Bescherming van het broedseizoen: verantwoordelijk omgaan met de natuur

Het broedseizoen is begonnen, een periode waarin vogels voldoende rust nodig hebben om te broeden.

Het mooie lenteweer lokt ook ons mensen naar buiten en nodigt uit tot allerlei vrijetijdsactiviteiten. Alleen al onze aanwezigheid in de natuur kan echter de vogels en hun broedgedrag verstoren. Om onze invloed op de natuur te beperken, moeten we ons met respect in de natuur begeven. Dat betekent: geldende regels naleven, op gemarkeerde paden blijven en honden aangelijnd houden.

Omdat veel vogels onze aanwezigheid als gevaar ervaren, moeten ze alerter zijn en kunnen ze zich minder wijden aan levensbelangrijke activiteiten zoals het grootbrengen van jongen of het zoeken naar voedsel. Dit wordt versterkt wanneer een persoon door een hond wordt begeleid en de vluchtafstand nog groter wordt. Vogels kunnen tot op zekere hoogte wennen aan mensen met honden, mits zij op de paden blijven. Onvoorspelbare verstoringen, zoals loslopende honden die zich buiten de paden bevinden, veroorzaken bij vogels daarentegen sterke vluchtreacties en zijn in het ergste geval de oorzaak dat een vogel een gebied volledig verlaat. Dit gebeurt vaak stil en onopgemerkt, zonder dat wij er iets van meekrijgen, waardoor het probleem vaak niet als zodanig wordt herkend.

Verstoringen in natuurgebieden hebben er al toe geleid dat purperreigers hun broedsel hebben opgegeven. De soort is in Zwitserland met uitsterven bedreigd; er broeden bij ons slechts 6 tot 17 paartjes.

Een studie uit Groot-Brittannië heeft aangetoond dat nachtzwaluwen hun broedsel verlieten wanneer honden naderden. In Zwitserland broeden slechts ongeveer 50 broedparen. Des te belangrijker is het dat deze grondbroeder in zijn toch al beperkte leefgebied wordt beschermd tegen loslopende honden.

In Zwitserland zijn alle leefgebieden hierdoor getroffen, maar vooral vochtige gebieden. 90% van alle veengebieden is sinds 1850 verwoest en minder dan de helft van alle waterlopen bevindt zich in een natuurlijke staat. Wanneer de kleine restanten van deze leefgebieden door verstoringen nog verder afnemen, brengt dit het voortbestaan van al bedreigde soorten zoals de purperreiger in gevaar.

In landbouwgebied, bos en bergen zijn vooral grondbroedende soorten getroffen. In veel kantons bestaan wetten die een aanlijnplicht voorschrijven. Doorslaggevend is echter dat wij mensen ons hier consequent aan houden, ten behoeve van onze gevederde vrienden en de hele natuur.