Parijs wil mussen redden

De stad Parijs zet zich in voor de redding van de mus, want steeds vaker verdwijnt de kleine vogel van daken, groenvoorzieningen en balkons.

In Zwitserland ziet dat er wat anders uit. Hier hebben de gevederde stadsbewoners in 2020 meer gebroed dan ooit. Toch dreigt in de steden hetzelfde probleem.

Aantal in Parijs met 70 % gedaald

Sinds het jaar 2000 is het aantal met 70 % afgenomen, meldde de Franse hoofdstad. Samen met 153 andere vogelsoorten wordt de mus, volgens het meest recente natuuratlas van de stad, daar zelfs in zijn voortbestaan bedreigd. In vier «mussenwijken» moeten de leefomstandigheden voor de vogels nu gericht worden verbeterd, zodat de mussenkolonies weer kunnen groeien. Bewoners en zaakeigenaren moeten daarbij, onder begeleiding van de vogelbeschermingsbond, actief meehelpen.

Zo worden nestkastjes en zaden uitgedeeld en planten geplant die bijzonder geschikt zijn voor mussen. Met verkenningswandelingen moeten bewoners en ondernemers van de «mussenwijken» worden geschoold en bewustgemaakt. De hoop is dat zich daarna in het hele stadsgebied «mussenwijken» vestigen. Met een biodiversiteitsplan, dat loopt tot 2024, zet Parijs zich ook op andere gebieden in voor de soortenrijkdom.

Moderne bouwwijze verdringt mussen

De populatie van de kleine stadsbewoners neemt af door de moderne bouwwijzen in de binnensteden. Huismussen hebben zich lange tijd aangepast aan hun leven in stedelijke gebieden. Ze vonden voedsel in drukke parken en konden in nissen van huizen nestelen. Maar omdat bij renovaties en nieuwbouw veel waarde wordt gehecht aan goed geïsoleerde huizen, vinden mussen nauwelijks nog plekken om hun nesten te bouwen.

Verder verdwijnen groenvoorzieningen uit de steden, en de gebieden die er nog zijn, zijn minder biodivers, wat het voedselaanbod van de mus flink beperkt. Kortom, het Engelse gazon lokt geen insect achter de kachel vandaan.