Jachtslachtoffers in Italië: Het AVC-dossier 2025/2026

Het dossier maakt duidelijk dat het jachtseizoen 2025/2026 geen uitzondering vormt, maar deel uitmaakt van een ononderbroken reeks incidenten.

Sterfgevallen, ernstige verwondingen, misbruik van jachtwapens en crimineel gedrag kenmerken ook dit jaar de chronologie. Bijzonder alarmerend is dat steeds vaker mensen worden getroffen die op geen enkele manier iets te maken hebben met de recreatieve jacht. Wandelaars, buren, familieleden of toevallig aanwezigen worden slachtoffer van een gewapende vrijetijdsactiviteit die zich hardnekkig verzet tegen de maatschappelijke verandering.

De AVC definieert het begrip “recreatieve jager” bewust ruim. Het omvat alle personen die jagen, ongeacht of ze over een geldige vergunning beschikken of illegaal handelen. Dit perspectief is cruciaal, want de in het dossier gedocumenteerde gevallen tonen aan dat de gevaren niet ophouden bij formele vergunningen. De risico's vloeien voort uit de praktijk zelf, uit wapens in de burgerlijke ruimte en uit een cultuur die geweld tegen dieren en mensen normaliseert. Meer over de fundamentele problematiek van de recreatieve jacht als maatschappelijk risico is te vinden in het dossiergedeelte van de IG Wild beim Wild.

Officieel zijn er in Italië volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken nog ongeveer 588.000 geldige jachtvergunningen. Dit aantal daalt al jaren. In de jaren tachtig en negentig lag het nog boven de 1,5 miljoen. Maar de afname van het aantal recreatieve jagers betekent geenszins minder schade. Integendeel: het dossier laat een omgekeerde evenredigheid zien. Minder recreatieve jagers, maar een aanhoudend hoog aantal slachtoffers, deels zelfs met een toenemend risico voor onbetrokken personen. Illegale recreatieve jacht en stroperij blijven daarbij een massief grijs gebied dat de officiële cijfers extra vertekent.

Bijzonder opvallend is de verhouding tussen slachtoffers onder recreatieve jagers en slachtoffers die geen jager zijn. In het seizoen 2025/2026 kwamen 33 recreatieve jagers om het leven als gevolg van hun eigen handelen. Tegelijkertijd verloren 13 mensen het leven die niets met jachtactiviteiten te maken hadden. Dit aantal is geen marginaal verschijnsel, maar een structureel alarmsignaal. Sardinië, Piëmont en Toscane voeren de trieste statistiek aan. Regio's dus waar de recreatieve jacht diep verankerd is in de alledaagse cultuur en dienovereenkomstig weinig kritisch wordt bevraagd.

Ondanks deze feiten blijft een serieus politiek debat uit. Media berichten vaak episodisch, geïsoleerd, zonder de structurele samenhang zichtbaar te maken. De recreatieve jacht wordt nog altijd voorgesteld als traditie, als noodzakelijk instrument of als onschuldige hobby. Precies deze bagatellisering bekritiseren wij bij Wild beim Wild al jaren, bijvoorbeeld in onze analyses over Psychologie van hobbyjagen en over de rol van geweldslegitimering in het landelijk gebied.

De politieke ontwikkeling in Italië verscherpt de situatie nog verder. Onder de regering-Meloni worden wetten doorgedrukt die jachtbelangen verder uitbreiden en grondrechten ondermijnen. Bijzonder explosief is wetsontwerp 1552 met de geplande wijziging van artikel 16 van wet 157/1992. Deze opent de deur voor recreatieve jacht op privéterrein tegen de wil van de eigenaren in en ten gunste van economische belangen. Dat is niet alleen een aanval op eigendomsrechten, maar ook op het veiligheidsgevoel van de bevolking.

Het AVC-dossier is methodologisch zuiver. Het sluit gevallen uit die niet rechtstreeks te herleiden zijn tot het gebruik van jachtwapens, zoals vallen of hartaanvallen. Ook gewone criminaliteit zonder verband met de jacht wordt buiten beschouwing gelaten. Des te zwaarder wegen de cijfers die overblijven. Ze laten zien dat recreatieve jacht geen geïsoleerd natuurbeschermingsinstrument is, maar een gevaarlijke praktijk met reële slachtoffers. Menselijke slachtoffers, huisdieren, synantrope dieren en wilde dieren worden allemaal getroffen. Verdiepende achtergrondinformatie over de ethische dimensie is te vinden op:

Uiteindelijk dwingt dit dossier tot een duidelijke keuze. Ofwel blijft men een gewapende, anachronistische en sociaal steeds minder aanvaardbare activiteit tolereren, ofwel vindt er een koerswijziging plaats naar een ethiek van het leven. Een ethiek die veiligheid, dierenwelzijn en maatschappelijke vrede boven deelbelangen stelt. De cijfers uit Italië zijn geen uitzondering. Ze zijn een Europees waarschuwingssignaal.