Obowiązek czipowania zwierząt domowych: UE mogłaby zaoszczędzić miliardy

Identyfikacja i rejestracja zwierząt za pomocą mikroczipów są niezbędne nie tylko dla dobrostanu kotów i psów oraz ochrony zdrowia publicznego, lecz mogłyby również zaoszczędzić państwom członkowskim UE nawet 25 miliardów euro rocznie.

W czasie gdy propozycja Komisji Europejskiej dotycząca dobrostanu psów i kotów oraz ich identyfikowalności przechodzi przez Parlament, obowiązkowe znakowanie i rejestracja wszystkich zwierząt towarzyszących pozostaje kluczowym elementem tego prawodawstwa. Dotyczy to również nielegalnego handlu zwierzętami domowymi.Problem dobrostanu zwierząt dotyczy również nielegalnego handlu zwierzętami domowymi.

Nielegalny handel zwierzętami domowymi powoduje straty liczone w miliardach

Zgodnie z obecnie proponowanymi zmianami istnieje ryzyko, że niektóre zwierzęta zostaną wyłączone z obowiązku znakowania i rejestracji za pomocą mikroczipów. Luki w prawodawstwie umożliwiłyby nielegalnemu handlowi zwierzętami domowymi dalsze niezakłócone funkcjonowanie, co prowadziłoby do utraty wpływów dla organów podatkowych oraz do dalszego obciążenia sektora publicznego kosztami opieki nad niechcianymi i porzuconymi zwierzętami.

Spośród niemal 6 milionów psów, na które co roku jest zapotrzebowanie w UE, 79% pochodzi z niezweryfikowanych źródeł. Przy konserwatywnie oszacowanej cenie zakupu wynoszącej 800 euro za szczenię, psy pochodzące z niezweryfikowanych źródeł generują rocznie utracone wpływy z podatku VAT sięgające nawet 3,8 miliarda euro. Ponieważ w UE żyje 78 milionów kotów, a niektóre koty rasowe osiągają ceny do 50 000 euro, koty również stanowią istotny element tej propozycji.

Porzucone zwierzęta kosztują sektor publiczny miliardy

Niekontrolowany handel i niekontrolowana hodowla psów i kotów prowadzą do rażąco wysokich kosztów zarządzania populacjami żyjącymi na wolności. Zdziczałe i porzucone zwierzęta domowe stanowią 30% wszystkich psów i kotów na świecie, przy czym liczba porzuconych i bezdomnych psów i kotów w Europie jest prawdopodobnie zaniżana i przekracza 100 milionów zwierząt. Samo tylko we Włoszech utrzymanie porzuconych psów w schroniskach kosztuje 180 do 200 milionów euro ze środków publicznych.

Brak ogólnounijnych przepisów mógłby kosztować państwa członkowskie UE, gminy i obywateli nawet 25 miliardów euro rocznie, co odpowiada 0,15% PKB UE. Pieniądze te mogłyby jednak zostać zaoszczędzone, gdyby Parlament Europejski postępował odpowiedzialnie przy rozpatrywaniu obecnej propozycji legislacyjnej.

Obecnie obowiązek czipowania psów istnieje w 24 państwach członkowskich UE, a w przypadku kotów – w 7 państwach członkowskich, przy czym w kolejnych latach prawdopodobnie dołączą kolejne kraje. Należałoby wprowadzić ogólnounijny system, który zapewniałby identyfikowalność zwierząt i sprawiał, że informacje o właścicielu, zdrowiu i chorobach byłyby łatwo dostępne transgranicznie. Więcej na temat praw zwierząt.

Koszty czipowania są minimalne

Średnie roczne koszty utrzymania zwierzęcia mogą wynosić 1120 euro w przypadku kotów i 1305 euro w przypadku psów. Jednorazowy koszt czipowania wynosi około 40 euro na zwierzę, co stanowi zaledwie 3 do 3,5% rocznych kosztów utrzymania psa lub kota. Dlatego wprowadzenie obowiązku czipowania jest wysoce wykonalne i przyczynia się do przeniesienia kosztów utrzymania zwierząt ze strony popytowej na stronę podażową.

Dzięki opracowaniu solidnego i wiarygodnego systemu znakowania i rejestracji w całej UE koszty pozyskiwania zwierząt z nieznanych źródeł oraz zarządzania niechcianymi zwierzętami będą z czasem spadać, co doprowadzi do bardziej odpowiedzialnej hodowli i utrzymania zwierząt.