Petitie Schliefanlage Schwadernau: Stop de dierenmishandeling

De Vorstehhundejägerverein van het kanton Bern wil op zijn terrein bij Schwadernau een kunstmatige vossenburcht – een zogenaamde Schliefanlage – bouwen als trainingsfaciliteit voor jachthonden.

In het kanton Bern wordt ongeveer een vijfde van alle roodvossen in Zwitserland afgeschoten, hoewel deskundigen daar geen zin in zien. Jacht beschermt niets, jacht baat niets! Onderteken nu de petitie over de Schliefanlage in Schwadernau !

Een van de projectindieners, Mathias Kunz uit Meinisberg, doet zelfs alsof dit dieronvriendelijke project op wetenschappelijke feiten berust: Hij houdt onder meer de jacht op de vos voor absoluut noodzakelijk. Enerzijds om overpopulatie en daarmee de verspreiding van ziekten te voorkomen. Anderzijds is de vos ook een roofdier dat andere diersoorten zoals grondbroedende vogels, de haas en andere kleine dieren bedreigt. De burchtjacht zou dus een bijdrage leveren aan het behoud van de biodiversiteit, fantaseert de recreatieve jager in de Bieler Tagblatt. Dit jagersverhaal spreekt echter lijnrecht tegen aan de jarenlange ervaringen in het kanton Genève of bijvoorbeeld in Luxemburg, waar de vossenjacht al enkele jaren verboden is!

Feiten in plaats van jagerslatijn ofwel dierenmishandeling

Volgens het Zwitserse Rabiës-centrum is bekend dat de activiteiten van de recreatieve jagers de ziekte alleen maar verder hebben verspreid, en bij vossenschurft enzovoort is het niet anders. Daar verandert ook een kunstmatige vossenburcht in Schwadernau niets aan. Met deze petitie zeggen wij NEE tegen de oefenburcht in Schwadernau.

De vermeende bedreiging van weidevogels kan worden verwezen naar het rijk van de jagersverhalen. Er zijn onderzoeken die de invloed van vossen op vogelpopulaties als onbeduidend inschatten en de intensivering van de landbouw als de belangrijkste bedreiging voor bodembroeders aanwijzen. Dat is des te begrijpelijker als men zich het hoofdvoedsel van vossen voor de geest haalt: muizen en regenwormen. Vossen zijn uitgesproken nuttige dieren voor de landbouw en worden op sommige plaatsen zelfs gezien als 'gezondheidspolitie'. Dat vossen bovendien uitgesproken nuttige dieren voor het bos zijn en mensen door het ijverig opruimen van muizen (die als belangrijkste overdragers van bijvoorbeeld de ziekte van Lyme gelden) ook tegen ziekten beschermen, is daarentegen maar weinig mensen bekend.

Dan rijst ook de vraag waarom de vos nog steeds zo fel wordt bejaagd, terwijl de IG Wild beim Wild en gelijkgestemde organisaties al jaren in een landelijke campagne voorlichting geven over de jagersmythes en over de dierenmishandeling door de laffe sluipschutters.

De sociale dichtheidsregulering reguleert vossenpopulaties. Zoals we uit jachtvrije gebieden weten, zorgt de sociale structuur van vossenpopulaties ervoor dat vossen zich niet buitensporig voortplanten. Laat men vossen met rust, dan leven ze samen in stabiele gezinsgemeenschappen waarin alleen de vos met de hoogste rang (de vrouwtjesvos) nakomelingen krijgt. Het geboortecijfer is relatief laag en de populatiedichtheid blijft constant.

De industriële landbouw is de belangrijkste oorzaak van de achteruitgang van bedreigde diersoorten, omdat zij hun leefgebied vernietigt. Door nieuwe akkers, monoculturen, kunstmest en pesticiden worden natuurlijke structuren die voor hen van levensbelang zijn steeds verder vernietigd – door overbemesting slinkt bovendien ook het voedselaanbod. Het doden van dieren door recreatieve jagers zet de verzwakte populaties echter extra onder druk en kan ze tot aan de rand van uitroeiing brengen. Absurd genoeg probeert de jagerslobby de achteruitgang van veel diersoorten, zoals bijvoorbeeld de haas, toe te schrijven aan roofdieren zoals de vos. Vossen eten echter vooral muizen en regenwormen en vormen geen bedreiging voor de hazenpopulatie of voor grondbroeders, met uitzondering van zieke of zwakke dieren. Enerzijds is het voor de vos tijdverspilling om tevergeefs te zoeken naar zeldzame en dus moeilijk te vinden prooi, anderzijds is een gezonde haas geen prooi voor een vos, hoe snel die ook is – met hun krachtige achterpoten kunnen de langoren zich vanuit stilstand met meer dan 70 km/u wegkatapulteren. Onderzoek toont aan dat verreweg het grootste deel van de door vossen gegeten hazen als aas is opgenomen.

