Duitsland 12 jaar vrij van hondsdolheid

Verbod op vossenjacht al lang overdue: de Bondsrepubliek verklaarde Duitsland op 28 september 2008 officieel vrij van hondsdolheid tegenover de Wereldorganisatie voor Diergezondheid (OIE).

Niet de jacht op vossen, maar diervriendelijke vaccinatieaas hebben de gevaarlijke ziekte van terrestrische hondsdolheid uitgeroeid.

Toch doden recreatieve jagers in Duitsland tot op de dag van vandaag – bijna precies 12 jaar later – nog steeds jaarlijks zo'n 400’000 van deze nuttige wilde dieren. Als onhoudbare rechtvaardiging wordt nog altijd vaak terrestrische hondsdolheid aangevoerd. In werkelijkheid worden vossen door recreatieve jagers doorgaans gezien als concurrenten om prooidieren of simpelweg als levende schietschijven gebruikt. De dierenrechtenorganisatie PETA blijft daarom met klem aandringen op een landelijk verbod op de vossenjacht.

Het is allang tijd om de massale vossendodingen kritisch tegen het licht te houden. Veel dieren worden bovendien in doodslagvallen pijnlijk verpletterd of door misschoten zwaar gewond. Het doden van dieren als 'vrijetijdsbesteding' is niet te verenigen met de dierenwelzijnswet en moet eindelijk worden verboden.

Nadja Michler, vakreferent voor wilde dieren bij PETA

Jacht ook vanuit wildbiologisch oogpunt overbodig

De jacht op vossen heeft geen enkel regulerend of verminderend effect op de populatie. Verliezen worden snel gecompenseerd door immigratie en stijgende geboortecijfers. Erkende wildbiologen bevestigen dat de jacht vanuit ecologisch oogpunt niet nodig is. Volgens de gerenommeerde bioloog prof. dr. Josef Reichholf hoeven roofdieren niet door menselijke jagers te worden vervangen, omdat diepopulaties in het bos zichzelf reguleren via omgevingsfactoren zoals weer, voedselaanbod of ziekten. Als gezondheidspolitie is de vos bovendien een belangrijke schakel in de kringloop van de natuur. Hij waarborgt het voortbestaan van zijn prooisoorten door zwakke en zieke dieren te vangen en zo ziektehaarden te elimineren. Van vossen gaat geen gevaar uit. Ook de vossenlintworm wordt vaak als argument voor de jacht aangevoerd. De ziekte die hij veroorzaakt – alveolaire echinokokkose – is een van de zeldzaamste parasitaire ziekten van Europa.

PETA: “Het soortenbeschermingsargument van jagers is oogverblinding”

In Luxemburg is de vossenjacht al sinds april 2015 verboden – negatieve effecten zijn er niet waargenomen. De achteruitgang van populaties van getroffen diersoorten, zoals de veldhaas of de patrijs, is overwegend toe te schrijven aan het verlies van leefgebied en aan de jacht zelf. In plaats van deze dieren te beschermen, doden jagers in Duitsland echter elk jaar ongeveer 190.000 veldhazen en honderden patrijzen. Vossen daarentegen eten vooral muizen. Volgens onderzoek eet elke vos per jaar zo'n 3.000 tot 5.000 muizen.

Toch worden er op Duitse akkers grote hoeveelheden uiterst giftige stoffen uitgebracht om landbouwkundige 'schade' door de knaagdieren te voorkomen. De gebruikte gifstoffen zijn niet alleen dodelijk voor de muizen, maar vormen ook een aanzienlijk gevaar voor wilde dieren, maar ook voor honden, katten en mensen. Volgens het Umweltbundesamt werden in Duitsland in de periode van 2015 tot 2018 jaarlijks ongeveer honderd tot enkele honderden tonnen zogeheten rodenticiden (chemische gifstoffen) in de landbouw ingezet. Momenteel zijn er ongeveer tien verschillende gifstoffen toegelaten.