De overheid wijst veilige voeding af
De balans van de staatsinmenging in ons voedselsysteem is verpletterend. De Bondsraad zwijgt daarover. Net als alle reclame voor Zwitsers vlees, eieren en melk.
Tijdens de persconferentie over ons volksinitiatief «Voor een veilige voeding» rept de Bondsraad met geen woord over de verpletterende balans van de staatsinmenging in ons voedselsysteem en de verstrekkende schadelijke gevolgen voor onze voedsel- en drinkwaterzekerheid.
Hij wijst het initiatief af zonder tegenvoorstel.
Het huidige landbouwbeleid is rampzalig voor onze voedselzekerheid, voor het milieu, voor de productiezekerheid van boerengezinnen en voor de aanpak van de klimaatcrisis. Het bevordert de productie van dierlijke levensmiddelen met vijf keer zoveel belastinggeld als plantaardige. Op 60% van onze akkerbouwgronden verbouwt de landbouw daarom voer voor vee – waardoor onze voedselvoorziening voor de helft afhankelijk wordt van het buitenland. «Een oorlog in een belangrijk exportland of een jaar met extreme weersomstandigheden is al genoeg om de toereikende voorziening van alle mensen op deze wereld niet meer te kunnen garanderen», waarschuwt de Boerenbond, en onderstreept daarmee het belang van een hogere zelfvoorziening van Zwitserland.
Maar daarmee is het nog niet genoeg. Met geïmporteerd veevoer wordt de productie van dierlijke levensmiddelen nog verder aangewakkerd. Zwitserland heeft vorig jaar 83 miljoen dieren geslacht, waarvan de helft gevoed werd met voer uit het buitenland.
De gevolgen zijn verwoestend: de al 16 jaar in de milieudoelstellingen van de landbouw vastgelegde maximumwaarden voor bemesting worden massaal overschreden. Enorme hoeveelheden gier, het giftige stikstofhoudende gas ammoniak en hoge fosforemissies overbemesten heel Zwitserland en vernietigen de bodemvruchtbaarheid, de biodiversiteit, de wateren, de meren, het drinkwater en daarmee de bestaansgrondslag van de landbouw en van onze samenleving.
Voor onze voedselzekerheid en drinkwaterzekerheid is het daarom noodzakelijk dat de maximumwaarden voor bemesting worden gerespecteerd en dat de land- en voedingssector wordt heroriënteerd op de productie en consumptie van meer plantaardige voedingsmiddelen.
Het initiatief «Voor een zekere voedselvoorziening» eist nu van de overheid dat zij streeft naar een netto zelfvoorzieningsgraad van minstens 70%. Daarvoor moet de teelt van meer plantaardige voedingsmiddelen «uit de regio voor de regio» op onze akkers worden gestimuleerd, in plaats van veevoer. Zwitserland heeft genoeg landbouwgrond om zijn voedselzekerheid voor 100% te waarborgen. Een andere maatregel die de overheid moet meenemen om de netto zelfvoorzieningsgraad te verhogen, is de vermindering van voedselverspilling. Bedenk: momenteel belandt een derde van onze voedingsmiddelen als voedselverspilling in de afvalbak.
Meer plantaardige voedingsmiddelen zelf verbouwen en verwerken in plaats van ze te importeren, schept tegelijk werkgelegenheid en lokale toegevoegde waarde. Door de zelfvoorzieningsgraad te verhogen, creëren we voor boerengezinnen en de Zwitserse voedingssector randvoorwaarden waarbij de productie van plantaardige voedingsmiddelen lonend is en concurrerend wordt ten opzichte van import.
Het landbouwbeleid verhindert dit al decennialang, doordat het met ons belastinggeld de productie en consumptie van dierlijke voedingsmiddelen vijf keer meer subsidieert dan plantaardige: met 2,3 miljard tegenover 0,5 miljard frank. Dit leidt ertoe dat 64% van de plantaardige voedingsmiddelen die de bevolking consumeert, momenteel geïmporteerd moeten worden. Bij plantaardige eiwitten zoals peulvruchten en noten is dit zelfs 98%. Ook de plantaardige grondstoffen voor de groeimarkt van vlees- en zuivelvervangers worden bijna zonder uitzondering geïmporteerd.
Met ons initiatief sluiten we geen enkele voedingswijze uit, maar eisen we wel van de overheid dat zij haar opdracht vervult om de Zwitserse bevolking op een veilige manier te voorzien van voedingsmiddelen en schoon drinkwater. Door een nieuwe, evenwichtige balans tussen de productie van dierlijke en plantaardige voedingsmiddelen te bevorderen en tot stand te brengen. Voor de noodzakelijke aanpassingen van de landbouwproductie – die al 16 jaar overdue zijn om de milieudoelstellingen te halen – biedt het initiatief een overgangstermijn van 10 jaar.
Het landbouwbeleid vanaf 2030 (AP30+), waarmee de Bondsraad zogenaamd onze zorgen wil aanpakken, is geen vervanging voor onze initiatief. Dat blijkt al uit het feit dat de Bondsraad de pers en de bevolking de verpletterende balans van de overheidsingrepen in ons voedselsysteem verzwijgt – ondanks de verstrekkende schadelijke gevolgen voor onze voedselzekerheid en onze drinkwaterveiligheid.
Voor een veilige voorziening van de Zwitserse bevolking met levensmiddelen en schoon drinkwater is de krachtige stem van het volksinitiatief «Voor een veilige voeding» nodig, die opheldering biedt en het zwijgen van het landbouwbeleid overstemt.
Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →