Waarom begraven honden botten?
Waarom begraven honden botten? Dit gedrag heeft evolutionaire wortels en dient als voorraadopslag. Tips voor hondenbezitters.
Waarom begraven honden botten
Het kauwen op botten is een geliefde bezigheid van honden.
Als een bot erg geliefd is, begraaft de hond het misschien wel.
Voor mensen mag dit gedrag vreemd lijken. Waarom steken honden dan zo veel energie in het begraven van hun kostbare bezittingen?
«De reden waarom een hond iets begraaft, is om het voor later te bewarenn», legt Teoti Anderson uit, een professionele hondentrainer en gedragsadviseur uit Florida. «Als je niet weet wanneer je je volgende maaltijd zult vinden, is het slim om restjes te verstoppen.«
Het begraven van botten is een vorm van «voedsel verstoppen», dat wil zeggen het bewaren van voedselvoorraden om er later op terug te kunnen vallen. Dit gedrag komt veel voor bij vogel- en zoogdiersoorten, ook bij de voorouders van huishonden — de grijze wolven — van wie honden hun begravingsinstinct hebben overgeërfd.
Terwijl wolven, die bekend staan voor hun gehaaide jachtvaardigheden, doorgaans lang genoeg op een kadaverplek blijven om hun prooi volledig te verslinden, dragen ze soms de resten van een prooi met zich mee en begraven ze deze, zoals een in het tijdschrift Ethology gepubliceerde studie laat zien. (Wolven en andere hondachtigen zijn bekend als «verspreide voedselopslaggers» aangeduid, wat betekent dat ze hun voedselresten opslaan in verstopplekken die over grotere gebieden verspreid zijn.) Dezelfde studie toonde aan dat zelfs wolvenpups hun verstopplek verplaatsen om te voorkomen dat een broertje of zusje deze ontdekt. Als honden dus dit ogenschijnlijk ongewone gedrag in uw tuin vertonen, kunt u gerust zijn — ze volgen simpelweg hun instinctieve «innerlijke wolf«.
De meeste honden hoeven tegenwoordig geen voedsel meer te bewaren, omdat ze liefdevolle eigenaren hebben die hen voeren, maar dat betekent niet dat hun natuurlijke drang om dingen voor later te bewaren verdwenen is. Soms heeft de instinctieve drang om dingen te begraven niets te maken met het bewaren van voedsel of het beschermen ervan tegen aaseters. Volgens hondengedragsdeskundige Cesar Millan kan begraven de manier zijn waarop een hond gewaardeerde voorwerpen bewaart, zodat hij er later opnieuw van kan genieten. Het kan ook een manier zijn voor verveelde honden om met hun eigenaar te spelen, of een methode om stress af te bouwen bij angstige honden.
Sommige hondenrassen, zoals terriërs, hebben simpelweg de neiging om te graven, of het nu is om voedsel te begraven of om gaten te graven zonder een specifieke reden. «Honden die speciaal zijn gefokt om dieren te jagen of naar hun holen te drijven, begraven vaak graag speelgoed, botten en snoepjes«, aldus Anderson. «Het is dus niet ongewoon dat een teckel een bot onder de bankkussens begraaft. Anderson voegde eraan toe dat het geen reden tot zorg zou moeten zijn als een hond geen verberginstinct heeft.
Honden die een «cache» hebben, lijken hun verstopplekken op te zoeken wanneer ze daar zin in hebben. «Sommige honden verstoppen een snoepje en negeren het dan een week lang. Sommige honden lijken besluiteloos te zijn en verplaatsen hun buit wel 20 keer voordat ze een plek kiezen. En weer andere honden begraven een bot en vergeten het volledig«, aldus Anderson.
Als een hond een schat niet vindt, dan komt dat zeker niet doordat hij het vergeten is. Honden hebben een ongelooflijk scherp reukvermogen, dat 10.000 tot 100.000 keer sterker is dan dat van mensen, zo blijkt uit onderzoek in het vakblad Applied Animal Behaviour Science.
Welke dingen begraven honden graag, naast botten? Anderson legde uit dat er een breed scala is. «Ik kende ooit een hond die stenen begroef. Ik heb geen idee waarom die stenen zo bijzonder waren, maar voor hem waren ze speciaal.«
| U kunt met barmhartigheid alle dieren en onze planeet helpen. Kies mededogen op uw bord en in uw glas. Go vegan. |
Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers over recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →