Winterthur: sarny łagodnie przepędzone z cmentarza do lasu

Rano 18.2.2025 roku około 120 pracowników Stadtgrün, w ramach akcji uzgodnionej i zatwierdzonej przez kantonalny urząd ds. rybołówstwa i łowiectwa, wypędziło sarny żyjące na cmentarzu Rosenberg z powrotem do sąsiadującego lasu Lindberg.

W ciągu dwóch poprzednich dni Stadtgrün za pomocą dronów wyposażonych w kamery termowizyjne policzył, ile saren przebywa na terenie i gdzie odpoczywają. Ogrodzenie w północno-zachodniej części cmentarza zostało tymczasowo zdemontowane, a cały teren cmentarza przeczesano od strony wschodniej za pomocą skoordynowanych grup naganiaczy, komunikujących się przez radio. Szczególną uwagę zwrócono na to, aby naganianie przebiegało jak najwolniej i najspokojniej, tak aby sarny nie zostały przestraszone i nie uciekały w panice, lecz mogły powoli przemieszczać się na zachód, w kierunku lasu. Pozytywny przykład przyjaznego zwierzętom zarządzania dziką zwierzyną bez odstrzału.

Trzy sarny pomyślnie wróciły do lasu

Zaobserwowano dwie sarny i jednego kozła, które opuściły teren cmentarza podczas akcji wypędzania i wróciły do swojego naturalnego siedliska – sąsiadującego lasu. Pozostałe sarny najwyraźniej opuściły teren wcześniej. Podczas akcji nie doszło do obrażeń ani u zwierząt, ani u ludzi. Po zakończeniu wypędzania pracownicy Stadtgrün ponownie ustawili ogrodzenia.

Cmentarz jako idealne siedlisko dla saren

Powodem akcji wypędzenia są powtarzające się skargi żałobników i osób odwiedzających groby bliskich. Sarny, które przywędrowały z sąsiedniego lasu, chętnie zjadają świeże dekoracje i świeżą roślinność grobów, niszcząc przy tym ich wygląd. Pracownicy cmentarza ze Stadtgrün wypróbowali już różne łagodne dla zwierząt środki zaradcze, na przykład spryskiwanie świeżych dekoracji grobów biologicznymi środkami odstraszającymi, przyjaznymi dla owadów i pszczół, jednak niestety bez trwałego sukcesu. Podczas gdy niektóre środki odstraszające trzeba stosować ponownie po każdym deszczu – a sarny są zazwyczaj szybsze niż pracownicy – silny zapach i barwiąca na czerwono substancja innych środków przeszkadzają nie tylko sarnom. Pracownicy cmentarza próbowali także, poprzez celowe wysiewanie tzw. poletek żerowych, zaoferować sarnom preferowane przez nie trawy i zioła. Jednak sarny z cmentarza w dużej mierze odrzucają tę naturalną ofertę pożywienia.

Cmentarz jest dla saren niemal idealnym siedliskiem. Zwierzęta znajdują w tym misternie ukształtowanym terenie wystarczającą osłonę i bardzo dużo pożywienia. Ponieważ ze strony odwiedzających cmentarz zazwyczaj nie grozi im żadne niebezpieczeństwo, a w szczególności psy są na terenie cmentarza zabronione, sarny prawie się już nie płoszą i są bardzo przyzwyczajone do obecności ludzi. Wielu odwiedzających cmentarz cieszy się również widokiem tych zwierząt. model genewski pokazuje, że dzikie zwierzęta i ludzie mogą pokojowo współistnieć również na obszarach miejskich.

Ponieważ teren jest dla saren tak atrakcyjny, należy się liczyć z tym, że sarny ponownie powrócą na cmentarz. Wystarczą do tego najmniejsze, niezauważone szczeliny w ogrodzeniu lub pozostawione otwarte drzwi i bramy – te smukłe zwierzęta z łatwością się przez nie przecisną. Całe ogrodzenie wokół terenu cmentarza zostało skontrolowane oraz w razie potrzeby naprawione i podwyższone. Specjaliści ze Stadtgrün będą obserwować sytuację i w razie potrzeby ponownie podejmą odpowiednie działania, mając na celu utrzymanie dobrej i akceptowalnej równowagi między populacją saren a szkodami na terenach i roślinach. Więcej na temat lowiectwo rekreacyjne oraz alternatywnych podejść.