Schok in natuurgebied: recreatieve jager zou roofvogels hebben gevangen

Medewerkers van de vereniging Komitee gegen den Vogelmord stuitten in een bosje bij Winzer in Duitsland op meerdere verboden vallen, waaronder een haviksvangkorf die met een levende duif was gelokt.

Daarnaast vonden ze een hoogzit, een volière met talrijke fazanten, slachtafval en het kadaver van een ree. Het gebied ligt volledig binnen het aangewezen natuurgebied.

De actie kwam aan het rollen door een wandelaarster die de haviksvangkorf ontdekte en de vogelbeschermingsvereniging informeerde. Naar eigen zeggen plaatsten de dierenbeschermers daarop een wildcamera om de recreatieve jagers te filmen terwijl hij de vallen controleerde op de Jacht. De geheugenkaart werd als bewijsmateriaal aan de politie overhandigd.

De politie stelde vrijdagavond ter plaatse alle vallen en bewijsstukken veilig. De recreatieve jager gaf tegenover de agenten en getuigen toe dat hij de vallen had geplaatst. Namens het Komitee gegen den Vogelmord werd aangifte gedaan wegens dierenmishandeling en overtreding van de federale natuurbeschermingswet.

Het plaatsen van haviksvangkorven is een strafbaar feit volgens de federale natuurbeschermingswet en kan worden bestraft met hoge geldboetes of een gevangenisstraf tot 5 jaar. Bij een veroordeling dreigt de verdachte bovendien de intrekking van zijn jachtakte en zijn jachtgebied.

Volgens IG Wild beim Wild zijn er voor hobby jagers jaarlijkse medisch-psychologische geschiktheidskeuringen naar Nederlands voorbeeld nodig, alsook een bindende leeftijdsgrens. De grootste leeftijdsgroep onder recreatieve jagers is tegenwoordig 65+. In deze groep nemen leeftijdsgebonden beperkingen zoals afnemend gezichtsvermogen, vertraagde reactietijden, concentratiezwakte en cognitieve tekorten statistisch duidelijk toe. Tegelijkertijd tonen ongevalanalyses aan dat het aantal ernstige jachtongevallen met gewonden en doden vanaf de middelbare leeftijd significant stijgt.

De regelmatige berichten over jachtongevallen, dodelijke fouten en misbruik van jachtwapens tonen een structureel probleem aan. Het privébezit en gebruik van dodelijke vuurwapens voor vrijetijdsdoeleinden onttrekt zich grotendeels aan continue controle. Vanuit het perspectief van IG Wild beim Wild is dit niet langer verantwoord. Een praktijk die berust op vrijwillig doden en tegelijk aanzienlijke risico's voor mens en dier met zich meebrengt, verliest haar maatschappelijke legitimiteit.

Hobby Jacht berust bovendien op speciesisme. Speciesisme beschrijft de systematische minachting van niet-menselijke dieren enkel op basis van hun soort. Het is vergelijkbaar met racisme of seksisme en is noch cultureel noch ethisch te rechtvaardigen. Traditie vervangt geen morele toetsing.

Juist op het gebied van recreatieve jacht is kritische toetsing onmisbaar. Nauwelijks een ander terrein wordt zo sterk gekenmerkt door verhullende verhalen, halve waarheden en gerichte desinformatie. Waar geweld genormaliseerd wordt, dienen narratieven vaak ter rechtvaardiging. Transparantie, controleerbare feiten en een open maatschappelijk debat zijn daarom onmisbaar.