Miasto Berno musi żyć z wronami: współistnienie zamiast odstrzału

Gawrony to imponujące ptaki z rodziny krukowatych. Są duże, towarzyskie i bardzo komunikatywne. Ponieważ prowadziło to do konfliktów, miasto Berno w minionych latach przetestowało różne środki odstraszające. Dowiedz się tutaj, jakie są wyniki.

Frakcja SVP chciała wiedzieć, czy miasto planuje nowe działania wobec uciążliwych od lat wron. Zwłaszcza w dzielnicy północnej wokół koszar hałas ptaków pozbawia snu niejednego mieszkańca.

Rzeczywiście liczebność kruków (gawronów) od 1988 roku stale rośnie, co przyznaje rada gminy w odpowiedzi opublikowanej w czwartek. Na wsi gawrony znajdują wystarczająco dużo pożywienia, a w mieście mogą spokojnie gniazdować, ponieważ nie ma tu wrogów naturalnych, takich jak jastrząb gołębiarz.

Jak podaje rada gminy, w ostatnich latach próbowano wszystkiego. Usuwanie gniazd okazało się równie nieskuteczne jak przycinanie drzew czy wykorzystanie sokołów. Od 2012 roku wprawdzie wolno strzelać do gawronów, ale to również nic nie dało – „gniazdowało tyle samo wron co wcześniej».

Sprytne wrony

Dotychczas największy sukces odnoszą atrapy puchacza. Mieszkańcy mogą je zamawiać bezpłatnie w urzędzie miasta. Plastikowe ptaki są wyposażone w linkę – gdy się za nią pociągnie, sztuczny puchacz porusza się i odstrasza wrony.  

Przynajmniej teoretycznie. W praktyce sprytne wrony przejrzą tę sztuczkę, jeśli puchacz nie jest regularnie poruszany. Mimo to atrapy będą na razie nadal stosowane, ponieważ jednak odnoszą pewien skutek. Gawrony są nie tylko sprytne, ale także uparte. 99 starych gniazd wron usunęli w lutym pracownicy Stadtgrün Bern na ulicach Winkelriedstrasse, Ostermundigenstrasse i Tellstrasse, aby przynieść ulgę dotkniętej problemem północnej dzielnicy. Ptaki jednak wróciły i odbudowały gniazda. 

Pod koniec marca Stadtgrün Bern spotkał się z przedstawicielami około 25 miast i kantonów na „szczycie wronim”. Otrzeźwiający wniosek: „Nie ma żadnego naprawdę skutecznego środka”, jak pisze rada gminy. Wszelkie płoszenie skutkowało jedynie rozproszeniem kolonii.  

Na pocieszenie dodano: „Okres największego hałasu i zanieczyszczenia ogranicza się do miesięcy od marca do maja.” Gdy młode ptaki nauczą się latać, robi się zauważalnie ciszej.