Ostatnia farma norek w Saksonii zamknięta

Według doniesień medialnych operator ostatniej fermy futerkowej w Saksonii zakończył działalność i nie hoduje już norek w miejscowości Seelitz. Obiekt był jedną z ostatnich ferm futerkowych w Niemczech. Od 2011 roku operator odmawiał umieszczania zwierząt zgodnie z obowiązującym wówczas rozporządzeniem o ochronie zwierząt w chowie zwierząt gospodarskich i na przykład powiększenia klatek zgodnie z przepisami. Organizacja praw zwierząt PETA, która już w 2012 roku złożyła doniesienie o popełnieniu przestępstwa przeciwko hodowcy, cieszy się z likwidacji fermy i ponawia swoje żądanie ogólnokrajowego zakazu ferm futerkowych.

Wieloletni protest przeciwko fermie norek

Obrońcy praw zwierząt wielokrotnie demonstrowali przeciwko trzymaniu norek w Döhlen i domagali się zakończenia hodowli. Krytykowali między innymi to, że zwierzęta były trzymane w zbyt ciasnych klatkach.

„Wszyscy miłośnicy zwierząt są szczęśliwi, że po latach sporu prawnego farma norek w Döhlen została wreszcie zamknięta. Gazowanie czujących zwierząt dla futra dobiegło tam końca”, mówi Frank Schmidt, starszy referent ds. zwierząt w przemyśle odzieżowym w PETA. „Przemysł futrzarski od lat ignoruje przepisy o ochronie zwierząt – dlatego powszechny zakaz hodowli zwierząt na futra jest pilnie potrzebny. Nie poddamy się, dopóki wszystkie farmy futrzarskie w kraju i za granicą nie zostaną zamknięte.”

Żądanie powszechnego zakazu hodowli zwierząt na futra

PETA domaga się, aby Bundestag wprowadził powszechny zakaz hodowli zwierząt na futra, co według sondażu GfK popiera również niemal 80 procent Niemców. Większość ludzi w tym kraju zdecydowanie odrzuca futra. Mimo to w Niemczech wciąż istnieją trzy kolejne farmy norek, które od lat są prowadzone w zdecydowanie zbyt małych klatkach i bez basenów dla zwierząt lubiących wodę. Obecnie działa jeszcze jedna farma w Grabow (Saksonia-Anhalt), kolejna w Rahden (Nadrenia Północna-Westfalia) oraz hodowla amatorska 50 norek w pobliżu Osnabrück.

W Niemczech we wrześniu 2017 roku weszła w życie nowa ustawa o hodowli zwierząt futerkowych, która nakazuje hodowcom stosowanie większych klatek, litej podłogi i basenów — co zresztą powinno było zostać wdrożone najpóźniej od 2016 roku. Hodowcy futer wnieśli jednak skargi do sądów administracyjnych, aby zyskać na czasie i uzyskać ochronę prawną przed grożącymi zamknięciami.

Tradycja sięgająca lat 30. XX wieku

Produkcja futer w Döhlen miała swoją tradycję. Według dostępnych informacji norki hodowano tam już od lat 30. XX wieku. Od lat 60. zakład funkcjonował jako Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna (LPG). W 1974 roku odnotowano, że 23 pracowników produkuje skóry norek o wartości od 800 000 do 900 000 marek rocznie. Około 1980 roku w jednym sezonie utrzymywano około 14 000 norek, a także później wielokrotnie mowa jest o tysiącach zwierząt. Ile ich było ostatnio, właściciel Ronald Schirmer nie chce powiedzieć. Również w sprawie liczby pracowników zachowuje dyskrecję. „To jeden z największych pracodawców w gminie”, potwierdził burmistrz Seelitz Thomas Oertel. Zakończenia produkcji nie chce oceniać, ale w odniesieniu do akcji obrońców zwierząt mówi: „Teraz wraca spokój. Dla nas jest to pozytywne.”

Norki uwielbiają pływać i żyją zazwyczaj w pobliżu wód. Jednym oddechem mogą zanurzyć się na głębokość 15 metrów. Na wolności Dzikie zwierzęta bardzo zawzięcie bronią swojego terytorium i są absolutnymi samotnikami, podczas gdy na niemieckich fermach futrzarskich dziesiątki tysięcy z nich zamyka się w maleńkich drucianych klatkach, co prowadzi do częstych zaburzeń zachowania i samookaleczeń u norek. Więcej na ten temat prawa zwierząt.