Koty rozpoznają, kiedy mowa jest do nich skierowana

Nowe badania pod kierownictwem Uniwersytetu Paris Nanterre wykazało, że koty zmieniają swoje zachowanie, gdy słyszą głos swojego właściciela wypowiadany tonem skierowanym bezpośrednio do nich, natomiast nie reagują tak, gdy słyszą głos obcej osoby zwracającej się do nich, ani gdy słyszą głos właściciela skierowany do innej osoby.

Wyniki te sugerują, że koty potrafią budować silne więzi emocjonalne ze swoimi właścicielami.

Naukowcy od dawna wiedzą, że ton ludzkiego głosu zmienia się w zależności od tego, do kogo jest skierowany, na przykład podczas rozmowy z małymi dziećmi lub zwierzętami domowymi, w odróżnieniu od rozmowy z innymi dorosłymi. Wcześniejsze badania wykazały wprawdzie, że ton ludzkiej mowy zmienia się, gdy jest skierowana do kotów, jednak do tej pory niewiele wiadomo było o tym, jak koty na to reagują.

Badacze zbadali teraz, jak 16 kotów reagowało na wcześniej nagrane głosy swoich właścicieli oraz obcych osób, wypowiadających zdania tonem skierowanym do kota oraz tonem skierowanym do dorosłego. Naukowcy przeanalizowali trzy warianty: w pierwszym głos mówiącego zmieniał się z głosu obcej osoby na głos właściciela kota, natomiast w drugim i trzecim wariancie ton głosu właściciela kota lub obcej osoby zmieniał się z tonu skierowanego do kota na ton skierowany do dorosłego.

W pierwszym wariancie u dziesięciu z 16 kotów zaobserwowano spadek intensywności zachowania podczas słuchania trzech nagrań obcego głosu wołającego je po imieniu. Kiedy jednak usłyszały głos swojego właściciela, intensywność ich zachowania ponownie wyraźnie wzrosła, a koty wykazywały takie zachowania jak kierowanie uszu w stronę głośników, poruszanie się po pomieszczeniu oraz rozszerzanie źrenic. Zdaniem ekspertów ta zmiana zachowania dowodzi, że koty potrafią odróżnić głos swojego właściciela od głosu obcej osoby.

W drugim wariancie eksperymentu dziesięć kotów zmniejszało intensywność swojego zachowania, gdy słyszały nagrania głosu swojego właściciela mówiącego tonem skierowanym do dorosłego, natomiast wyraźnie ją zwiększały, gdy słyszały właściciela mówiącego tonem skierowanym do kota. Takiej zmiany intensywności zachowania nie odnotowano w trzecim wariancie, gdy obca osoba mówiła zarówno tonem skierowanym do dorosłego, jak i tonem skierowanym do kota. Koty wydawały się więc zdolne do rozróżnienia, czy ich właściciel mówi tonem skierowanym do kota, czy tonem skierowanym do dorosłego, natomiast nie reagowały inaczej, gdy zmieniał się ton głosu obcej osoby.

Konieczne są jednak dalsze badania, aby sprawdzić, czy te wyniki można odnieść również do bardziej uspołecznionych kotów, przyzwyczajonych do kontaktu z obcymi osobami.

«Wyniki te wnoszą nowy wymiar do postrzegania relacji między człowiekiem a kotem, ponieważ sugerują rozwój szczególnej, opartej na doświadczeniu komunikacji w diadach człowiek–kot. Nasze wyniki podkreślają znaczenie relacji jeden na jeden dla kotów i potwierdzają najnowszą literaturę na temat zdolności kotów i ludzi do nawiązywania silnych więzi» – podsumowują autorzy.