Rzym: Wilk wraca po 100 latach

Po 100 latach nieobecności wilk odnalazł drogę do domu – do Rzymu. Dawniej budzące strach, ścigane i prawie wytępione wilki wracają do liczącego 2,8 miliona mieszkańców Rzymu. Naukowcom udało się sfotografować dwa młode wilki w rezerwacie przyrody Castel di Guido. Oba młode wilki to pierwsze potomstwo Numy i Aurelii, pierwszej stabilnej watahy wilków w Rzymie. Numa, nazwany na cześć drugiego króla starożytnego Rzymu, „mieszka" w Rzymie już od 2014 roku. W 2016 roku znalazł partnerkę, Aurelię. Tak oto w obszarze między wielkim lotniskiem, autostradą a wybrzeżem Morza Śródziemnego żyją teraz co najmniej 4 wilki. W zaledwie kilkadziesiąt lat włoska populacja wilków przeszła od niemal całkowitego wytępienia do stabilnego gatunku. W każdym regionie Włoch (z wyjątkiem Sycylii i Sardynii) występuje już co najmniej jedna wataha wilków.

„Ta niewiarygodna wiadomość szybko rozchodzi się po całym świecie", mówi Alessia De Lorenzis.

Wilk na terenach miejskich: Rzym i Mediolan

W 2013 roku badacze znaleźli pierwszy dowód obecności wilków w Castel di Guido, gminie należącej do Rzymu. Alessia De Lorenzis (badaczka i osoba odpowiedzialna za rezerwat przyrody Castel di Guido) wraz z kolegami nazwali samca wilka Romulus (wł. Romolo). Imię nawiązuje do rzymskiej legendy, w której wilczyca wykarmiła dwóch ludzkich chłopców – Romulusa i Remusa. Według mitologii to oni założyli później Rzym. Wraz z dwoma młodymi wilkami Romulusa i jego partnerki w Rzymie jest teraz wataha wilków.

Rzym nie jest jedynym włoskim wielkim miastem, które wita wilka. Park Regionalny Ticino, w bezpośrednim sąsiedztwie Mediolanu, to ostatni naturalny korytarz ekologiczny między Alpami a Apeninami. Tam wilk wpadł w fotopułapkę.

Rzymskie wilki uwielbiają dziki

Dobre wieści dla tych, którzy obawiają się o swoje stada zwierząt gospodarskich: analizy wykazały, że Romolus żywi się wyłącznie mięsem dzików. To obiecujący znak. Dziki są w tym regionie bardzo rozpowszechnione i powodują liczne konflikty z powodu szkód w rolnictwie.

Niemniej jednak lokalne władze zalecają właścicielom stad zwierząt gospodarskich stosowanie odpowiednich środków ochrony, aby zapobiegać atakom wilków na zwierzęta stada. Dzięki temu można uniknąć dużej części konfliktów między wilkami a ludźmi.

Komunikacja jest kluczem do ochrony wilka

To wszystko są wspaniałe wiadomości dla ochrony wilka i dla zrównoważonego ekosystemu. Istnieją jednak duże wyzwania w zakresie komunikacji. Ze względu na bliskość wilka do terenów zamieszkanych liczba spotkań ludzi z wilkami będzie rosnąć.

Stwierdzenie, że wilk nie stanowi zagrożenia dla człowieka, jest wprawdzie prawidłowe – ale nie jest wystarczająco przekonujące. Polemika przeciwko wilkowi mogłaby przesunąć się od „szkód w stadach zwierząt gospodarskich” i „rozszarpanych zwierząt domowych” w stronę „bezpieczeństwa ludzi”.

„Gatunek wilk jest bardzo elastyczny, jeśli chodzi o siedlisko, zdobycz i łączność ekologiczną. Także na terenach gęsto zaludnionych. Jedynym problemem dla wilka jest zachowanie ludzi. Wielkim wyzwaniem jest nastawienie ludzi do wilka. Dlatego komunikacja staje się coraz ważniejsza w ochronie wilka. Pilnie potrzebne są nowe strategie komunikacyjne.”

Ludzie muszą nauczyć się żyć z wilkiem

Wilki wracają na tereny zamieszkane. Mieszkańcy nie są jednak przyzwyczajeni do życia obok wilka. Będzie to wymagało cierpliwości i dostosowania się. To, jak będzie wyglądało współistnienie i spotkania ludzi z wilkami, w dużej mierze zależy od decyzji ludzi. Jak w wielu konfliktach między ludźmi a dziką zwierzyną widać, trudno jest kierować postrzeganiem opinii publicznej. Podstawowym wyzwaniem jest stworzenie kultury gościnności.

„W 2017 roku wszyscy mówią o wilku. Jednak tylko nieliczni mają choćby najmniejszą wiedzę o tym gatunku, zwłaszcza na obszarach, gdzie wilka brakowało od pokoleń”, mówi Alessia De Lorenzis.

Sytuacja we Włoszech to ważny sygnał dla całej Europy. Włochy mają jedną z najwyższych gęstości zaludnienia wśród krajów europejskich (201 mieszkańców na km²). Kultura otwartości mieszkańców Rzymu jest zatem przykładem wzorowej postawy. Taka postawa mogłaby także w Szwajcarii ułatwić Współistnienie z wilkiem współistnienie.

Antywilcze lobby łowiectwa rekreacyjnego będzie malować ponury obraz i torpedować dobre wieści z Włoch. Będzie widzieć w dzieciach i starszych ludziach ofiary Romulusa i jego watahy. Tak, z pewnością nawet koniec ludzkiej cywilizacji. Niech krzyczą i lamentują! Cieszmy się włoską serdecznością i kulturą otwartości narodu włoskiego!

Tłumaczenie z: wilderness-society.org