Thun walczy z wronami za pomocą sokolnika i atrap puchaczy

W Thun nadal stawia się na sokolnika w walce z gawronami.

W mieście Thun do połowy marca trwa coroczna pielęgnacja drzew wzdłuż ulic, w parkach i przy budynkach administracji.

W tym roku z powodu choroby lub względów bezpieczeństwa trzeba ściąć zaledwie 20 drzew. Przy zasobie około 6’000 drzew jest to bardzo niewielka liczba, piszą władze miasta w piątkowym komunikacie. Chore drzewa mają zostać zastąpione w ciągu roku.

W tym roku prace pielęgnacyjne prowadzone są w dzielnicach Lerchenfeld, Pestalozzi, Allmendingen, Länggasse i Hohmad. Ze względów bezpieczeństwa poszczególne obszary robocze są odgradzane.

Sokół ma przepędzić wrony z Thun

Miasto Thun ma dość zanieczyszczeń i hałasu powodowanego przez wrony. Zatrudnia sokolnika. Jego ptak ma w nadchodzących miesiącach zapobiec budowaniu przez wrony gniazd na drzewach.

Lepiej zrozumieć krukowate – wywiad z Christophem Vogelem

Walka z wronami trwa nadal

Od stycznia do marca miasto prowadzi również działania w sprawie gawronów. Aby wypłoszyć Ptaki z terenów zabudowanych i uniemożliwić im gniazdowanie, w dzielnicach Grabengut, Schwäbis i przy Henri-Dunant-Strasse ponownie pracuje sokolnik. W Schwäbisallee, przy stadionie Lachenstadion i w dzielnicy Seefeld jak dotychczas stosuje się atrapy puszczyków uralskich w koronach drzew.

Wrony na terenach miejskich często nie są mile widzianymi gośćmi. Te towarzyskie i komunikatywne zwierzęta hałasują i brudzą. Zwłaszcza w okresie gniazdowania spada z drzew dużo odchodów, które zanieczyszczają chodniki, ulice, dachy i zaparkowane samochody. Wrony preferują wysokie drzewa alejowe, najczęściej platany.

Aby przepędzić wrony z gęsto zaludnionych obszarów miejskich, miasto Thun od kilku lat stawia na sokolnika i atrapy puszczyków. Jednak wrony są nie tylko towarzyskie, lecz także sprytne i uparte. Szybko przejrzą sztuczki ludzi, którzy próbują się ich pozbyć. To, że płoszenie i wypieranie nie są trwałymi rozwiązaniami, widać w Thun od lat.

Mimo wszelkich starań wcale nie udaje się odstraszyć wszystkich ptaków. Na malowniczej alei Schwäbisallee nad rzeką Aare ryzyko, że piesi zostaną zabrudzeni przez wrony, jest na przykład niemałe, jeśli ktoś zbyt długo chce wygrzewać się w pierwszych promieniach wiosennego słońca na jednej z ławek pod rozłożystymi drzewami.