van bedreigde soorten en schept prikkels voor het doden ervan door premiestelsels en andere acties.
Bovendien is het afschieten van dieren van beschermde en bedreigde soorten vaak een privilege van buitenlandse recreatieve jagers, terwijl de toegang tot wilde dieren en land voor de lokale bevolking vaak beperkt is. Deze ontmachting van lokale gemeenschappen, in combinatie met de sociaal destabiliserende gevolgen van de trofeejacht voor veel soorten, kan conflicten tussen mens en dier eerder verergeren dan verminderen. Dergelijke situaties worden nog verscherpt doordat de trofeejachtindustrie de lokale gemeenschappen geen noemenswaardig economisch voordeel oplevert, in tegenstelling tot wat voorstanders van de trofeejacht beweren. Aangezien de meeste jachten op particulier land plaatsvinden en de jachtsector geteisterd wordt door corruptie, komen de inkomsten uit de trofeejacht meestal terecht in de zakken van jachtorganisatoren, particuliere boerderijeigenaren en lokale elites.
De trofeejacht veroorzaakt onmetelijk dierenleed, terwijl ze weinig of niets bijdraagt aan de bescherming van wilde dieren of van lokale gemeenschappen. In veel gevallen halen trofeejagers zelfs belangrijke individuele dieren uit kwetsbare populaties weg, waardoor de sociale en genetische integriteit ervan wordt aangetast. Het is tijd om definitief een einde te maken aan de trofeejacht en tegelijkertijd te zoeken naar alternatieve, effectievere en humanere manieren om middelen te verwerven voor de bescherming van wilde dieren en de ontwikkeling van lokale gemeenschappen.
Dr. Mark Jones, hoofd van de afdeling Beleid bij de Born Free Foundation
De trofeejacht belemmert niet alleen de natuurbeschermingsinspanningen en levert slechts minimale economische voordelen op, maar roept ook ethische en dierenwelzijnskwesties op. Dieren voor de lol doodschieten, enkel en alleen om een trofee als statussymbool te verkrijgen, is ethisch niet te rechtvaardigen, miskent hun intrinsieke waarde door ze te degraderen tot koopwaar en plakt op de dood een «prijskaartje», dat het bedrag weerspiegelt dat buitenlandse recreatieve jagers bereid zijn te betalen voor het doden. Bovendien maken trofeejagers vaak gebruik van jachtmethoden die het lijden van de dieren nog vergroten, zoals het gebruik van pijl en boog, voorladers, handvuurwapens of honden die de dieren urenlang tot uitputting toe achtervolgen, en creëren zo verkeerde prikkels.
«Economisch nut – dat in de trofeejachtindustrie op zijn best minimaal is – is geen excuus om het onmenselijk doden van dieren voor vermaak toe te staan of om de vaak onomkeerbare biologische en ecologische schade te compenseren die daardoor aan beschermde soorten wordt toegebracht, wanneer er alternatieve, lucratievere inkomstenbronnen zijn voor ontwikkelings- en instandhoudingsmaatregelen», aldus dr. Joanna Swabe, Senior Director of Public Affairs bij Humane Society International/Europe. «Als 's werelds grootste importeurs van jachttrofeeën hebben de VS en de EU de morele plicht om deze schadelijke industrie niet langer te ondersteunen door de import van jachttrofeeën, en om beleid te voeren dat ethische vormen van buitenlandse hulp, toerisme en industrie bevordert«, voegde Swabe eraan toe.
In veel landen ter wereld wijzen burgers de trofeejacht en de import van jachttrofeeën af. Enquêtes in de EU, Zwitserland en de VS bevestigen dat tussen de 75 en 96% van de respondenten de trofeejacht afwijst en voorstander is van een importverbod op trofeeën. In Zuid-Afrika, de grootste Afrikaanse exporteur van jachttrofeeën van beschermde soorten, wijst een meerderheid van 64% de trofeejacht af.
Aangezien de onethische praktijk van de trofeejacht al decennialang schade toebrengt aan het soortenbehoud en de economie, is een beleidswijziging allang achterstallig. Samen met een verenigde stem van 136 niet-gouvernementele organisaties van over de hele wereld roepen wij de regeringen op om verantwoordelijkheid te nemen voor de bescherming van soorten en biodiversiteit en de import van jachttrofeeën te verbieden.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →