Honing: superfood dankzij bijen

Honing is niet gelijk aan honing – er bestaan veel verschillende soorten honing.

In principe wordt onderscheid gemaakt tussen bloemenhoning en woudhoning. De bloemenhoning wordt in het voorjaar verzameld, wanneer de planten in volle bloei staan.

Woudhoning daarentegen wordt in de zomer geoogst. Deze wordt gewonnen uit honingdauw, een product van bepaalde boomluizen.

Daarnaast bestaan er wereldwijd veel sortenhoningen: honingsoorten dus, waarbij de nectar voornamelijk van één plantensoort afkomstig is. Hiertoe behoren onder andere koolzaadhoning, acaciahoning, kastanjehoning of dennenhoning.

Doping van de oudheid

Honing werd al in de steentijd door mensen als voedingsmiddel gebruikt. Destijds werd het gewonnen van in het wild levende bijen. Het houden van bijen voor honingwinning werd vermoedelijk voor het eerst uitgeoefend in de 7e eeuw voor Christus in Anatolië, het huidige Turkije.

Bij de antieke Olympische Spelen werd honingwater door sporters gezien als middel om de prestaties te verhogen, dus zo gezegd als doping van het oude Griekenland.

Verzacht keelpijn

Honing heeft een licht ontstekingsremmende werking en wordt daarom graag gebruikt bij verkoudheden tegen keelpijn. Opgelost in warme melk werkt honing verzachtend en is ook een smaakvol genot.

Om ervoor te zorgen dat honing zijn aroma behoudt en er geen bestanddelen verloren gaan, moet honing koel, donker en droog bewaard worden. Omdat honing bovendien gemakkelijk een vreemde smaak aanneemt, moet het goed afgesloten en ver van geurintensieve voedingsmiddelen zoals kaas of koffie worden bewaard. Houdt men zich aan deze tips, dan is honing jarenlang houdbaar.