Gebrek aan leefgebied leidt tot meer ijsberenwaarnemingen

Grootste roofdier op het land

De ijsbeer is het grootste terrestrische roofdier op aarde.

Zijn witte kleur biedt een uitstekende camouflage voor de jacht op ijs en sneeuw. Hoewel de vacht kort na de rui wit is, kan deze in de zomermaanden geel of gebroken wit lijken. IJsberen hebben een kleinere schouderbult, kortere, sterker gekromde klauwen en een langere hals dan grizzlyberen.

Het Klimaatverandering kan de hoeveelheid beschikbaar leefgebied (meerjarig zee-ijs) verminderen. Toenemende menselijke verkenning en ontsluiting kunnen beren in hun holen verstoren, reis- en trekroutes beïnvloeden, de leefomgeving veranderen en leiden tot een toename van ontmoetingen tussen mens en ijsbeer.

Meer sightings door ijstekort

IJsberen zijn, net als veel Wilde dieren, gevoelig voor de ophoping van hoge concentraties van verschillende milieuverontreinigende stoffen, omdat ze topprooiroofdieren zijn.

In een publicatie van de Canadese regering uit 2021 met de titel «Species at Risk in Nunavut» wordt gesteld dat in deze regio “nu een hoger aantal ijsberen wordt waargenomen” en dat de beheersdoelen “zich meer richten op het behoud of de vermindering van het aantal in gemeenschappen en in kwetsbare gebieden”.

De plaatselijke Inuit maken zich zorgen over het toenemende aantal ontmoetingen met ijsberen en de materiële schade die deze veroorzaken.

Minder ijs, meer conflicten

IJsberenspecialisten houden vol dat de toegenomen ontmoetingen met beren de afgelopen jaren te wijten zijn aan een afname van de duur en omvang van het zee-ijs in vergelijking met de jaren tachtig, evenals aan meer aantrekkingspunten zoals vuilnisbelten in de buurt van arctische gemeenschappen.

In de jaren tachtig betekende het zien van meer ijsberen dat er daadwerkelijk meer beren waren. Vandaag houden wetenschappers vol dat meer beren zien betekent dat er minder beren zijn, omdat er minder zee-ijs is, en dat deze beren worden aangetrokken door menselijke nederzettingen omdat ze wanhopig op zoek zijn naar voedsel. Hoe meer mensen zich op het land bevinden en hoe meer beren er zijn, hoe hoger het risico op een ontmoeting.