Kalveren als afval: de schaduwzijde van melk

Wat de NZZ over de melkproductie aan het licht brengt, is geen puur genoegen. 

«Door de hoge melkconsumptie moeten er veel kalveren geboren worden. Maar niemand wil ze. Ze worden slecht behandeld of gewoon gedood», schrijft de NZZ.

Kalveren verdwijnen – maar waarheen? Naar worstwaren en döner, precies wil ook niemand dat weten. Sommige gaan naar de rundveefokkerij. Ook dierenvoeding met kalfsvlees bestaat. Iris Baumgärtner van de organisatie Animal Welfare Foundation uit een ernstige beschuldiging: «De pasgeborenen worden op zijn minst in individuele gevallen doodgeslagen en daarmee illegaal gedood. We hebben dit nog niet kunnen filmen. Maar het is mij pas onlangs weer verteld door een leerling die op een melkveebedrijf werd opgeleid.»

Ook verzwijgt de reclameposter dat nergens in Europa zoveel antibiotica in de uiers van melkkoeien worden gespoten als in Zwitserland. Via gier en mest komen daardoor antibioticaresistente bacteriën op de akkers terecht en zo in ons voedsel, in het oppervlaktewater en in het drinkwater. Deze bacteriën zijn door de Zwitserse Federale Commissie voor Biologische Veiligheid uitgeroepen tot de “grootste bedreiging voor de gezondheid van de Zwitserse bevolking”. 

Met het initiatief “Voor een veilige voeding” zorgen we voor een heroriëntatie van de landbouw- en voedingsindustrie richting meer plantaardige in plaats van dierlijke voedingsmiddelen – voor het dierenwelzijn, het milieu, de gezondheid en onze voedselzekerheid. 

Op dit moment stimuleert het Zwitserse Rijk de productie en consumptie van dierlijke voedingsmiddelen 5 keer meer dan van plantaardige: met 2,3 miljard tegenover 0,5 miljard Zwitserse frank.

Bron: NZZ