Postelein: nichegroente met winterhardheid

De familie van de posteleinachtigen omvat 115 soorten die wereldwijd voorkomen: van de voornamelijk droge streken van het zuidelijk halfrond in Afrika, Australië en Zuid-Amerika tot in de arctische gebieden.

Deze bijna vergeten groente- en kruidenplant is al duizenden jaren bekend – over de precieze oorsprong kan tegenwoordig alleen nog worden gegist. Al in 800 v.Chr. wordt hij in Babylonische geschriften als geneeskrachtige plant vermeld, en zo stamt de groenteposteleien vermoedelijk uit de westelijke Himalaya, Zuid-Rusland en Griekenland. De winterpostelein daarentegen komt waarschijnlijk uit het Pacifische Noord-Amerika: aan de westkust van Noord-Amerika gebruikten de indianen postelein al als sla- en soepkruid.

Het hele jaar door Zwitsers

Deze robuuste groente gedijt het hele jaar door: winterpostelein is vorstbestendig en kan buiten overwinteren. Toch wordt hij grotendeels in de kas of onder folie geteeld. Naast winterpostelein bestaat er ook zomer- of groentepostelein, die echter minder vaak wordt verbouwd en in het warmere seizoen in de open lucht wordt gekweekt.

Het teeltareaal van postelein in Zwitserland is met ongeveer 2,3 hectare zeer klein – ruim twee derde daarvan is biologische landbouw. Het Zwitserse seizoen loopt volgens de Zwitserse groentetelers van oktober tot april.

Zomerse groet in de winter

Ook bekend als Cubaanse spinazie, bosschrapkruid, borstelkruid of krulpostelein, heeft postelein van alle groene planten het hoogste gehalte aan omega-3-vetzuren en alfa-linoleenzuur. Postelein is bovendien rijk aan vitamine C en A, evenals B en B2, en aan alkaloïden en flavonoïden. Vooral in de herfst en winter, wanneer er in de tuin geen verse groenten meer geoogst kunnen worden, is postelein als vitaminebron zeer welkom.

Terwijl in onze streken in het wild groeiende postelein tegenwoordig als een hardnekkig onkruid wordt beschouwd, is dit stevige en diepgroene kruid in gecultiveerde vorm een ontdekking voor fijnproevers. De blaadjes smaken licht zuurachtig, zoutig en nootachtig – de bloemknoppen kunnen als kappertjes worden gebruikt. Postelein is lekker rauw als salade, als toevoeging aan soep, geeft gerechten als kruid extra pit en is gestoofd een alternatief voor spinazie.