Kunstmatig vossenhol (Schliefanlage) in Schwadernau

In de Schliefanlagen in Schwadernau moeten agressieve jachthonden worden voorbereid op de praktijkinzet van de dierenmishandelende holenjacht op vossen of dassen. Daarbij wordt een vos in een kunstmatig aangelegd hol met meerdere gangen en kamers (ketels) gezet, waarna de hond hem in het gangenstelsel moet opsporen. Ook al blijven vos en hond door een rooster van elkaar gescheiden, dit proces gaat gepaard met grote stress voor de gebruikte en armzalig gehouden vossen. Jagers zijn inmiddels technisch zo goed uitgerust dat hier ook de vraag naar de proportionaliteit en de redelijke grond opkomt. Het dierenleed, zowel voor de vos als voor de hond, is voorspelbaar. Hiertegen verzetten wij ons met deze petitie over de Schliefanlage in Schwadernau.

Vossen in dergelijke schliefanlagen (kunstmatige holen voor het africhten van jachthonden) beleven bij elke training opnieuw deze doodsangst, als ze al niet bij de eerste keer aan de stress zijn gestorven. Wat men in dit verband onder „diervriendelijke verzorging en dierenwelzijn“ verstaat, wil je je liever niet voorstellen. Schliefanlagen zijn pure dierenmishandeling. De vossen in de schliefanlage van Schwadernau zullen hun leven in erbarmelijke gevangenschap doorbrengen.

Waarschuwing: deze video toont de volledige brutaliteit van de vossenjacht en is met name niet aan te raden voor mensen die dergelijke beelden niet snel kunnen verwerken.

Bij de holenjacht worden onnatuurlijk scherp gemaakte jachthonden ingezet om de vossen uit hun holen te drijven, zodat ze buiten door de wachtende recreatieve jagers kunnen worden neergeschoten. Dier wordt op dier gehitst en het komt tot een dierengevecht, dat volgens het geldende recht in Zwitserland verboden is. Sadistisch ingestelde recreatieve jagers nemen bewust in kauw dat hun honden worden mishandeld. Er vinden vaak ondergrondse gevechten op leven en dood plaats, waarbij hond en vos zich in elkaar vastbijten en elkaar zwaar verwonden. De holenjacht overtreedt meerdere bepalingen inzake dierenmishandeling volgens art. 26 TSchG (Zwitserse dierenwelzijnswet).

Het kan om uiteenlopende redenen steeds weer gebeuren dat de vos zich verschanst in plaats van te vluchten, dat hij de hond in een doodlopend gangetje tegenover zich vindt, of dat de hond op een das stuit die niet zal vluchten. Bij de gevechten bijten de dieren zich fel in elkaar vast, met zware verwondingen aan borst, poten, gezicht en oren tot gevolg. Als de hond na een contact of gevecht nog zelfstandig het oppervlak weet te bereiken, heeft hij geluk. Vaak moet hij echter vanwege zeer ernstige verwondingen door een dierenarts worden ingeslapen.

De opleiding van de honden en de honden zelf betekenen een financiële investering. Niet in de laatste plaats daarom dragen de honden tegenwoordig meestal een zender, waarmee ze onder de grond kunnen worden gelokaliseerd. Soms moeten ze dan met graafmachines of schoppen worden opgegraven, wat uren kan duren. Toch komt het steeds weer voor dat honden stikken of niet meer worden teruggevonden en een ellendige dorstdood sterven. Recreatieve jagers die kritisch zijn over de holenjacht en hondvriendelijk zijn, zeggen dat ze hun hond nooit in een vossenhol zouden sturen en dat het indruist tegen de weidmanse gedachte om de vos tot in zijn laatste schuilplaats te achtervolgen.

Landelijk wordt de sadistische en dieronvriendelijke holenjacht door een kleine minderheid (5 – 10 % van de vossen wordt via holenjacht gedood), dat wil zeggen door achterhaalde recreatieve jagers in het kader van een verkeerd begrepen natuurbeleving, nog altijd bedreven en worden dieren gekweld. Zeggen we met deze petitie NEE tegen de Schliefanlage in Schwadernau!

Antwoordbrief van de gemeente Schwadernau van 24.4.2020 aan IG Wild beim Wild: Link