Zürich: factcheck bij de persconferentie van Jagd Zürich

Op 24 oktober 2017 vond in Zürich een persconferentie plaats, georganiseerd door de vereniging Jagd Zürich, die de amateurjagers in het kanton vertegenwoordigt.

Het initiatiefcomité van het initiatief „Wildbeheerders in plaats van jagers“ neemt hierover als volgt stelling, met feiten ten gunste van het welzijn van dieren en het algemeen belang:

Uitgangssituatie

Ook in de aanloop naar de volksstemming over het jachtverbod in het kanton Genève in 1974 probeerden dezelfde kringen van amateurjagers, boeren en meelopers de duivel aan de wand te schilderen. Ruim 40 jaar later kan terecht worden gezegd dat niets van hun angstzaaierij is uitgekomen. Want: Jacht betekent vaak niet minder wild, maar juist meer geboorten. Jacht reguleert niet in de zin van een natuurlijke dichtheid van wildpopulaties, maar creëert te grote of kunstmatig onderdrukte populaties. Als er steeds meer wilde dieren van bepaalde soorten worden geschoten omdat er steeds meer van zijn, moeten er dan nog meer worden geschoten om er minder van te krijgen?

Beheer van wilde dieren in Genève

Het is volstrekt absurd dat Christian Jaques, voorzitter van Jagd Zürich, in de media beweert dat het Genfse model is mislukt.

In 2004 hield het instituut Erasm een enquête onder de bevolking van het kanton Genève. Bijna 90 % was ertegen dat recreatieve jagers weer zinloos hun bloedige en dierenmishandelende hobby mogen uitoefenen. In 2009 kwam er in de kantonsraad van Genève een voorstel om te stemmen over de herinvoering van de jacht. Met 71 tegen 5 stemmen, bij 6 onthoudingen, werd dit duidelijk afgewezen. Het jachtverbod voor recreatieve jagers uit 1974 wordt tot op de dag van vandaag door de bevolking en de politiek enthousiast gesteund en heeft zich dynamisch verder ontwikkeld. De bevolking van Genève heeft allang ingezien dat ook zij profiteert van een weer te beleven dierenwereld, een grotere biodiversiteit en minder milieuvervuiling door recreatieve jagers enzovoort (zie voordelen van het initiatief).

Het kleine, maar voor de recreatieve jacht steriele kanton Genève heeft vandaag bijvoorbeeld de hoogste populaties veldhazen van heel Zwitserland – niet het kanton Zürich. Het kanton Genève heeft nog steeds patrijzen. Aan het jachtvrije Meer van Genève beleven internationale ornithologen veel plezier, omdat ze zeldzame vogelsoorten kunnen waarnemen enzovoort. Vergeleken met andere kantons zijn de populaties reeën en wilde zwijnen in het kanton Zürich onevenredig groot, ja letterlijk geëxplodeerd. Dat getuigt niet van begrip voor de natuur. Jaar na jaar falen ook de recreatieve jagers in het kanton Zürich erin het bos, de landbouw enzovoort te behoeden voor grote schade.

Sanitaire of therapeutische afschotten door wildbeheerders zijn niet hetzelfde als regulerende bejaging op basis van jagersmythes of een verkeerd begrepen natuurervaring! Vanzelfsprekend kunnen de wildbeheerders in het kanton Zürich bij hotspots regulerend ingrijpen. Zo staat het in het Initiatieftekst!

Door de hoge jachtdruk in het omliggende Frankrijk en het kanton Vaud zoeken wilde dieren zelfs asiel in Genève. De bejaagde dieren zwemmen gedeeltelijk via de Rhône het kanton Genève binnen. De wilde dieren in Genève worden verzorgd door ongeveer een dozijn professionele natuurwachters (kosten: 600.000 per jaar). Deze natuurbeschermers voeren ook tal van andere taken uit, zoals toezicht op de visserij, controle van de natuurreservaten, preventie van wildschade en bijzondere taken met betrekking tot bos en landbouw.

Wat vroeger in het kanton Genève meer dan 400 jagers ook niet bijzonder succesvol hebben gedaan, wordt tegenwoordig door deze wildbeheerders (3 voltijdbanen) naast vele andere taken voorbeeldiger uitgevoerd. Uit het kanton Genève is ook bekend dat niet alleen het toezicht, de monitoring enzovoort van de 400 recreatieve jagers een enorme financiële last was. De kosten voor de belastingbetaler zijn dus niet per se hoger dan vóór het jachtverbod van 1974.

Schade door wilde zwijnen

In 2016 bedroeg de schade door wilde zwijnen in het kanton Genève, met professionele wildbeheerders, 25.350 frank. In het kanton Zürich, met recreatieve jagers, bedroeg de schade door wilde zwijnen echter 394.000 frank. Daarbij is het kanton Zürich met een oppervlakte van 1.729 km² slechts 6 keer groter dan kanton Genève met zijn 282 km². Het jachtbare oppervlak op het grondgebied van het kanton Zürich is zelfs maar 950 km².

De wildschade voor de landbouw is vrijwel onbeduidend, meent de Genèvese wildbeheerder Gottlieb Dandliker. Het kanton geeft per jaar 250.000 frank uit aan preventie, plus 350.000 frank per jaar aan wildschade, waarvoor voornamelijk de duiven verantwoordelijk zijn. In totaal moet het kanton 1,2 miljoen frank per jaar opbrengen voor het beheer van wilde dieren; dat komt neer op een kopje koffie per inwoner, of een subsidie voor de landbouw van iets meer dan 3 %. Ter vergelijking: de visserij zou aanzienlijk meer kosten opslokken, hoewel daar vergunningen worden verkocht. Dandliker beschouwt de huidige methode dan ook als het goedkoopste alternatief voor het kanton en op lange termijn financieel zeer goed haalbaar.

Wildongevallen

In het kanton Zug zijn bijvoorbeeld drie wildbeheerders in dienst. Zij zijn verantwoordelijk voor het hele kanton en draaien 365 dagen per jaar een goed functionerende wachtdienst voor wildongevallen. In het kanton Bern slapen de wildbeheerders zelfs nog rustiger. Want: als een automobilist een wild dier aanrijdt, komen er geen amateurjagers of wildbeheerders, maar de politie, die bij een ongeval toch al ter plaatse is en afhandelt wat afgehandeld moet worden. Dat ontlast de wildbeheerders en vooral de kantonskas. Er is dus zeker veel bezuinigings- en optimalisatiepotentieel in het jachtbestel, als men dat wil.

Wildbiologie

„In Zwitserland vindt de jacht nu al plaats in het kader van een wetenschappelijk en wildbiologisch onderbouwd beheer van wilde dieren", mijmerde wildbiologe Jasmin Schnyder tijdens de persconferentie van Jagd Zürich.

Onderzoeken in verschillende landen en op verschillende tijdstippen hebben de invloed van de rode vos niet alleen op de reebestanden aangetoond: voor het Berner Mittelland wordt geschat dat een vos in de maanden mei tot en met juli gemiddeld elf reekalfjes kan buitmaken (Fred Kurt: Het ree in het cultuurlandschap. Ecologie, sociaal gedrag, jacht en wildbeheer. Kosmos Verlag, Stuttgart 2002, p. 83). In het kanton Zürich worden echter elk jaar meer dan 2.000 gezonde vossen door recreatieve jagers voor de lol doodgeschoten, wat zeker ook niet in het belang is van dierenwelzijn, wildbiologie, samenleving, wetenschap enzovoort. De amateurjagers in het kanton Zürich zorgen bij een nauwkeurige analyse zelfs voor een toename van Ziekten.

Wat precies 'wetenschappelijk en wildbiologisch' zou zijn aan de jacht, heeft wildbiologe Jasmin Schnyder van Fornat niet toegelicht. De zinloze vossenjacht verklaart echter ook het hoge reebestand en het daarmee gepaard gaande hoge aantal wildongevallen met alleen al reeën (1.500 per jaar) in het kanton Zürich en de bijbehorende kosten. Tegelijkertijd klagen boeren over muizenplagen enzovoort en strooien zij op hun akkers gif uit, dat mensen, milieu en dierenwereld schaadt.

Vermeende vakmensen uit de eigen gelederen van de jagers en 'wildbiologen' menen over dit onderwerp zelfs: 'Jacht op klein wild is niet nodig, maar wel gerechtvaardigd. Zo kun je je ook afvragen of het zinvol is om bessen en paddenstoelen in het bos te plukken', – Robert Brunold, voorzitter van de Bündner Patentjägerverband. Of de overkoepelende jagersorganisatie JagdSchweiz is ervan overtuigd: 'JagdSchweiz weet dat wildbestanden zich in principe – ook in ons cultuurlandschap – zelf zouden reguleren'.

Wij hebben waargenomen dat vossenmoeders op plekken waar op de dieren wordt gejaagd, meer jongen ter wereld brengen. Met afschot kun je weliswaar plaatselijk even verlichting scheppen, maar al snel worden de vrijgekomen territoria weer ingenomen. De natuur reguleert dat zelf. – Wildbeheerder Fabian Kern – Tagi

Bos

Niemand richt meer schade aan in het bos dan de mens. Voortdurend worden er uit hebzucht en onwetendheid bomen gekapt. Hele percelen worden met de grond gelijkgemaakt, met als excuus de bosverjonging. De juiste manier van bosbeheer heeft een veel grotere invloed op de bescherming van het bos. Wildverbijt is daarbij slechts een ondergeschikt probleem. Toch worden de problemen in het bos in de schoenen geschoven van de wilde dieren, hoewel er geen grote inspanningen worden gedaan voor beschermende maatregelen tegen wildverbijt. Wildverbijt ontstaat hoofdzakelijk door de jacht (de wilde dieren worden door de jagers in het bos 'geparkeerd') en door de toeristische ontsluiting van het bos voor vrijetijdsactiviteiten. De regulering van de wildstand gebeurt niet door de jacht. De jacht is meestal juist de oorzaak van vermeende problemen. De eenzijdige focus op winstmaximalisatie leidt ertoe dat boseigenaren een economisch belang hebben bij het decimeren van de wildpopulaties. In een natuurlijk bos bestaat er geen 'schade' door wilde dieren. In het kanton Zürich bestaat al lang geen natuurlijk bos meer waar de boswachters en bosbeheerders hun vingers in de pap hebben, maar slechts boomplantages.

In afzonderlijke gebieden in het kanton Genève en in veel jachtdistricten in Zwitserland, zoals bijvoorbeeld in het gebied Pfannenstielvan het kanton Zürich, bevindt zich deels meer dan 25 % van het bosoppervlak in beoordelingsniveau 3 volgens de expertise, met duidelijk onaanvaardbare schade. Het kanton Genève heeft een bosaandeel van 12,1 %, het kanton Zürich van 28,7 %.

Conclusie

Voor de staatswildbeheerders is er, net als bij hun voorbeeld in het kanton Genève of in de stad Zürich, geen reden meer om dierenkwellende jachtmethoden zoals de holenjacht, drijfjacht, drukjacht enzovoort toe te passen. Veel in het kanton Zürich toegepaste vormen van jacht en opleidingsvormen voor jachthonden zijn nog steeds duidelijk in strijd met de dierenbescherming. Wildbeheerders moeten bovendien nuchter zijn tijdens hun dienst. Recreatieve jagers verzetten zich fel tegen een alcoholverbod tijdens de jacht. Wildbeheerders gaan uiterlijk op 65-jarige leeftijd met pensioen. De grootste leeftijdsgroep onder de amateurjagers is waarschijnlijk, zoals ook in Duitsland, die van 65+, met leeftijdsgebonden zwakten in zicht, concentratie en reactievermogen, en met tekorten in opleiding en training.

Vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, geldt vandaag de dag nog steeds als weidelijk. Het reviersysteem en de jachtwet in het kanton Zürich hebben zich in bijna 100 jaar niet echt bewezen en vormen een onwetenschappelijke, dierenwelzijnsonvriendelijke en ecologische lappendeken. Jagers verstoren het ecologische evenwicht.

Juist bij de jacht en de amateurjagers is het van essentieel belang dat de bevolking heel goed oplet. Nergens wordt zo veel gemanipuleerd met onwaarheden en nepnieuws. Geweld en leugens zijn twee kanten van dezelfde medaille. De jacht, niet alleen in het kanton Zürich, is al tientallen jaren niets anders dan een permanent kostbare bouwplaats en twistpunt voor de politiek, de bosbouw, de landbouw, overheidsdiensten, justitie, zorgverzekeraars, verzekeringsmaatschappijen, dierenwelzijnsorganisaties, milieu- en natuurbeschermingsorganisaties, politie, de federale overheid, media enzovoort. Het kanton Zürich heeft helemaal niet zoveel wildbeheerders nodig om de schade en de kosten met de afschaffing van de recreatieve jagers moeiteloos te kunnen compenseren.

Een kleine selectie van de voordelen van het initiatief „Wildbeheerders in plaats van jagers” voor bos, milieu, bevolking, financiën, dierenwelzijn enzovoort vindt u hier: Voordelen van het initiatief