Donald Trump staat dierenmishandeling toe in Alaska

Donald Trump probeert met nog een onbegrijpelijke stap enkele van de ergste vormen van trofeejacht nieuw leven in te blazen.

Met zijn jongste streek wil de Amerikaanse regering de ergste praktijken bij de recreatieve jacht en het vangen van trofeeën op openbare gronden in Alaska weer toestaan.

Barbaarse jachtmethoden moeten weer legaal worden

Deze voorgestelde terugval naar een barbaars tijdperk is geen verrassing, aangezien de regering-Trump een rampzalig slechte staat van dienst heeft op het gebied van de bescherming van wilde dieren en zich tot taak heeft gesteld betreurenswaardige jachtmethoden in staten, met name in Alaska, toe te staan om een piepkleine minderheid van recreatieve jagers tevreden te stellen die zwarte beren, grizzlyberen en wolven willen doden.

Voor het eerst in vijf jaar zou het afslachten van berenmoeders en hun jongen tijdens de winterslaap in hun holen weer toegestaan worden. Ook grizzlyberen, wolven en coyotewelpen en hun ouders zouden met lokaas worden aangelokt en doodgeschoten. Zelfs zwemmende kariboes in nationale natuurreservaten in Alaska zijn door Donald Trump niet meer veilig voor de recreatieve jagers.

Naast deze heropleving van onmenselijke jachttechnieken stelde de regering-Trump een wet voor die schandelijke dodingsmethoden in wildreservaten zou toestaan. Daartoe behoort het aanlokken van bruine beren met donuts, snoep en andere verleidelijke voedingsmiddelen om het schieten op de wilde dieren te vergemakkelijken. Ook zou het daar mogelijk worden om wilde dieren te vangen zonder dat daarvoor eerst een federale vergunning moet worden aangevraagd – een wijziging die niet alleen leed zou toebrengen aan wilde dieren die in wrede stalen vallen gevangen zouden worden, maar ook aan talloze andere soorten.

Verschillende jachtmethoden die Obama pas in 2015 had laten verbieden, zouden bijvoorbeeld weer mogelijk worden:

1. Beerwelpen mogen samen met hun moeders worden afgeschoten.
2. Beren mogen met kunstlicht en voer in vallen worden gelokt.
3. Wolven en coyotes en hun jongen mogen worden bejaagd tijdens het 'Denning Season', een beschermde periode voor drachtige dieren.
4. Kariboes mogen vanaf boten worden neergeschoten wanneer ze zwemmend weerloos zijn.
5. Zwarte beren mogen met honden worden opgejaagd.

Recreatieve jagers noemen zichzelf 'natuurbeschermers'

Deze manoeuvres van de regering van Donald Trump zijn een flagrant geschenk aan de bijzondere belangen van de kleine groep zieke mensen die ofwel profiteren van het onsportieve afslachten van de wilde dieren in onze natuur, ofwel gewoon plezier hebben in zinloos doden. Deze recreatieve jagers en jaagsters noemen zich bovendien op gemene wijze 'natuurbeschermers'. Zulke Jachtmythen komen ook in Zwitserland veel voor.

Wij weten hoe dit doden eruitziet. De video uit 2019 toont beelden van een vader en een zoon die een zwarte berenmoeder en haar krijsende pasgeboren jongen in hun hol afslachten, gevolgd door zelfvoldane en bloederige high fives van de moordenaars. Dit toont een van de schokkende praktijken en laat de denkwijze en het karakter van de recreatieve jagers zien. De regering-Trump heeft besloten dit nu in nog meer regio's in Alaska legaal te maken.

Populaties wilde dieren gedecimeerd door recreatieve jacht

Zulk intensief doden van dieren door recreatieve jagers in Alaska heeft in het verleden de populaties wilde dieren verwoest en gemanipuleerd. Wolvenbestanden werden gedecimeerd. Telkens wanneer wolven een niet-gemarkeerde veiligheidszone verlieten, werden ze gedood. Uiteindelijk groeiden de kariboekuddes boven het draagvermogen van het land uit en leden de wolvenpopulaties in het nationale beschermde gebied enorme, onhoudbare verliezen. Voor grizzlyberen was de situatie niet beter, omdat de berenpopulaties door extreme dodingsmethoden afnamen. De recreatieve jacht als populatiecontrole faalt ook in Alaska.

