Cukinia: Letnia roślina dyniowata

Cukinia – «zucca» znaczy po włosku dynia – została wyselekcjonowana z dyni ogrodowej, która pochodzi pierwotnie z Ameryki.

W Szwajcarii znajduje się na jadłospisie zaledwie od około 50 lat.

Z Ameryki Południowej do Szwajcarii

Z Ameryki Południowej trafiła do Europy już między XV a XVII wiekiem. Jednak do Szwajcarii cukinię przywieźli dopiero w latach 70. XX wieku robotnicy przybyli z Włoch.

Istnieją różne odmiany cukinii, które wyglądają bardzo różnie: od jednokolorowych zielonych czy żółtych, po pasiaste, wydłużone i okrągłe. Cukinia nie lubi chłodu, latem rośnie także w klimacie środkowoeuropejskim i w Szwajcarii można ją kupić świeżo z pola od maja do października. Szwajcarzy jedzą ponad 3 kilogramy cukinii na osobę rocznie – należy więc do 10 najczęściej spożywanych warzyw w Szwajcarii.

Wszechstronna i zdrowa

Cukinia składa się w dużej mierze z wody, dzięki czemu ma niewiele kalorii. Zawiera mało węglowodanów, tłuszczów i białka, ale jest bogata w witaminy i minerały: oprócz witamin A, B6, C i E cukinia dostarcza również potasu, magnezu i fosforu.

Cukinię można przygotowywać w wielu wariantach – na surowo, po ugotowaniu, z grilla lub usmażoną – i pasuje ona szczególnie dobrze do innych warzyw śródziemnomorskich, takich jak papryka, bakłażan czy pomidory. Cukinię należy jednak solić dopiero po ugotowaniu, aby zachowała apetyczną chrupkość. Więcej o roślinnych odżywianiem dowiedzą się Państwo tutaj.

Bardzo duże żółte kwiaty również są jadalne i uważane za przysmak: w zależności od przepisu kwiaty cukinii nadziewa się lub smaży w głębokim tłuszczu bądź piecze. W Szwajcarii producenci warzyw uprawiają te kwiaty jedynie na bardzo niewielką skalę. Więcej interesujących artykułów znajdą Państwo w naszej kategorii Edukacja.