Arosa: wieś zakazuje reklamy produktów futrzarskich

Ekskluzywny kurort w Gryzonii, znany z pewnego śniegu i wspaniałych stoków narciarskich, trafia teraz na pierwsze strony gazet, ponieważ gmina zdecydowała, że w przyszłości zakaże w miejscowości wszelkiej reklamy produktów futrzarskich. VIER PFOTEN gratuluje zarządowi gminy Arosa tej decyzji i składa wyrazy uznania za tę odważną, innowacyjną i dalekowzroczną inicjatywę.

Tym samym ten cel wakacyjny idzie z duchem czasu. Również duże luksusowe marki, takie jak Chanel, Burberry czy Gucci, od jakiegoś czasu rezygnują z futer. VIER PFOTEN postrzega zakaz reklamy produktów futrzarskich jako ważny sygnał dla innych miejscowości turystycznych, by poszły w ślady Arosy.

Pascal Jenny, dyrektor ds. turystyki w Arosie, uzasadnia decyzję o reklamie wolnej od futer w miejscowości w następujący sposób: «Arosa jest pionierem i już dzięki Arosa Bärenland pokazuje, jak wzorowo mogą współpracować ochrona zwierząt i turystyka. Ten zakaz reklamy jest logicznym kolejnym krokiem na tej drodze.»

Zdaniem VIER PFOTEN decyzja ta pokazuje, że etyczna moda i ochrona zwierząt zyskały ogromne znaczenie także w turystyce. Zamiast okrucieństwa wobec zwierząt związanego z prawdziwym futrem, współcześni konsumenci oczekują dziś również w tej dziedzinie zrównoważonego rozwoju i innowacji. 

«To naprawdę wyznaczający kierunek sygnał, że Arosa nie dopuszcza już reklamy produktów futrzarskich. Mamy nadzieję, że wiele szwajcarskich miejscowości turystycznych i gmin pójdzie za tym przykładem. Arosa promuje się jako miejsce zrównoważonej turystyki i dobitnie pokazuje, że za słowami idą u niej czyny».

Alexandra Mandoki, dyrektorka krajowa VIER PFOTEN Szwajcaria.

Każdego roku przemysł futrzarski zabija ponad 100 milionów zwierząt. Norki, lisy i jenoty cierpią na fermach futrzarskich w maleńkich drucianych klatkach, inne gatunki giną w okrutny sposób w pułapkach. Do przetwarzania skór na modę futrzarską stosuje się duże ilości niebezpiecznych chemikaliów. VIER PFOTEN od wielu lat zajmuje się na arenie międzynarodowej tematem futer, a w Szwajcarii zabiega o zakaz importu produktów futrzarskich. 

5 rozpowszechnionych mitów o futrach

Trend w modzie odchodzi wprawdzie od całych płaszczy czy kurtek, ale ogromne ilości futrzanych kołnierzy, ozdób i innych «puszystych» dodatków z norki, jenota lub lisa powodują nie mniejsze cierpienie zwierząt. Wokół futer krąży przy tym wiele błędnych przekonań.

Błędne przekonanie nr 1: «Istnieje etycznie poprawne futro.»

85 procent futer będących w obrocie na świecie pochodzi z hodowli fermowych, w których zwierzętom odmawia się życia zgodnego z ich gatunkiem. Nawet jeśli futro nie pochodzi z ferm w Skandynawii, Chinach, Holandii czy innych krajach, lecz z polowań i połowu w sidła – jego pozyskanie zawsze wiąże się z ogromnym cierpieniem zwierząt, na przykład z powodu okrutnych metod łowieckich. Z zrównoważoną modą te produkty nie mają nic wspólnego.

Fakt: futro nigdy nie jest etycznie poprawne!

Błędne przekonanie nr 2: «Europejskie futro jest bardziej przyjazne zwierzętom.»

Czasem twierdzi się, że futro z Europy jest bardziej przyjazne zwierzętom niż na przykład futro z Chin. To nieprawda: nawet całkowicie niewystarczające przepisy dotyczące hodowli zwierząt futerkowych w Europie są regularnie łamane na fermach futrzarskich. Dowodzą tego na przykład dochodzenia z Danii, Szwecji czy Finlandii. Raz po raz dokumentowane są naruszenia przepisów o ochronie zwierząt w warunkach hodowli oraz zwierzęta z zaburzeniami zachowania, ranne lub martwe.

Fakt: futro nigdy nie jest przyjazne zwierzętom – dotyczy to także futra z Europy!

Błędne przekonanie nr 3: «Prawdziwe futro jest zawsze oznaczone.»

Prawdziwe futro często nie jest oznaczone lub konsument zostaje wprowadzony w błąd fałszywymi informacjami na etykiecie. W razie wątpliwości kupujący musi sam spróbować odróżnić futro naturalne od sztucznego. Ale nawet jeśli przy produkcie podano gatunek zwierzęcia, z reguły brakuje informacji o pochodzeniu geograficznym lub warunkach hodowli. W całej UE elementy pochodzenia zwierzęcego w tekstyliach muszą być oznaczone, jednak ważne informacje o hodowli i pochodzeniu nadal nie są podawane.

Fakt: oznaczanie futer jest całkowicie niewystarczające.

Błędne przekonanie nr 4: «Futro z określonymi certyfikatami jest przyjazne zwierzętom.»

W tak zwanych wzorcowych gospodarstwach przemysłu futrzarskiego warunki dla zwierząt nie różnią się od zwykłych ferm futrzarskich. Również etykieta «Origin Assured», opracowana przez przemysł futrzarski, legitymizuje absolutne minimum wymogów hodowlanych i okrutne warunki panujące na fermach.

Fakt: futro z gospodarstw wzorcowych lub z certyfikatami nie jest bardziej przyjazne zwierzętom.

Błąd nr 5: „Futro to produkt naturalny.”

Branża futrzarska chętnie reklamuje swoje produkty jako szczególnie przyjazne dla środowiska i czysto naturalne. Prawda wygląda jednak inaczej: już sama hodowla zwierząt na fermach futrzarskich wiąże się z ogromnym obciążeniem dla środowiska i często zanieczyszcza pobliskie wody. Produkcja mody futrzarskiej jest z kolei wyjątkowo chemio- i energochłonna. Jedno z badań wykazało, że odzież dziecięca z futrem jest szczególnie obciążona substancjami szkodliwymi.

Fakt jest taki: futro obciąża środowisko i jest często skrajnie zanieczyszczone chemikaliami.