Jachtstatistiek: Bloedbad onder bedreigde soorten

In Zwitserland zijn vorig jaar meer dan 138’000 wilde dieren doodgeschoten, 2,6 % meer dan het jaar ervoor.

De officiële Federale Jachtstatistiek, die dezer dagen online is gezet, laat zien dat bedreigde soorten daarbij niet worden ontzien. In totaal worden 4’118 afschoten van veldhaas, sneeuwhoen, korhoen en houtsnip geteld. Met de herziene jachtwet zou deze verouderde jacht voor tientallen jaren worden vastgelegd.

Het aandeel van bedreigde soorten is volgens de VN in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Dat is een schandaal. Meer dan een derde van de planten-, dier- en paddenstoelensoorten wordt als bedreigd beschouwd. Het zijn ook steeds die kringen van recreatieve jagers en vertegenwoordigers van de veeboeren die met hun lobbywerk via politiek, media en wetgeving al tientallen jaren daarvoor verantwoordelijk zijn. Zij zijn het die eigentijdse, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn stelselmatig blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren.

Recreatieve jagers doden ook mensen

Zowel de trefzekerheid van de recreatieve jagers, het alcoholgebruik als de vele jachtongevallen op zich geven reden tot zorg en zouden in een nieuwe versie van de jachtwet in aanmerking moeten worden genomen.

De grens vanaf welke een recreatieve jager onder invloed van alcohol als wapenrechtelijk onbetrouwbaar geldt bij het hanteren van wapens, zou volgens IG Wild beim Wild verplicht op 0,0 promille bloedalcohol moeten worden gelegd, zoals dat ook geldt bij militaire dienst of politiedienst ook het geval is. Wie op jacht gaat, gaat om te doden. Niemand mag onder invloed van alcohol met een wapen omgaan of zelfs maar schieten. Wie alcoholafhankelijk is, moet onmiddellijk zijn jacht- en wapenvergunning kwijtraken. Na jachtongevallen moeten verplichte alcoholtests zonder enige uitzondering worden ingevoerd. Daarnaast zijn er medisch-psychologische keuringen nodig voor recreatieve jagers – naar Nederlands voorbeeld – en ook een bovengrens voor de leeftijd.

De grootste leeftijdsgroep onder de recreatieve jagers zijn de 65-plussers, met leeftijds-, zicht-, concentratie- en reactiebeperkingen en met tekorten in opleiding en training.

Vanaf het 40e levensjaar neemt het aantal ongelukken dramatisch toe. Elke 29 uur gebeurt er een jachtongeval en elke 3,5 maanden valt er een dode te betreuren. Bij de politie of het leger worden oudere medewerkers om goede redenen niet meer ingezet bij gewapende operaties met gevaarlijke vuurwapens. Ook bij de herziening van de jacht- en beschermingswet (JSG) was dit een gemist onderwerp.

Als er bij de politie of het leger regelmatig zoveel slachtoffers vielen als bij de jacht, zou vrijwel niemand nog spreken van een verantwoordelijke omgang met wapens. 

Jachtstatistiek: het bloedbad onder de wilde dieren

Bij de hoefdieren ree, edelhert, gems en wild zwijn bedraagt de toename van het aantal afschoten volgens de nieuwe jachtstatistiek 7 %. Terwijl met de jacht op hoefdieren wordt geprobeerd de bosverjonging veilig te stellen, is de jacht op andere zoogdieren omstreden. Waarom bijvoorbeeld 5735 marmotten of 146 van de schuwe boommarters worden doodgeschoten, is nauwelijks te begrijpen. Van de bedreigde veldhaas werden er 1669 afgeschoten, van de sneeuwhaas 868.

Ecologisch volkomen onnodig is niet alleen de jacht op hazen, maar ook die op vogels. Toch moesten in 2019 meer dan 23.000 inheemse, in het wild levende vogels het leven laten. 4731 eenden werden doodgeschoten: in totaal 4685 wilde eenden, wintertalingen en tafeleenden en 108 eenden van andere soorten. Volgens de herziene Jachtwet zouden alleen deze 108 eenden beschermd worden; 98 % van de eenden zou ongewijzigd verder kunnen worden afgeschoten.

De fuut broedt aan natuurlijke meren. Vorig jaar werden 142 vogels van deze duikersoort afgeschoten, 71 procent meer dan een jaar eerder. Een bescherming van de fuut in de nieuwe jachtwet werd niet eens besproken. Ook de meerkoeten (Taucherli) in onze wateren worden nog steeds bejaagd. Zo lieten er 423 het leven, 6 % meer dan het jaar ervoor.

Van de bedreigde vogelsoorten wordt in Zwitserland de houtsnip het hardst vervolgd. Vorig jaar werden in 7 kantons 1819 vogels afgeschoten. De herziene jachtwet zou de jacht op de bedreigde soort nog steeds toestaan. Het jachtseizoen is in de nieuwe jachtwet aangepast; houtsnippen zouden een maand later, vanaf 16 oktober, bejaagd mogen worden. Maar die aanpassing is slechts cosmetisch: 96 % van de houtsnippen mag ook onder de nieuwe jachtwet worden bejaagd, waaronder onze Zwitserse broedvogels, die tot ver in het jachtseizoen in het land blijven. Opnieuw een gemiste kans om de bescherming van een bedreigde en nog altijd bejaagbare soort te verbeteren.

Bij de mogelijk bedreigde korhoen werden vorig jaar 383 dieren geschoten, verspreid over 6 kantons. Hier wordt alleen de zwartglanzende haan geschoten en niet de bruine hen – een klassieke trofeejacht, in Wallis nog altijd ook voor buitenlanders.

Het sneeuwhoen, dat op de Rode Lijst eveneens als mogelijk bedreigd is ingedeeld, wordt volgens de jachtstatistiek nog steeds in drie kantons bejaagd, in 2019 ging het om 247 exemplaren. De regering van Ticino heeft in 2019 voor het eerst de jacht op het sneeuwhoen verboden vanwege de bedreiging van de soort, mede door klimaatverandering.

Voor de directeur van BirdLife is het stuitend dat er bij de herziening van de jachtwet niet serieus is gesproken over bedreigde diersoorten. Dat is een gemiste kans.

Na een herziening gaat men ervan uit dat de nieuwe jachtwet de komende 20 tot 30 jaar geldig zou moeten zijn. Met het huidige voorstel wordt de jacht op bedreigde soorten vastgelegd.

Werner Müller – BirdLife

De kans om de mogelijk bedreigde soort in de nieuwe jachtwet in heel Zwitserland beter te beschermen, is verkeken. Daarom stemmen wij NEE op 27-9-2020.