Gdy pies jest za gruby: warto zrzucić wagę

Nadwaga u psów jest powszechnym problemem i prowadzi do poważnych chorób wtórnych.

Właściciele psów mają jednak zdrowie swoich pupili we własnych rękach, ponieważ błędy w karmieniu są najczęstszą przyczyną nadmiaru kilogramów na psich żebrach.

Co drugi pies ma nadwagę

Mniej więcej co drugi pies w Niemczech ma nadwagę. Jednak tylko osiem procent właścicieli psów uważa, że ich pies ma nadwagę. Jak wytłumaczyć tę rozbieżność?

Zazwyczaj kilogramy przybywają stopniowo przez dłuższy czas, bez zauważalnej zmiany warunków życia zwierząt zauważalnie się zmieniają. Właściciele psów łatwo wtedy „przeoczą” rosnące krągłości. Często też nie zdają sobie sprawy, że potrzeby ich pupili się zmieniają. Młody pies potrzebuje na przykład innej ilości energii niż pies starszy, a co za tym idzie – innych porcji karmy.

Właściciele psów, którzy nie są pewni, czy ich pies ma nadwagę, mogą to dość łatwo sprawdzić na podstawie kilku prostych kryteriów. Jeśli pies ma tłuszcz u nasady ogona, talia jest ledwo widoczna zarówno z góry, jak i z boku, i/lub żebra da się wyczuć jedynie z trudem, są to oznaki nadwagi. Te zasady skali Body Condition Score, w skrócie BCS, obowiązują niezależnie od rasy i mogą być stosowane do wszystkich psów – niezależnie od tego, czy chodzi o jamnika, labradora czy kundelka.

Nadwaga skraca życie

Dla wszystkich ras obowiązuje również zasada, że nadwaga należy do najczęstszych przyczyn chorób. A z każdym dodatkowym kilogramem rośnie ryzyko, że nadwadze będą towarzyszyć choroby wewnętrzne, takie jak cukrzyca czy choroby sercowo-naczyniowe, albo że zbyt otyłego psa obciążą schorzenia ortopedyczne, na przykład dolegliwości stawowe. Otyłe psy umierają nawet wcześniej niż ich szczupli pobratymcy – to również wykazały badania. Także starsze zwierzęta odnoszą korzyści z redukcji wagi. Dlatego nigdy nie jest za późno na program odchudzania.

Nie jest jednak łatwo wyrwać się z tego błędnego koła. Wiele osób nie docenia tego, że dieta zaczyna się w głowie właścicielki lub właściciela zwierzęcia i ze świadomości, że karmienie to nie to samo co miłość. Ponadto potrzebna jest wytrwałość. Każdy, kto sam kiedykolwiek zmagał się z odchudzaniem, zna efekt jo-jo. U psa nie jest inaczej. Oznacza to: mniejsze porcje przez całe życie.

Samodzielne stosowanie diety niesie ze sobą także pewne zagrożenia. Samo tylko zmniejszenie ilości pokarmu może sprawić, że pies nie będzie otrzymywał wystarczającej ilości niezbędnych składników odżywczych, białek, minerałów czy witamin. Dlatego dieta redukcyjna powinna być prowadzona pod opieką lekarki lub lekarza weterynarii, którzy mogą również pomóc opracować program ruchowy dostosowany do kondycji fizycznej psa oraz dokumentować efekty odchudzania za pomocą regularnych kontrolnych ważeń.