Radijs: knapperige scherpte uit de tuin

De knalrode, ronde radijsjes hebben het in zich: ze bevatten weinig calorieën, maar wel veel gezonde stoffen zoals vitamine B en C, kalium, ijzer en magnesium.

Radijs wordt meestal rauw gegeten. In salade zorgt hij niet alleen voor een kleuraccent, dankzij de scherp-pittige smaak geeft hij er ook een frisse noot aan. Radijs is ook geschikt als dip of om boterhammen te beleggen.

Bovendien kan hij verwerkt worden tot aromatische soepen. Vooral de ronde, rode radijsjes zijn bekend. Daarnaast bestaan er cilindervormige, langwerpige en roze, paarse of gele varianten.

Bladeren zijn eetbaar

Wat minder bekend is: radijsbladeren zijn eetbaar. Je kunt ze net als spinazie bereiden of fijngesneden aan soepen toevoegen. Radijs is het hele jaar door te koop. Het grootste deel komt uit eigen land: in 2022 produceerden de Zwitserse groentetelers zo'n 2'700 ton radijs. De import bedroeg slechts 411 ton. Meer over plantaardige voeding leest u hier.

In Zwitserland zijn er bedrijven die zich volledig hebben gespecialiseerd in de productie van radijs. De groentetelers verbouwen de pittige groente op ongeveer 145 hectare, waarvan 25 hectare biologisch. De grootste oppervlakte bevindt zich in kassen.

Vanaf maart kunnen hobbytuinders de radijs ook in de volle grond zaaien.

De mosterdolie geeft de smaak

Mosterdolie geeft radijs de karakteristieke, scherp-pittige smaak. Het is een van de oudste cultuurgewassen uit de geschiedenis. Over de herkomst is echter weinig bekend. Experts vermoeden dat het uit het Midden-Oosten of China afkomstig is.

Bekend is dat al de Egyptenaren en Babyloniërs radijs aten. In Midden-Europa was de groente echter lange tijd onbekend. Pas in de 16e eeuw vestigde ze zich in Frankrijk en verspreidde ze zich van daaruit naar de keukens van Europa. Meer boeiende artikelen vindt u in onze categorie Educatie.