Kłusownik zastrzelił matkę-rysia nad jeziorem Thun

Kłusownik postrzelił w brzuch matkę-rysia, a ona dryfowała martwa przy brzegu jeziora Thun.

«Matka-ryś bawi się ze swoimi młodymi na śniegu na terenie gminy Sigriswil.» Taki podpis widnieje pod powyższym zdjęciem. Zdjęcie pochodziło z fotopułapki, która służy również do szacowania liczebności populacji, czyli tzw. monitoringu.

Zwierzę zostało zabite przez kłusownika gdzieś na początku tej zimy. «Zidentyfikowaliśmy je na podstawie wzoru futra» – mówi biolog dzikich zwierząt Florin Kunz z Fachstelle Kora, która koordynuje projekty badawcze i zajmuje się badaniem oraz zarządzaniem drapieżnikami w Szwajcarii. Zwierzę znaleziono na brzegu jeziora Thun, w pobliżu Beatenbergu. Na swojej stronie internetowej Fachstelle wymienia wszystkie «straty» rysi: według niej w 2016 roku w całej Szwajcarii odnotowano kilka przypadków Kłusownictwo.

W ostatniej zimie (2015/2016) naliczono 16 rysi i 5 młodych, które zadomowiły się już między jeziorami Thun i Brienz, przez przełęcz Brünig aż po Lucernę.

Brak oficjalnych statystyk

Inspektorat łowiecki ubolewa nad zdarzeniem i wyjaśnia, że złożenie zawiadomienia bywa trudne – pisze dziś Berner Zeitung.

Z przyczyn prawnych inspektorat łowiecki nie mógł się odnieść do wspomnianego pojedynczego przypadku, wyraził jednak ubolewanie z powodu zdarzenia i poinformował, że „każdy przypadek kłusownictwa traktuje bardzo poważnie". Inspektor łowiecki Niklaus Blatter wyjaśnia, że dzisiejsi kłusownicy są dobrze wyposażeni, na przykład w noktowizory lub tłumiki montowane w strzelbach. Ponadto dzięki samochodom i smartfonom doskonale utrzymują kontakt ze wspólnikami.

Jeśli ponadto brakuje zastrzelonej zwierzyny, udowodnienie przypadku kłusownictwa jest niemal niemożliwe. „Zawiadomienie przeciwko konkretnemu sprawcy jest możliwe tylko wtedy, gdy dysponuje się wystarczającymi informacjami". Poprzednik Blattera szacował liczbę wyroków za nielegalne polowanie na jeden rocznie.

Już wcześniej ryś znajdował się na liście do odstrzału wśród myśliwych rekreacyjnych: w 2000 roku, po kontrowersjach wokół rysi w kantonach Berno i Vaud, sześć rysi padło ofiarą kłusowników.

200 rysi w Szwajcarii

To jednak nie wszystko: łapy jednego ze zwierząt wysłano ówczesnemu inspektoratowi łowieckiemu, wraz z pogróżkami śmierci. Postępowania przeciwko nieznanym kłusownikom polującym na rysie zostały później wszystkie umorzone. Po sprawcach do dziś nie ma śladu. Co więcej: w kantonie nie prowadzi się oficjalnych statystyk dotyczących przypadków kłusownictwa.

Populacja rysia jest regularnie badana w różnych regionach Szwajcarii, obecnie ponownie trwa monitoring w Oberlandzie Berneńskim: na południe od jezior Thun i Brienz, na wschód od doliny Kandertal i na zachód od doliny Haslital. Szacuje się, że w Szwajcarii żyje dziś około 200 rysi. Najwięcej jest ich w południowej Jurze (2,61 rysia na 100 kilometrów kwadratowych), najmniej w północnym Valais (0,62).

Jak wyjaśnia Florin Kunz, według placówki fachowej KORA głównym pokarmem rysia jest sarna, na drugim miejscu znajduje się kozica. Ryś zjada przeciętnie jedno takie zwierzę łowne tygodniowo. Zadowala się jednak także mniejszą ilością, polując również na lisy, zające czy świstaki. „Rzadko zdarza się, że ryś zaatakuje zwierzę gospodarskie, takie jak owca czy koza". Liczba takich przypadków ustabilizowała się jednak na niskim poziomie, około 30 sztuk w skali całej Szwajcarii. Jako sprawcy w praktyce wchodzą w rachubę wyłącznie myśliwi rekreacyjni, którzy po prostu bezprawnie zabijają konkurentów do zwierzyny łownej.

W Szwajcarii myśliwi rekreacyjni zabijają rocznie około 150’000 dzikich zwierząt. W tej liczbie mieści się około 7’800 odstrzałów specjalnych; obejmują one odstrzały regulacyjne, odstrzały zwierząt rannych lub chorych oraz takich, które wyrządzają szkody, a także zwierzęta zabite przez kłusowników. problem dobrostanu zwierząt związany z łowiectwo rekreacyjne również tutaj ukazuje się w całej swojej brutalności.