Werelddierendag

Op 4 oktober is het de internationale Werelddierendag.

De dag gaat terug op de Duitse dierenbeschermer en schrijver Heinrich Zimmermann. Hij werd in 1888 geboren en zette zich in voor een betere behandeling van dieren.

Jarenlang pleitte hij voor de invoering van een eigen dag voor dierenbescherming. Op 8 mei 1931 was het zover. Tijdens het Internationale Dierenbeschermingscongres in Florence werd voor 4 oktober de eerste internationale „Werelddierendag“ uitgeroepen. Als datum koos men 4 oktober – de naamdag van Franciscus van Assisi.

Franciscus van Assisi – stichter van de orde der Franciscanen en beschermheilige van de dieren – zag het dier als een levend schepsel van God en als broeder van de mens. Belangrijker nog is dat Franciscus van Assisi de eenheidsgedachte van de schepping, in de zin van de gelijkheid van allen voor God en onderling, voorleefde en onvermoeibaar verkondigde. Ook de kleinste worm beschouwde hij als door God gewild en daarom als beschermwaardig. Op 4 oktober 1228, twee jaar na zijn dood op 3 oktober 1226, werd hij heilig verklaard.

Naar aanleiding van Werelddierendag op 4 oktober is er een dringende behoefte aan een koerswijziging in de omgang met wilde dieren. Tussen de klimaatcrisis, de pandemische verspreiding van zoönosen (ziekten zoals COVID-19, die van dieren op mensen worden overgedragen), de toename van de wereldwijde bio-industrie en het uitsterven van soorten en het verlies aan biodiversiteit ligt een verband met de uitbuiting van wilde dieren door recreatieve jagers voor de hand. De kwestie van dierenbescherming zou een kwestie van dierenrechten moeten worden en, meer nog, een centrale toekomstvraag.

Nauwelijks zijn er een paar voor het ecosysteem belangrijke exemplaren zoals lynx of wolf in het land, of recreatieve jagers en andere dierenbeulen raken al weer overspannen. Luidkeels eisen ze overal in het land, via herzieningen van de jachtwetten, gelegenheden om te doden en hun afschot.

In de oorspronkelijke staat, dus daar waar de recreatieve jager het leven en de biodiversiteit in de natuur niet in de war heeft gebracht, zijn er wildpopulaties die zich dynamisch aanpassen. Roofdieren, strenge winters enzovoort zorgen ervoor dat er geen massale vermeerdering optreedt. Recreatieve jagers veroorzaken tot op de dag van vandaag echter een catastrofaal onevenwicht in de natuur. Met de hoge, kunstmatig opgekweekte bestanden aan hoefwild brengen ze bovendien bijvoorbeeld de beschermbossen in de bergregio's in gevaar.

De jacht doet zich voor als iets wat ze helemaal niet is. De recreatieve jacht zoals die tegenwoordig wordt uitgeoefend, is geen eeuwenoud ambacht, geen traditie en geen cultuur.

Recreatieve jagers brengen dieren (afgezien van vivisectie) het meeste leed en de meeste mishandeling toe, vooral door de manier waarop ze doden.

De jacht staat al tientallen jaren lijnrecht tegenover een verlicht, wetenschappelijk en ethisch begrip van natuur en dieren. Wilde dieren zijn door God geschapen levende wezens die je niet zomaar kunt oogsten als groente of fruit in het kader van een verkeerd begrepen natuurbeleving. Bovendien maakt wildvlees ziek.

Wie zinloos doodt, beschermt niet, en de beschaafde samenleving heeft er niets aan. De hedendaagse jacht met al haar dierenmishandeling gebeurt grotendeels NIET! in het belang van de samenleving, de natuur, de biodiversiteit of het cultuurlandschap.

Dierlijke producten zijn niet vanzelfsprekend, en het eten ervan is vaak veel schadelijker dan voor consumenten transparant is. Het bevorderen van plantaardige voeding kan de sleutel zijn tot een ingrijpende systeemverandering die mens, dier en milieu beschermt.