Recreatieve Jacht in Duitsland: gevolgen voor wildpopulaties

Inmiddels heeft de Deutsche Jagdverband de jachtstrecken voor Duitsland van het jachtjaar 2022-2023 voor afzonderlijke wildsoorten gepubliceerd.

Hoewel deze Duitse jachtstrecken op een hoog niveau blijven, kan men daaruit afleiden dat er een ‘verzadiging’ is bereikt en dat het de recreatieve jagers bij de meeste wilde diersoorten niet lukt om er nog meer te doden.

Vossen en dassen: jachtstrecken in dalende lijn

Bij de vossen dalen de strecken – zij het langzaam en met bepaalde fluctuaties – zelfs. Hetzelfde is te zien in Zwitserland, waar de vossenstrecke met meer dan 35% is ingestort. Op de lokale bontmarkten komen alleen nog zieken, gewelddadigen of alcoholisten samen. Dat is te zien aan de gezichten van de recreatieve jagers.

Der Hobby-Jäger im 21. Jahrhundert

Bij de dassen was er in Duitsland jarenlang een gestage stijging, maar sinds drie jaar is ook daar een afname te zien.

Mogelijk heeft dit bij vossen en dassen te maken met de afnemende populariteit van de vossenjacht met hondengeleiding in de burcht, die zeer bewerkelijk is en speciale jachthonden vereist. In Zwitserland hebben meerdere kantons deze vorm van jacht verboden. Maar zeker ook met de slechte reputatie. Bontvellen zijn een symbool voor dierenmishandeling, dat recreatieve jagers produceren.

Wasberen: geen explosie, maar stagnatie

Voor de wasberen moet de ontwikkeling wat genuanceerder worden bekeken.

De totale afschotcijfers van wasberen zijn de laatste vier jachtjaren constant hoog gebleven. Juist op basis van deze afschotcijfers is dan ook niet houdbaar wat de media en jachtverenigingen beweren, namelijk een explosieve toename van wasberen. Waar de recreatieve jagers hoe dan ook ook zelf verantwoordelijk voor zijn. Volgens een langlopende wetenschappelijke studie in Oost-Duitse ecosystemen vormen wasberen geen gevaar voor de biodiversiteit. Ze voeden zich voornamelijk met regenwormen, insecten of fruit. Het is al lang wetenschappelijk aangetoond dat de jacht op wasberen de voortplanting juist aanwakkert en bovendien de leeftijdsklassen en sociale structuren verstoort. De poging om wasberen door bejaging terug te dringen, geldt inmiddels ook in Duitsland als kansloos en mislukt.

In Brandenburg en Saksen-Anhalt waren de afschotcijfers voor wasberen de afgelopen zes jaar min of meer constant, in Hessen lagen de aantallen in 2012/2013 (29.149) al in dezelfde orde van grootte als in het afgelopen jachtjaar (30.427), en in Mecklenburg-Voor-Pommeren, Thüringen en Saksen bleven de afschotcijfers voor wasberen de laatste vier jaar vrijwel constant.

Alleen in Baden-Württemberg, Rijnland-Palts en Sleeswijk-Holstein stijgen de afschotcijfers, zij het op een laag niveau.

Reeën: geliefde vleesleveranciers van de recreatieve jagers

Bij de nutria's dalen de afschotcijfers eindelijk! Het was en is absurd om nutria's verantwoordelijk te houden voor mogelijke schade aan dijken en oevers en om het doden van deze dieren daarmee als preventieve maatregel te rechtvaardigen!

Onlangs hebben we kunnen zien welke catastrofale omstandigheden zijn ontstaan door het klimaat en door de hevige regenval in veel regio's van Duitsland.

De meest bejaagde wilde dieren blijven de reeën, die zogenaamd schade aan het bos zouden toebrengen, maar helaas bij de recreatieve jagers geliefd zijn als leverancier van wildvlees, en daarom worden er jaarlijks ruim een miljoen van gedood in Duitsland.

Overigens is hun toename ook door de mens veroorzaakt, aangezien reeën in de winter massaal worden bijgevoerd door recreatieve jagers, waardoor hun natuurlijke levensomstandigheden veranderen, inclusief de doodsoorzaken door voedselgebrek. Bij wildtellingen kan men ook vaststellen dat er waar veel vossen zijn minder reeën voorkomen, maar die vossen worden dan ook weer onzinnig genoeg door de recreatieve jager afgeschoten.

Hoe dan ook kwelt, verstoort en manipuleert de recreatieve jager de fauna ten koste van iedereen en veroorzaakt hij leed voor Wilde dieren en mensen.

De hedendaagse recreatieve jacht verstoort het normale sociale samenleven van wilde dieren, het ecologisch evenwicht, de natuurlijke gedragspatronen, familiestructuren en sociale verbanden, het gebruik van holen en schuilplaatsen, de overgang van dag- naar nachtactiviteit, de verhoogde voortplanting van bepaalde diersoorten, de toegenomen migratie naar niet-bejaagde bewoonde gebieden, onnatuurlijke concentraties van dieren op hotspots, ecologisch onevenwicht, en levenslange, schadelijke psychische en fysieke stress van de Wilde dieren, ongezond wildvlees en nog veel meer negatieve gevolgen.