Spektakularny powrót 50 gatunków dzikich zwierząt w Europie

Nowe wyniki badań pokazują, że niedźwiedzie, wilki i żubry przeżywają powrót w całej Europie.

Zwierzęta te należą do 50 rozwijających się gatunków, które zostały ujęte w nowym Raport dotyczącym powrotu europejskich dzikich zwierząt.

Od karetty zwyczajnej i wydry po humbaki i rosomaki, wiele wcześniej zagrożonych gatunków odrodziło się w spektakularny sposób.

«Dzika przyroda jest odporna i może się odbudować, gdy warunki są odpowiednie«, czytamy w Raport.

Człowiek odgrywa kluczową rolę w tworzeniu tych odpowiednich warunków, ułatwiając odtwarzanie siedlisk i reintrodukcję gatunków.

Wiele europejskich dzikich zwierząt nadal jest zagrożonych. Niemal co ósmy ptak i mniej więcej co piąty ssak na kontynencie są nadal zagrożone wyginięciem.

Raport pokazuje jednak «powody do optymizmu», analizując wiele gatunków, którym udało się dokonać imponującego powrotu.

Wilki to jedna z najbardziej symbolicznych populacji, które przeżyły odrodzenie.

Wilki szare niegdyś przemierzały cały kontynent. Jednak w XX wieku niemal całkowicie zniknęły, ponieważ człowiek wkraczał w ich siedliska i polował na nie.

Od lat 70. XX wieku populacja wzrosła o 1800% do 17 000 osobników.

Niedźwiedź brunatny to kolejne zwierzę, które dzięki tym staraniom przeżywa powrót. Od 1960 roku populacja wzrosła o 44%.

Europejskie populacje żubra wzrosły o 399% od 1971 roku.

Ten wielki roślinożerca – jedno z niewielu ocalałych na świecie zwierząt megafauny – jest gatunkiem kluczowym, który pomaga zachować częściowo zalesione krajobrazy, żywiąc się dużymi ilościami krzewów.

Większość tych triumfalnych odrodzeń zawdzięczamy zakazom polowań, zaangażowanym działaniom reintrodukcyjnym oraz odtwarzaniu siedlisk.

Dlaczego reintrodukcja gatunków jest ważna?

Łatwo jest wspierać ochronę słodkich, mizianych zwierząt. Jednak gdy chodzi o mięsożerców, ludzie mogą mieć obiekcje.

Zwierzęta takie jak niedźwiedzie i wilki są często postrzegane jako zagrożenie dla ludzi i innych zwierząt. Od tysięcy lat są częścią folkloru i w lokalnych opowieściach pożerają owce oraz pasterzy.

Jednak w XXI wieku korzyści z reintrodukcji zdecydowanie przewyższają zagrożenia.

Reintrodukcja i ochrona zagrożonych gatunków poprawiają zdrowie całego ekosystemu – często w złożony sposób.

«Na przykład wilki szare w polskiej Puszczy Białowieskiej zmieniły rozmieszczenie zgryzania (przez sarny i dziki), płosząc te gatunki z określonych obszarów«, wyjaśniają autorzy raportu.

Różne gatunki są ze sobą powiązane w złożony sposób – wystarczy pomyśleć o łańcuchu pokarmowym – dlatego przywrócenie równowagi liczebności populacji może ożywić dany obszar.

«Mamy nadzieję, że ten raport podkreśli przesłanie, że odbudowa i współistnienie z dzikimi zwierzętami są nie tylko możliwe, ale też niezbędne dla zdrowia naszej planety, nawet jeśli może to być bardzo skomplikowane«, mówi Sophie Ledger, główna autorka raportu.

Gdy chodzi o drapieżniki, władze mogą chronić osoby, które mogłyby ucierpieć na skutek reintrodukcji. Na przykład rolnicy, którzy tracą inwentarz z powodu drapieżnictwa wilków, mają na mocy prawa unijnego prawo do pełnego odszkodowania.