De weidmannschappelijke bejaging van wilde zwijnen

Zogende moederdieren worden geschoten

Is dat al lang verleden tijd, of heeft het dat eigenlijk nooit bestaan? De door talrijke kritische publicaties bekende zweethondengeleider Seeben Arjes verklaarde al 20 jaar geleden dat naar zijn waarnemingen de helft van alle in de zomer op de velden geschoten zeugen zogende moederdieren zijn.

Klimatologische veranderingen verbeteren het voedselaanbod, enorme maïs- en koolzaadgewassen verrijken dit op korte termijn, en het bijvoeren is op veel plaatsen nog niet restrictief geregeld. Een heel wezenlijk aspect is echter ook de politiek geforceerde, volstrekt ongedifferentieerde en dus contraproductieve bejaging van deze hoogontwikkelde diersoort. De recreatieve jacht faalt als populatiecontrole.

intensivering van de recreatieve jacht mislukt

De door de politiek geforceerde intensivering van de jacht op wilde zwijnen, die sinds ongeveer 15 jaar geleidelijk aan alle dierenwelzijnsnormen heeft afgebroken en daarbij alle nog intacte sociale structuren in de populatie kapotgeschoten heeft, is niets meer dan een blindganger.

De ontwikkeling van het aantal jaarlijks gedode wilde zwijnen stijgt ondanks de grootste jachtinspanningen voortdurend: van gemiddeld 477’000 geschoten wilde zwijnen per jaar tien jaar geleden naar 625’000 in het jachtjaar 2020/21. De huidige populatie ligt volgens berekeningen van Wildtierschutz Deutschland waarschijnlijk rond de 1,5 tot 1,7 miljoen dieren.

Aanbevelingen

Wildtierschutz Deutschland beveelt aan: centrale, landelijke coördinatie van een populatiebeheer van wilde zwijnen, invoering van gesloten seizoenen voor alle leeftijdsklassen van 1 januari tot 30 september, volledige bescherming van volwassen zeugen, consequente strafrechtelijke vervolging van niet-weidelijke jachtuitoefening, en begeleidend onderzoek naar de toediening van anticonceptiva. Meer over dit onderwerp Dierenwelzijnsproblemen van de recreatieve jacht en Wilde dieren.