Katten herkennen wanneer taal tot hen gericht is

Een nieuwe studie onder leiding van de Universiteit Paris Nanterre heeft aangetoond dat katten hun gedrag veranderen wanneer ze de stem van hun eigenaar horen in een toon die rechtstreeks tot hen gericht is, maar niet wanneer ze de stem van een vreemde horen die hen aanspreekt, of de stem van hun eigenaar die tot een andere persoon gericht is.

Deze resultaten wijzen erop dat katten sterke affectieve banden met hun eigenaren kunnen opbouwen.

Wetenschappers weten al lang dat de menselijke toon verandert afhankelijk van tot wie hij gericht is, bijvoorbeeld wanneer men met peuters of huisdieren praat, en niet wanneer men met andere volwassenen spreekt. Eerdere studies hebben weliswaar aangetoond dat de toon van menselijke spraak verandert wanneer die tot katten gericht is, maar tot nu toe was weinig bekend over hoe katten daarop reageren.

De onderzoekers bestudeerden nu hoe zestien katten reageerden op eerder opgenomen stemmen van hun eigenaren en van vreemden, wanneer die zinnen uitspraken in een toon gericht aan de kat en in een toon gericht aan een volwassene. De wetenschappers onderzochten drie omstandigheden: in de eerste omstandigheid wisselde de stem van de spreker van die van een vreemde naar die van de kattenbezitter, terwijl in de tweede en derde omstandigheid de toon van respectievelijk de kattenbezitter en de vreemde wisselde van de op de kat gerichte naar de op de volwassene gerichte stem.

In de eerste omstandigheid vertoonden tien van de zestien katten een afname van de gedragsintensiteit terwijl ze drie geluidsopnames van een vreemde stem hoorden die hen bij hun naam riep. Toen ze echter de stem van hun eigenaar hoorden, nam hun gedragsintensiteit weer duidelijk toe, en vertoonden de katten gedragingen zoals het draaien van de oren naar de luidsprekers, het bewegen door de ruimte en het verwijden van de pupillen. Volgens de deskundigen toont deze gedragsverandering aan dat katten de stem van hun eigenaar kunnen onderscheiden van die van een vreemde.

In de tweede testconditie verminderden tien katten hun gedragsintensiteit wanneer ze geluidsopnamen van hun eigenaar hoorden in een op de kat gerichte toon, maar verhoogden ze deze duidelijk wanneer ze hun eigenaar in een op de kat gerichte toon hoorden spreken. Een dergelijke verandering in gedragsintensiteit werd niet vastgesteld in de derde conditie, waarin een vreemde persoon sprak in een op volwassenen gerichte of een op de kat gerichte toon. De katten leken dus in staat om te onderscheiden of hun eigenaar in een op de kat gerichte toon of in een op volwassenen gerichte toon sprak, maar reageerden niet anders wanneer de stem van een vreemde van toon veranderde.

Er is echter meer onderzoek nodig om te achterhalen of deze resultaten ook gelden voor meer gesocialiseerde katten die gewend zijn aan de omgang met vreemden.

«Deze resultaten brengen een nieuwe dimensie in de beschouwing van de relatie tussen mens en kat, aangezien ze wijzen op de ontwikkeling van een bijzondere, op ervaring gebaseerde communicatie binnen mens-katdyades. Onze bevindingen onderstrepen het belang van één-op-éénrelaties voor katten en bevestigen de recente literatuur over het vermogen van katten en mensen om sterke banden aan te gaan«, zo besluiten de auteurs.