Traditie of duistere gedachten? De jacht ter discussie

In het Jura en met name in de regio Ajoie wordt het Sint-Maartensfeest rond 11 november gevierd. Deze dag is gewijd aan de beroemde heilige van Hongaarse afkomst, Martinus van Tours. Hij is een van de bekendste heiligen van de katholieke kerk en de eerste aan wie deze eer niet als martelaar, maar als belijder werd toegekend. In een daad van barmhartigheid deelde hij zijn mantel met zijn zwaard en gaf hij de ene helft, bij de stadspoort van Amiens, aan een arme, ongeklede man. In de daaropvolgende nacht zou hem in een droom Christus zijn verschenen, gekleed in de halve mantel die Martinus aan de bedelaar had gegeven.

In het jaar 351 – dus op de leeftijd van 34 of 35 jaar – werd Martinus gedoopt door bisschop Hilarius van Poitiers. In het jaar 356 diende Martinus onder Julianus in de strijd tegen de Alemannen. Julianus verzamelde een leger bij het legerkamp van de Civitas Vangionum, het huidige Worms, om de oprukkende Germanen tegemoet te treden. Hier weigerde Martinus deel te nemen aan de slag, met de mededeling dat hij vanaf nu geen miles Caesaris meer was, een soldaat van de Romeinse keizer, maar miles Christi, soldaat van Christus, en vroeg om ontslag uit de legerdienst.

Van heiligenfeest tot slachtfeest

Vroeger werd dit Sint-Maartensfeest gevierd ter afsluiting van het landbouwjaar, en het was ook een belangrijke datum voor de betaling van de pachtprijs. Tegenwoordig wordt op het Sint-Maartensfeest soms meer hulde gebracht aan het “varkensbloed” dan aan welke heilige dan ook. Het bij het feest horende slachtfeest, waarvoor talloze varkens worden geslacht, is voor de een een indrukwekkend schouwspel dat jaarlijks ook de aandacht van de media trekt.

Het uitgebreide aanbod aan ‘verse vleesspecialiteiten’ wordt verorberd tijdens een uitgebreid smulmenu met tientallen vleesschotels. Zelfgemaakte hoofdkaas van varkenspoten, -oren, -kop, -snuit en -staart; gekookt vlees; bloedworst, buikspek en hersenen; ‘côtines’; worsten, adrios, zuurkool met reuzel en gerookt vlees. Alles van het varken is zo lekker dat zo'n menu wordt bekroond met een braadstuk, samen met rösti, salades of aardappelpuree, roemen de deelnemers het evenement. Traditioneel wordt daarbij op het platteland van restaurant naar restaurant gewandeld – tegenwoordig gebeurt dat ook gewoon met de auto. Een lijst van deelnemende eetcafés is hier te vinden: Link

Varkenshouderij in de Jura: de realiteit achter de traditie

Ook in het kanton Jura ziet men varkens hoofdzakelijk in stukken op het bord. Wie zich echter afvraagt hoe het er op het platteland – bij de boer in Zwitserland in het jaar 2022 – aan toegaat, hier het fotobewijs. Voor de veehouders normaal, geen Massaveehouderij of dierenmishandeling!

Barmhartigheid of geweld?

Om alles goed te verteren, wordt een goede wijn aanbevolen, evenals de beroemde ‘coup du milieu’ van sterke alcohol, idealiter van de pruimenbrandewijn damassine. Omdat het Sint-Maartensfeest steeds populairder wordt, trekt het ook steeds meer bezoekers van buitenaf aan. Tegenwoordig zijn er vooral op de Sint-Maartensmarkten talrijke lokale amusementsmogelijkheden. In de Ajoie is de ‘Lundi de St-Martin’ (de maandag na de feestzondag) een feestdag. De zondag daarna kunnen de festiviteiten worden voortgezet ter gelegenheid van de ‘Revirat’, schrijft de toeristische dienst.

Hoeveel barmhartigheid tonen de Jurassiërs met zulke anachronistische tradities, terwijl zowel de Heilige Martinus als Christus hun geweldloosheid hebben voorgeleefd? Meer over dit onderwerp dierenrechten en recreatieve jacht op wildbeimwild.com.