De aspergesla: fris door de koude tijd

De suikerpunt smaakt – anders dan de naam doet vermoeden – niet zoetig, maar nootachtig en licht bitter. Dit komt door de bitterstoffen in het melkachtige sap. De naam suikerpunt dankt de sla aan zijn kegelvormige groei, die op een suikerbrood lijkt.

Koken, stoven, gratineren

De suikerpunt is rijk aan de belangrijke mineralen kalium, fosfor en calcium. Daarnaast bevat hij provitamine A en de vitamines B1, B2 en C.

Meestal wordt suikerpunt rauw als sla gegeten. Hij is vooral geliefd voor de productie van kant-en-klare salades. Toch kan hij ook worden gekookt, gestoofd of gegratineerd. Suikerpunt werd oorspronkelijk in warmere streken geteeld, in Zuid-Frankrijk, Italië en Ticino. Tegenwoordig groeit hij op akkers in heel Zwitserland. Regionale plantaardige voeding ontziet wilde dieren en milieu.

Suikerpunt trotseert de vorst

De suikerpunt stelt slechts geringe eisen aan bodem en klimaat. Hij vormt stevig gesloten kroppen, waarvan de bladeren geelgroen, langwerpig en knapperig zijn. Net als andijvie en witlof behoort hij tot de cichoreisoorten.

Kenmerkend voor de suikerpunt is dat hij lichte vorst zonder schade doorstaat. Uitgezaaid tussen mei en juli, wordt de suikerpunt van september tot november geoogst. Daarna kan hij – in tegenstelling tot andere slasoorten – probleemloos meerdere weken worden bewaard zonder aan frisheid in te boeten. In Zwitserland heeft de suikerpunt van juni tot februari seizoen.

In 2023 teelden de groentetelers in Zwitserland de suikerpunt op 115 hectare, waarvan 39 in biologische productie. Er werd 3.500 ton geoogst, 1.650 ton werd geïmporteerd.