Mirabellen: Kort seizoen voor de prachtige vrucht

Tot op de dag van vandaag is de precieze oorsprong van de mirabel niet met zekerheid bekend.

Experts gaan ervan uit dat hij mogelijk is ontstaan door een kruising tussen de pruim en de kerspruim, of tussen de pruim en de sleedoorn. Wel staat vast dat de mirabel als ondersoort van de pruim behoort tot de familie van de rozachtigen.

De schone

Oorspronkelijk komt de mirabel uit het gebied van Voor-Azië en werd hij sinds het begin van de 20e eeuw ook op onze breedtegraden verspreid. De indeling als ondersoort van de pruim vond echter pas halverwege de 20e eeuw plaats onder de wetenschappelijke naam «Prunus domestica subspecies syriaca». In de volksmond wordt de gele pruimensoort mirabel genoemd, afgeleid van het Italiaanse woord «Mirabella», wat «de schone» betekent.

Het mirabelbolwerk van Midden-Europa bevindt zich in de Franse regio Lotharingen, waar ongeveer 250.000 mirabelbomen groeien en jaarlijks zo'n 15.000 ton vruchten wordt geoogst, goed voor meer dan 70 procent van de wereldproductie. In Zwitserland is de mirabel een nicheproduct: in 2023 werd volgens de fruittelersvereniging 9,4 ton van dit steenfruit geoogst. 

De geur verraadt hem

De mirabel is gemakkelijk te onderscheiden van andere, gelijkende vruchten zoals de wilde kerspruim of de kwetspruim, aangezien hij als enige in rijpe toestand een honinggeur verspreidt. 

In augustus rijpen de gele vruchten in Zwitserland en kunnen ze meerdere weken lang worden geoogst. De mirabellen zijn rijp wanneer ze bij lichte vingerdruk meegeven.