Een zaak over kattenbezit en wederrechtelijke toe-eigening

Het openbaar ministerie wilde de gepensioneerde vrouw wegens wederrechtelijke toe-eigening veroordelen tot een voorwaardelijke geldboete van 30 dagboetes van elk 120 Zwitserse frank.

Daarbij zou een boete van 800 Zwitserse frank komen. Omdat de vrouw het strafbevel niet accepteerde, kwam het tot een rechtszaak.

De gepensioneerde vrouw had “Leo”, die in hetzelfde huis woonde, gedurende ongeveer 10 maanden steeds opnieuw gevoerd en binnengelaten. Ze deed dit ook nadat de eigenaresse haar dat schriftelijk had verboden.

Volgens het strafbevel had de beklaagde bovendien haar eigen kattenluik zo omgeprogrammeerd dat “Leo” op elk moment bij haar in en uit kon lopen. Het gevolg was dat de rechtmatige eigenaresse tevergeefs met het eten wachtte. “Leo” keerde niet meer terug.

Systematisch “bijvoeren” is strafbaar

Zaken zoals deze belanden steeds vaker voor de rechter, omdat de rechtmatige eigenaars de “voerders” aangeven. Juridisch gezien zijn katten “andermans eigendom”. Het systematisch “bijvoeren” en binnenlaten van andermans kat geldt als wederrechtelijke toe-eigening. Zolang katten van de buren echter slechts af en toe worden gevoerd, is dit niet strafbaar.

De 68-jarige vrouw kon op 6-5-2025 een straf wegens het “bijvoeren” van de kater van de buren afwenden. Ze sloot bij de arrondissementsrechtbank van Zürich een schikking met de eigenaresse.

Waaruit de schikking precies bestaat, is niet bekend. Aan de rand van de zitting vertelden de partijen de media echter dat de gepensioneerde vrouw nu de nieuwe eigenaresse van “Leo” is. De vorige eigenaresse trok haar strafklacht in.

Beide partijen waren met advocaten voor de arrondissementsrechtbank verschenen. De schikkingsonderhandeling vond plaats achter gesloten deuren. De kosten komen voor rekening van de rechtbank.