Bishnoi's: India's eco-strijders al 500 jaar

De leden van de hindoeïstische gemeenschap, die meer dan 1,5 miljoen aanhangers telt, strijden al meer dan 500 jaar voor de bescherming van het milieu.

De religieuze gemeenschap van de Bishnoi leeft grotendeels in de Thar-woestijn in de Indiase deelstaat Rajasthan; daarnaast zijn er ook aanhangers van deze geloofsgemeenschap in de naburige deelstaten Gujarat, Haryana, Punjab en in Delhi.

De gemeenschap gelooft in de onaantastbaarheid van al het leven, mijdt vlees en vermijdt het kappen van levende bomen.

De leden laten zich inspireren door Amrita Devi, een Bishnoi-vrouw die in 1730 werd gedood terwijl ze een bosje Khejari-bomen probeerde te beschermen.

Al meer dan 500 jaar weten de Bishnoi zo te overleven onder moeilijke klimatologische omstandigheden. Ze leven strikt lacto-vegetarisch en verjagen ook alle recreatieve jagers en stropers uit hun gebieden. Verlaten jongen worden zelfs door de Bishnoi-vrouwen gezoogd.

Waarom beschermen de Bishnoi bomen en dieren?

De Bishnoi-gemeenschap werd in de 16e eeuw opgericht door Goeroe Jambheshwar.

Veel van de 29 geboden van de goeroe – regels die het gedrag van de gelovigen bepalen – hebben expliciet betrekking op de bescherming van de natuur.

De gelovigen verplichten zich om «barmhartig te zijn voor alle levende wezens en van hen te houden» en «geen groene bomen te kappen».

363 Bishnoi stierven voor hun overtuiging

In 1730 stierven 363 Bishnoi-mannen, -vrouwen en -kinderen voor deze overtuigingen.

Volgens de legende stuurde een lokale koning zijn mannen om hout te kappen, zodat hij zijn cementkalkovens kon stoken en zijn paleis kon bouwen.

Om de houthakkers tegen te houden, stormde Amrita Devi uit haar huis en sloeg haar armen om een boomstam.

Maar de soldaten toonden geen genade, vertelt Sukhdev Godara, een gepensioneerde leraar.

«Ze probeerden bomen te redden door ze te omhelzen», zegt hij.

«Veel andere mensen sloten zich bij hen aan, maar de mannen van de koning velden de bomen met hun hoofden erbij.»

Devi's laatste woorden werden als volgt opgetekend: «Een afgehakt hoofd is goedkoper dan een gevelde boom.»

Andere dorpsbewoners van de Bishnoi – onder wie Devi's drie dochters – volgden haar voorbeeld en omhelsden de bomen toen ze werden onthoofd. In totaal werden 363 Bishnoi gedood. Aan hun offer herinnert tegenwoordig een monument in het dorp, dat de namen van alle slachtoffers draagt en wordt bekroond door een standbeeld van Amrita Devi.

De gebeurtenis droeg ertoe bij dat de moderne Chipko-beweging ontstond, een van de sterkste bosbeschermingsbewegingen in India.

De mannen van de Bishnoi zijn meestal boeren en patrouilleren over het land om ervoor te zorgen dat er geen dier iets overkomt.

Advocaat Rampal Bhawad is medeoprichter van de Bishnoi Tiger Force, een milieuactiegroep en organisatie tegen stroperij.

«We moeten in harmonie met de natuur leven en vriendelijk zijn tegen alle levende wezens, want alleen zo zal de mensheid zich in de toekomst verder ontwikkelen», zegt hij.

Vlakbij heeft de 45-jarige Ghevar Ram zijn leven aan dieren gewijd en leidt hij een opvangcentrum voor gewonde dieren.

«Ik behandel dieren als mijn eigen kinderen. Dat is wat we van jongs af aan leren», zegt hij.

Rams vrouw Sita Devi is net zo toegewijd.

De moeder van zeven kinderen stookt haar kookvuur met koeienmestkoeken in plaats van brandhout – en zoogde ooit een verweesd antilopekalf.

«Ik werkte op het veld toen ik zag hoe een reekalf werd aangevallen door wilde honden. Ik heb het gered.

Ik heb het kalf met mijn eigen melk gevoed, en toen het weer op krachten was gekomen, heb ik het in de wildernis vrijgelaten.»

Hoewel de Bishnoi een subsekte van het hindoeïsme zijn, cremeren ze hun doden niet, want dat zou betekenen dat ze bomen zouden moeten kappen om het vuur te stoken.

«Onze goeroe heeft ons geleerd dat we onze doden in plaats daarvan moeten begraven», zegt schoolleraar Godara.

U kunt met barmhartigheid alle dieren en onze planeet helpen. Kies mededogen op uw bord en in uw glas. Go vegan.