Zo ziet een kattvriendelijke dierenartspraktijk eruit

Voor een goede gezondheid van katten is een bezoek aan de dierenkliniek onmisbaar, maar veel onderdelen van een dierenartsbezoek of -verblijf kunnen voor katten tot negatieve ervaringen leiden.

Deze gevolgen kunnen verstrekkend zijn, zoals stress en een langere hersteltijd voor de katten, en voor het medisch team het risico op misleidende testresultaten en klinische bevindingen, mogelijke verwondingen en grotere moeilijkheden in de omgang met de katten bij toekomstige dierenartsbezoeken.

Twee onlangs gepubliceerde «Cat Friendly Guidelines Cat Friendly Guidelines» gaan nu uitgebreid in op de juiste omgang met katten bij het dierenartsbezoek, inclusief hun reis naar de kliniek, hun interacties met het medisch personeel en de fysieke en sociale omgeving van de kliniek (zoals de aanwezigheid van andere dieren in de wacht- en behandelruimtes).

Centraal in deze richtlijnen staat het inzicht dat psychisch welzijn net zo belangrijk is als lichamelijke gezondheid en dat de emotionele beleving van de kat tijdens het dierenartsbezoek doorslaggevend is. De experts maken onderscheid tussen de positieve of «innemende» emoties van een kat – die haar ertoe kunnen aanzetten de omgeving te verkennen en op zoek te gaan naar voedsel, lekkernijen, spel en sociale interactie – en de negatieve of «beschermendebeschermende» emoties zoals angst, frustratie of pijn. Dit kader kan professionals helpen om het perspectief van de kat beter te begrijpen, onderliggende stressfactoren te herkennen en te bepalen welke aanpak het meest geschikt is om bepaalde negatieve situaties waarin de kat zich tijdens dergelijke bezoeken kan bevinden op te lossen, in plaats van te verergeren.

Omdat veel gedragingen van katten teruggaan op hun voorouders, de wilde katten (Felis silvestris lybica) – zoals bijvoorbeeld hun natuurlijke voorkeur om op zichzelf te vertrouwen om zich te beschermen – zijn vertrouwdheid, controle, voorspelbaarheid en het vermijden van bedreigingen van cruciaal belang voor het veiligheidsgevoel van de kat. Volgens deskundigen zou het minimaliseren van negatieve ervaringen al vóór aankomst bij de kliniek moeten beginnen, door na te denken over wat de kat (met haar hoogontwikkelde zintuiglijke systeem) onderweg naar de kliniek zal zien, horen en ruiken, en zou dit ook tijdens het dierenartsbezoek moeten worden voortgezet.

Enkele adviezen omvatten het minimaliseren van visuele of auditieve prikkels, door zelfs afbeeldingen van katten of andere dieren weg te houden, katten te beschermen tegen luidruchtige patiënten en luidruchtige klinische apparatuur, en alle menselijke stemmen zacht, vriendelijk en in een langzaam tempo te houden. Als er in de kliniek ook honden worden behandeld, zou het medisch team bovendien mogelijk storende geuren moeten verwijderen door hondenharen op te vegen, bakken met sterk ruikend afval te legen en misschien zelfs synthetische kattenferomonen te gebruiken om een rustgevende omgeving te creëren. Daarnaast zou het medisch team zich bij alle interacties op de katten moeten concentreren door rekening te houden met de voorkeurszones voor aanraking (bijvoorbeeld het gezicht), niet over de katten heen te buigen of ze in het nauw te drijven, direct oogcontact te vermijden en vriendelijke apparatuur en positieve afleidingen te gebruiken.

Om dit soort «coöperatieve verzorging» toe te passen, moeten nieuwe vaardigheden worden ontwikkeld en geoefend, zowel thuis als in de dierenkliniek, zodat katten zich ontspannener en meer in controle voelen in situaties waarin ze van nature angstig en gefrustreerd zijn.