De meeste Alaskanen zijn tegen wrede jachtpraktijken. In 2016 en 2018 publiceerde de Humane Society van de Verenigde Staten enquêtes van de Remington Research Group, waaruit blijkt dat de meerderheid van de Alaskanen er sterk op tegen is dat dit soort praktijken voor recreatieve jagers op het land in hun staat wordt toegestaan.

Dit is niet verrassend, aangezien het observeren van wilde dieren in Alaska veel meer bijdraagt aan de lokale economie dan jagen en vangen voor trofeeën. Wildkijkers in Alaska genereren jaarlijks meer dan 2 miljard Amerikaanse dollar aan recreatieve activiteiten rond wilde dieren. Dit laat telkens weer zien dat deze majestueuze dieren levend meer waard zijn dan dood. Nationaalparkgebieden in Alaska brengen na Californië het meeste geld op binnen het Amerikaanse nationaalparksysteem, wat de hele economie van Alaska ten goede komt. Het toerisme rond het observeren van wilde dieren stelt ook de inkomsten uit alle jachtactiviteiten in Alaska volledig in de schaduw.

Wolven, zwarte beren en grizzlyberen zijn geweldige toeristische trekpleisters. Als hun bestand uitgeput raakt, zullen de inkomsten uit het toerisme dalen.

Dat de regering-Trump zo bereidwillig ingaat op bijzonder verwerpelijke belangen in deze kwesties is bijzonder beschamend, omdat deze trofeejagers er de voorkeur aan geven de meeste inwoners van Alaska – en inderdaad de meeste Amerikanen – het plezier te ontnemen deze mooie dieren in het wild te zien. Recreatieve jagers en hun egoïsme denken altijd dat de koppen en huiden van de dieren er in hun huis beter uit zullen zien.

Zij hebben het mis, en het besluit van de regering-Trump om het gebruik van deze verschrikkelijke dodingsmethoden mogelijk te maken, staat haaks op duidelijke wettelijke richtlijnen van het Congres en op een traditie die is verankerd in de nalatenschap van president Theodore Roosevelt, namelijk dat de federale overheid wilde dieren in nationale natuurreservaten zou moeten beschermen.

Deze praktijken zijn het allerergst en vormen wanbeheer van de wilde dieren. Ze slaan bovendien absoluut nergens op, noch voor de dieren, noch voor het publiek, noch voor de economie.

De Münchense ecoloog Josef Reichholf vermeldt in zijn boek «Der Bär ist los» (2007) dat ook de trofeejacht zich verder heeft ontwikkeld: tegenwoordig is het een duur betaalde inzet van moderne wapentechniek vanaf een veilige afstand. Je kunt zelfs al «afschoten per computer» kopen. «De schutter» is via internet verbonden met een echt geweer in de wildernis en kan zo vanuit zijn thuiskantoor «daadwerkelijk de beer neerschieten. De video wordt aan huis geleverd, de huid kan als trofee worden gekocht. Gênanter kan een dergelijke overwinning op het grote dier niet worden.» Inmiddels is daar ook nog de drone als wapen bijgekomen bij de trofeejagers, een middel dat ook voor dierenfilmers inmiddels onmisbaar is.

Dierenbeschermers verwijten de regering-Trump dat zij de Soortenbescherming opoffert aan de belangen van het bedrijfsleven en de jachtlobby. Met de nieuwe wet heeft de regering in Washington «een nieuw dieptepunt bereikt in haar omgang met wilde dieren», verklaarde de directeur van de dierenbeschermingsorganisatie Defenders of Wildlife, Jamie Rappaport Clark.

De zonen van president Trump zijn enthousiaste recreatieve jagers en zijn al vaak naar Alaska gereisd om te jagen. De Amerikaanse jachtorganisatie Safari Club, die campagne had gevoerd tegen de jachtbeperkingen in Alaska, had dit jaar als hoofdprijs van haar donatieloterij een jachtuitstapje met een zoon van de president.