Verplichte opleiding voor alle honden in kanton Zürich
Op 1 juni treedt in het kanton Zürich de herziene hondenwetgeving in werking.
De Zürcher Tierschutz is verheugd dat voortaan weer alle honden naar de hondenschool moeten.
Een minimaal aantal lessen en de toetsing van de leerdoelen moeten het succes waarborgen. De hondencursussen zijn een sterk signaal voor meer dierenwelzijn, maar de eigen aanpak van het kanton Zürich vergroot de nationale lappendeken aan hondenvoorschriften.
Vereenvoudigde verplichting voor alle honden
De belangrijkste verworvenheid van de nieuwe Zürcher hondenwetgeving is de herinvoering van een verplichte praktische opleiding voor alle honden – groot of klein. Sinds het landelijk verplichte bewijs van vakbekwaamheid (SKN) eind 2016 werd afgeschaft, gold er in het kanton Zürich namelijk alleen nog een cursusplicht voor “grote en zware” rassen. Vanuit dierenwelzijnsoogpunt is het zeer toe te juichen dat hondenhouders nu met elke hond zes praktijklessen moeten volgen. Kleine en grote honden hebben immers dezelfde behoeften en moeten gesocialiseerd en zonder geweld opgevoed worden.
Anders dan de lobby van de recreatieve jagers doet, die opnieuw uiteraard kleine honden fokt tot vechtmachines voor de recreatieve jacht. Steeds weer komt het tot dierengevechten bij de recreatieve Jacht, wat volgens de dierenwelzijnswet ten strengste verboden is. Buiten het jachtseizoen moeten de jachthonden van de recreatieve jagers tot aan hun levenseinde vaak een erbarmelijk bestaan leiden op een balkon, in een kennel of kelder, zonder dagelijkse uitlaatbeurt.
Praktijkcursussen versterken bovendien de band tussen mens en dier – en de houders leren in te spelen op de individuele behoeften van hun hond.
De basis van het houden van een hond
Wie nog nooit een hond heeft gehad, of dit voor het laatst meer dan tien jaar geleden was, moet bovendien een theoriecursus volgen. Nadja Brodmann van Züricher Tierschutz is overtuigd: «Zo kan de basiskennis over honden, hun behoeften en hun gedrag, evenals de diervriendelijke omgang met hen, worden overgebracht en kan verkeerde huisvesting worden voorkomen.» Omdat de verplichte cursus echter slechts twee lessen omvat, moeten hondenbezitters veel zelfstandig bijleren als ze het theorie-examen willen halen. Gelukkig stelt het kanton hiervoor een verdiepende brochure beschikbaar.
Vooruitgang met een bittere nasmaak
Nadja Brodmann beschouwt de nieuwe hondenwetgeving als een belangrijke voorwaarde om het welzijn van honden in het kanton te verbeteren. Toch bekritiseert ze het voorgeschreven aantal lessen als een absoluut minimum: «Wie zijn hond in alle situaties veilig wil kunnen begeleiden en hem volledig recht wil doen, moet aanzienlijk meer kennis opdoen en meer tijd investeren dan de verplichte cursus voorschrijft.» Ze benadrukt bovendien dat de theoriecursus verplicht vóór de aanschaf van de hond gevolgd zou moeten worden: «Alleen zo kunnen wensbeelden kritisch worden bekeken en kunnen latere teleurstellingen of zelfs het afstaan van de hond aan het asiel worden voorkomen.» In de theoriecursus wordt ook gewaarschuwd voor onbetrouwbare puppyhandel, waardoor veel dierenleed kan worden voorkomen.
Nationale jungle van voorschriften
Ondanks het streven naar meer dierenwelzijn en veiligheid in de omgang met honden, blijft er een bittere bijsmaak: de eigenzinnige koers van het kanton Zürich. Hiermee wordt een nieuw cursusprogramma gecreëerd dat alleen op kantonaal niveau geldt. Daarbij zou met het «Nationale Hondenbezitter Brevet» een bewezen doorontwikkeling van de vroegere SKN-cursussen beschikbaar zijn. Momenteel houdt echter alleen het kanton Luzern zich aan deze richtlijnen. Des te waardevoller is het voorstel van Meret Schneider in de Nationale Raad, waarin zij een nationaal bekwaamheidsbewijs voor hondenbezit eist – met een theoriedeel vóór de aanschaf van de hond. «Met een nationale oplossing kan deze lappendeken van kantonale hondenvoorschriften eindelijk weer worden geüniformeerd – ten goede van mens en dier», aldus Brodmann.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →